Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Pomnik i drewniane krzyże
Pomnik i drewniane krzyże
Państwo  Polska
Miejscowość Kielce
Typ cmentarza wojskowy
Stan cmentarza nieczynny
Liczba kwater cmentarnych 29
Data otwarcia 1959
Położenie na mapie Kielc
Mapa lokalizacyjna Kielc
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcach
Ziemia50°50′17″N 20°38′58″E/50,838056 20,649444

Cmentarz jeńców radzieckich w Kielcachmiejsce pochówku jeńców radzieckich, którzy zginęli w istniejącym w pobliżu obozie niemieckim w czasie II wojny światowej. Znajduje się w Kielcach, na Bukówce, u podnóża szczytu Telegraf.

Historia[edytuj]

Obóz dla jeńców radzieckich powstał w 1941 w tzw. koszarach Fijałkowskiego, oddalonych wówczas od miasta o ok. 2 km. Pierwszych jeńców Niemcy przywieźli tutaj we wrześniu i zatrudnili ich przy wycinaniu drzew, odśnieżaniu dróg i załadowywaniu wagonów na stacji kolejowej w Kielcach. Przeciętnie w obozie znajdowało się 10 tys. osób. Wśród nich panowała duża śmiertelność, wynikająca z głodu oraz epidemii czerwonki i tyfusu. Naziści dokonywali również egzekucji, a ich najczęstszą formą było bicie ofiar pałkami aż do śmierci. W obozie odbyła się także masowa egzekucja, spowodowana rozbiciem przeznaczonego dla Niemców magazynu żywnościowego, w wyniku której rozstrzelanych zostało ok. 500 jeńców. W 1944 obóz wymieniany był jako filia Stalagu 367 w Częstochowie[1].

W obozie, który istniał do lata 1944, zginęło ok. 12 tys. jeńców. 11,2 tys. z nich zostało pochowanych w masowych grobach niedaleko Bukówki. W 1959 roku postawiono w tym miejscu 29 kwater z betonowymi obramieniami i radzieckimi gwiazdami. Cmentarz ogrodzony jest siatką na podmurówce, pośrodku znajduje się betonowa aleja, prowadząca do pomnika – konstrukcji zrobionej z czerwonego piaskowca, zakończonej dwiema metalowymi rurami. Po prawej stronie pomnika znajdują się drewniane krzyże: katolicki oraz prawosławny[2].

Przypisy

  1. Adam Massalski, Stanisław Meducki: Kielce w latach okupacji hitlerowskiej 1939–1945. Wrocław: Ossolineum, 1986, s. 375. ISBN 83-04-01865-9.
  2. Cezary Jastrzębski, Konrad Otwinowski, Magdalena Otwinowska: Miejsca pamięci narodowej w Kielcach. Kielce: Muzeum Historii Kielce, 2010, s. 266. ISBN 978-83-930068-9-2.