Cmentarz katolicki św. Wojciecha w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Ilustracja
Główna aleja cmentarza
Nazwa pełna Cmentarz rzymskokatolicki pw. św. Wojciecha w Łodzi
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Kurczaki 81
Typ cmentarza wyznaniowy
Wyznanie rzymskokatolicki
Stan cmentarza czynny
Powierzchnia cmentarza 12,2 ha
Data otwarcia 1923[potrzebny przypis]
Zarządca Kuria Biskupia Diecezji Łódzkiej
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Cmentarz katolicki św. Wojciecha
Ziemia51°43′03,61″N 19°29′55,95″E/51,717669 19,498875

Cmentarz rzymskokatolicki św. Wojciecha w Łodzicmentarz położony w południowej części Łodzi, przy ulicy Kurczaki 81 – popularnie nazywany „cmentarzem na Kurczakach”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz został założony na początku XX wieku. Najstarszy nagrobek tej nekropolii pochodzi z roku 1906, ale inskrypcja na nim jest nieczytelna. Początkowo chowano tu niewielu zmarłych (poniżej stu rocznie), przede wszystkim biedotę z Chojen.

Przy głównej alei cmentarza znajduje się zbiorowa mogiła żołnierzy poległych w 1939 roku.

Podczas II wojny światowej, od 1 czerwca 1942 roku do końca okupacji niemieckiej w Łodzi (19 stycznia 1945 r.), przeznaczony był wyłącznie dla pochówków Polaków. Obok cmentarza przy ul. Rzgowskiej był jednym z dwóch miejsc pochówków Polaków zmarłych na terenie Łodzi[a]. W tym okresie pochowano tu ponad 17 tys. osób[1], m.in. Marię Wedmanową, członkinię PPR zakatowaną przez łódzkie Gestapo. Chowano tutaj również więźniów zmarłych w więzieniu na Radogoszczu w Łodzi[b].

Przy głównej alei cmentarza znajduje się okazały – zgodnie z tradycją romską – grobowiec króla Cyganów, Kwieka Bango, z lat 60. XX wieku[1][2].

Najwięcej pochówków na tym cmentarzu zaczęto odnotowywać od połowy lat 70. XX w., po wybudowaniu w tym rejonie dużego osiedla mieszkaniowego.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Było to związane również z tym, że w powojennych planach nazistów dotyczących Łodzi (Litzmanstadtu) rejon Chojen został przeznaczony do wyłącznego zamieszkania Polaków (por. Tad. Bojanowski, Łódź pod okupacją niemiecką w latach II wojny światowej, 1939–1945. Łódź 1992, s. 196.)
  2. Dokładna liczba tych pochówków nie jest znana, ponieważ w ewidencji pochówków nie odnotowywano miejsca pochodzenia zwłok. Kwestia ta jest przedmiotem stałego ustalania pracowników Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, oddz. „Radogoszcz”. W tym kontekście można w tymże oddziale uzyskać szybką informację o pochówkach – na razie tylko mężczyzn od 16 r.ż. – w okresie od czerwca 1942 do 19 stycznia 1945 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Lewkowska i Walczak 1996 ↓, s. 35-36.
  2. Roma historical and cultural heritage sites in Poland (ang.). United States Commission for the Preservation of America’s Heritage Abroad. s. 39. [dostęp 2018-09-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Bojanowski: Łódź pod okupacją niemiecką w latach II wojny światowej, 1939-1945. Łódź: 1992, s. 196. ISBN 83-7016-630-X.
  • Anna Lewkowska, Wojciech Walczak: Zabytkowe cmentarze; woj. łódzkie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1996, seria: Zabytkowe cmentarze i mogiły w Polsce. ISBN 83-85548-49-1.