Cmentarz wojenny nr 111 – Racławice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 111
Racławice
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1369/M z 16.01.2014[1]
Ilustracja
Stan 2017
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Racławice
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 406 m²
Liczba pochówków 138
Liczba grobów 14
Liczba kwater cmentarnych 11
Architekt Hans Mayr
Położenie na mapie gminy Biecz
Mapa lokalizacyjna gminy Biecz
Racławice, cm. wojenny nr 111
Racławice, cm. wojenny nr 111
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Racławice, cm. wojenny nr 111
Racławice, cm. wojenny nr 111
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Racławice, cm. wojenny nr 111
Racławice, cm. wojenny nr 111
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Racławice, cm. wojenny nr 111
Racławice, cm. wojenny nr 111
Ziemia49°45′39,0″N 21°11′03,1″E/49,760833 21,184194

Cmentarz wojenny nr 111 - Racławice – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej położony na terenie wsi Racławice w gminie Biecz w powiecie gorlickim w województwie małopolskim, zaprojektowany przez Hansa Mayra. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do Okręgu III Gorlice.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz znajduje się na wzgórzu w obrębie pól uprawnych około 1300 m na północ od drogi wojewódzkiej nr 980 Biecz - Jurków, oznaczony oryginalnym drogowskazem, na działce ewidencyjnej nr 1350. Obiekt powstał na gruncie należącym do rodziny Olbrychów.

Cmentarz ma kształt prostokąta o powierzchni ogrodzonej około 406 m². Głównym akcentem architektonicznym obiektu był położony przy zachodnim ogrodzeniu wysoki drewniany krzyż centralny z półkolistym blaszanym nakryciem profilowanym. Pierwotnie cmentarz otaczał drewniany parkan wsparty na betonowych słupkach, a do bramy od strony wschodniej był przybity duży krzyż. Układ grobów w równoległych rzędach, z nagrobkami w formie krzyży jednoramiennych z blachy łączonej kulkami i dwuramiennych z prętów żelaznych na niskich betonowych cokołach.

Na cmentarzu pochowano 138 żołnierzy w 14 pojedynczych grobach i w 11 mogiłach zbiorowych[2]:

  • 78 żołnierzy austro-węgierskich
  • 60 żołnierzy rosyjskich

poległych w 1914 i w maju 1915 w walkach na drugiej linii frontu rosyjskiego. Na cmentarzu pochowano żołnierza niemieckiego zabitego 16 stycznia 1945.

Cmentarz bardzo zaniedbany, w katastrofalnym stanie technicznym (stan 2015).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30. [dostęp 2015-10-17].
  2. Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, s. 178

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85548-33-5
  • Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 42. ISBN 83-85557-20-2.
  • Cecylia Juruś, Racławice: legendy i fakty, Poligrafia Redemptorystów, Tuchów 2006, ​ISBN 83-86744-09-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]