Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Ilustracja
Cmentarz wojenny nr 170 z I wojny światowej
Państwo  Polska
Miejscowość Łowczów
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 118 m²
Liczba pochówków 24
Liczba grobów 2+14
Data otwarcia 1915
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Tuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Tuchów
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnowskiego
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów
Ziemia49°54′52,99″N 20°58′49,76″E/49,914720 20,980490

Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów – austriacki cmentarz z I wojny światowej w miejscowości Łowczów w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz jest trudny do odszukania. Jest niewidoczny z oddali, znajduje się bowiem w zagajniku wśród pól uprawnych, nie prowadzi do niego żaden znakowany szlak, nie dochodzi do niego również żadna droga. Zlokalizowany jest na stoku opadającym do doliny rzeki Biała. Droga kończy się przy pojedynczym domu, dalej, w dół prowadzi do cmentarza tylko nieoznakowana ścieżka wśród pól uprawnych[2]. Z pól nad cmentarzem rozciąga się widok na dolinę Białej w kierunku Pleśnej oraz na Piotrkowice na przeciwległym brzegu[3].

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Zaprojektowany został przez Heinricha Scholza. Zbudowany jest na planie wieloboku i posiada typowe dla austriackich cmentarzy ogrodzenie w postaci betonowych słupków, pomiędzy którymi rozpięto podwójny rząd grubych, metalowych rur. Wzdłuż ogrodzenia rosną drzewa i grabowy żywopłot. Wejście od dolnej strony stoku przez betonowe schodki i dwuskrzydłową metalową furtkę. Prowadzi od niej w górę krótka alejka do pomnika centralnego. Jest to betonowy krzyż łaciński zamontowany na trzystopniowym, również betonowym cokole. Nagrobki w postaci betonowych stel z blaszanymi tabliczkami imiennymi. Stele zwieńczone są dwoma rodzajami żeliwnych krzyży; jednoramiennymi krzyżami maltańskimi i dwuramiennymi krzyżami lotaryńskimi. Oprócz tego są dwa większe nagrobki, mające cokół murowany z kamienia i duży,, żeliwny, ażurowy krzyż. Jeden z tych nagrobków znajduje się na mogile 5 nieznanych żołnierzy rosyjskich, drugi na grobie oficerów armii austriackiej.

Polegli[edytuj | edytuj kod]

Pochowano tutaj 8 żołnierzy armii austro – węgierskiej i 16 żołnierzy armii rosyjskej. Żołnierze rosyjscy są nieznani, zidentyfikowano natomiast wszystkich żołnierzy austro-węgierskich. Walczyli oni w 59. pułku piechoty z rejonem rekrutacji w okolicach Salzburga w Austrii, a zginęli w dniach 5-6 maj 1915 r,, czyli podczas bitwy pod Gorlicami[4].

Losy cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Austriacy przystąpili do budowy cmentarzy w 1915 r., zaraz po zwycięskiej dla nich bitwie pod Gorlicami. Cmentarze wykonali bardzo solidnie, jednak z czasem ulegały one naturalnemu niszczeniu przez czynniki pogody i roślinność[1]. Cmentarz nr 170 poddano generalnemu remontowi. Wycięto zarastające go chaszcze, przycięto żywopłot, wyplantowano teren, odnowiono ogrodzenie, krzyż centralny i nagrobki, na których zamontowano nowe tabliczki imienne[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa. Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
  2. Pogórze Ciężkowickie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2005. ISBN 83-89165-37-6.
  3. a b Cmentarze I wojny. Gorlice. [dostęp 2016-05-14].
  4. Jerzy J. P. Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Tom 2. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie, 2002. ISBN 83-85988-57-2.
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów 2.jpg
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów 3.jpg
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów 8.jpg
Cmentarz wojenny nr 170 – Łowczów 4.jpg