Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 176
Piotrkowice
Ilustracja
Cmentarz wojenny nr 176 z I wojny światowej
Państwo  Polska
Miejscowość Piotrkowice
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 114 m²
Liczba pochówków 16
Liczba grobów 16
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Tuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Tuchów
Cmentarz wojenny nr 176 Piotrkowice
Cmentarz wojenny nr 176
Piotrkowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 176 Piotrkowice
Cmentarz wojenny nr 176
Piotrkowice
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 176 Piotrkowice
Cmentarz wojenny nr 176
Piotrkowice
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnowskiego
Cmentarz wojenny nr 176 Piotrkowice
Cmentarz wojenny nr 176
Piotrkowice
Ziemia49°56′02,5″N 20°59′17,2″E/49,934028 20,988111

Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice – cmentarz z I wojny światowej we wsi Piotrkowice w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 62[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz znajduje się na skraju lasu, na grzbiecie Słonej Góry. Położony jest w bezpośrednio przy drodze lokalnej z Piotrkowic do Pleśnej, pomiędzy cmentarzem 175, a cmentarzem nr 177. Drogą tą przebiega żółty szlak turystyczny. Dzięki otwartym i rozległym obszarom pól z okolic cmentarza na południową stronę rozciąga się szeroka panorama widokowa[2].

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Zaprojektowany przez Heinricha Scholza. Wejście na cmentarz przez metalową furtkę po stronie przeciwnej od drogi. Cmentarz ma kształt trapezu o powierzchni około 114 m² z dwoma ściętymi rogami. Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem z kwadratowych prętów stalowych. W środku ogrodzenia, od strony przeciwnej od drogi, znajduje się metalowa bramka wejściowa. Groby są oznaczone nagrobkami w formie prostych metalowych krzyży na betonowych podestach. W centralnej części znajduje się metalowy krzyż postawiony na betonowym cokole, który jest identyczny z pomnikami nagrobnymi tylko w wykonany w większej skali. Na cmentarzu rosną ponad 100-letnie dęby zasadzone podczas wykonywania cmentarza[3].

Polegli[edytuj | edytuj kod]

Na cmentarzu jest pochowanych 16 żołnierzy armii austro-węgierskiej w 16 grobach pojedynczych. Wszyscy polegli 5-7 maja 1915 roku , a więc podczas bitwy pod Gorlicami. 13 z nich służyło w IR 59, 3 w 2 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (T.K.J.R. 2). Nazwiska wszystkich pochowanych są znane[4].

Los cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Austriacy wykonali cmentarz bardzo starannie, jednak z biegiem czasu ulegał on naturalnemu niszczeniu. Dokonano jego generalnego remontu. wyprostowano i odnowiono nagrobne krzyże, naprawiono metalowe ogrodzenie i przestawiono go tak, by nie wrastało w dęby. Odnowiono także betonowe cokoły krzyży. Splantowano ziemne nagrobki, co ułatwia koszenie trawy[5]. Obok wejścia na cmentarz zamontowano tablicę informacyjną.

Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice (3).jpg
Cmentarz wojenny nr 176 – Piotrkowice (2).jpg
176piotrowice2.jpg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa. Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
  2. Pogórze Ciężkowickie i Strzyżowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2005. ISBN 978-83-7605-211-3.
  3. Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
  4. Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom II, 2002. ISBN 83-85988-32-7.
  5. Cmentarze I wojny. [dostęp 2017-07-23].