Cmentarz wojenny nr 177 – Woźniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 177
Woźniczna
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1174/M z 5.11.2009
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Woźniczna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1034 m²
Liczba pochówków 124
Liczba grobów 10 + 64
Data otwarcia 1915
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Pleśna
Mapa konturowa gminy Pleśna, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 177Woźniczna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 177Woźniczna”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 177Woźniczna”
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa konturowa powiatu tarnowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 177Woźniczna”
Ziemia49°56′05,0″N 20°58′56,5″E/49,934722 20,982361

Cmentarz wojenny nr 177 Woźniczna – jeden z zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych z okresu I wojny światowej, położony na skraju małopolskiej wsi Woźniczna w gminie Pleśna. Znajduje się w zalesionym masywie Słonej Góry, na północ od drogi do Piotrkowic.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz zaprojektował Heinrich Scholz, został zbudowany na planie prostokąta ze ściętymi dwoma narożnikami. Ogrodzenie wykonano z metalowych rur wspartych na kamiennych słupkach. Trójskrzydłowa brama wejściowa znajduje się od strony południowej. Naprzeciw niej, po północnej stronie, wznosi się ok. 6-metrowa ośmioboczna kolumna zwieńczona krzyżem. Wykonano ją z kamiennych bloczków, widnieje na niej data 1914–1915. Na mogiłach zbiorowych ustawiono murowane, kamienne postumenty z krzyżem. Pojedyncze nagrobki mają postać steli zwieńczonych żeliwnym krzyżem. Nagrobki żołnierzy rosyjskich wieńczy krzyż dwuramienny, a pozostałe jednoramienny.

Pochowani[edytuj | edytuj kod]

W 10 grobach zbiorowych i 64 pojedynczych pochowano tu 64 żołnierzy austro-węgierskich i 60 rosyjskich. Żołnierze zginęli w dniach 5–7 maja 1915 roku. Polegli żołnierze austro-węgierscy walczyli m.in. w 2. Tyrolskim Pułku Strzelców Cesarskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]