Cmentarz wojenny nr 193 – Dąbrówka Szczepanowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 193
Dąbrówka Szczepanowska
Ilustracja
Pomnik oraz cmentarz żołnierzy austro-węgierskich.
Państwo  Polska
Miejscowość Dąbrówka Szczepanowska
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1788 m²
Liczba pochówków 594
Liczba grobów 92+73
Data ostatniego pochówku 1915
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Pleśna
Mapa lokalizacyjna gminy Pleśna
Cmentarz wojenny nr 193Dąbrówka Szczepanowska
Cmentarz wojenny nr 193
Dąbrówka Szczepanowska
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnowskiego
Cmentarz wojenny nr 193Dąbrówka Szczepanowska
Cmentarz wojenny nr 193
Dąbrówka Szczepanowska
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 193Dąbrówka Szczepanowska
Cmentarz wojenny nr 193
Dąbrówka Szczepanowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 193Dąbrówka Szczepanowska
Cmentarz wojenny nr 193
Dąbrówka Szczepanowska
Ziemia49°55′14″N 20°52′20″E/49,920556 20,872222

Cmentarz wojenny nr 193 – Dąbrówka Szczepanowska – – austriacki cmentarz z I wojny światowej w Dąbrówce Szczepanowskiej, województwie małopolskim, powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63[1].

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na wzgórzu Lubinka przy drodze z Dąbrówki Szczepanowskiej do Lubinki[2]. Zaprojektowany przez Heinricha Scholza zespół cmentarza wojennego nr 193 składa się z trzech elementów: pomnika i dwóch nekropolii – cmentarza żołnierzy austro-węgierskich oraz cmentarza żołnierzy rosyjskich. Elementem centralnym jest kamienny pomnik z czterema tablicami inskrypcyjnymi o treści (tłum.):

"Bohaterowie szturmowali to wzgórze bronione przez bohaterów; nieśmiertelna sława wieńczy zwycięzców"

"Dla upamiętnienia zwycięskich walk o wyzwolenie Galicji z wrażej przemocy"

"18 i 19 lutego 1915 roku krwawiły tutaj za swoja ojczyznę c. i k. 2 Tyrolski Cesarski Pułk Strzelców i c. i k. 14 Pułk Piechoty"

"c. i k. 4 Tyrolski Cesarski Pułk Strzelców przełamał tutaj 2 do 3 maja 1915 r. w niepowstrzymanym natarciu rosyjskie umocnienia"

Cmentarz żołnierzy austro-węgierskich[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na szczycie wzniesienia, na obrzeżu lasu, kilka metrów na południowy zachód od głównego pomnika. Ma powierzchnię około 1200 m2. Zbudowano go na planie prostokąta z wnęką na pomnik. Pomnikiem jest, stojący na postumencie z kamiennych bloczków, wysoki, drewniany krzyż łaciński. Poniżej krzyża, na postumencie umieszczono tablicę z niemieckojęzyczną inskrypcją: ERLOSCHEN SIND UNSERE NAMEN ABER UNSERE TATEN LEUCHTEN. W tłumaczeniu na język polski: Zgasły nasze nazwiska. Ale nasze czyny jaśnieją.

Obok cmentarzy zachowano fragment oryginalnych okopów oraz leje po pociskach.

Cmentarz żołnierzy armii rosyjskiej[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w lesie, około 80 metrów na północny wschód od głównego pomnika i ma powierzchnię 602 m2. Zbudowano go na planie prostokąta z wnęką. Pośrodku nekropolii, na postumencie z kamiennych bloków stoi drewniany, dwuramienny krzyż lotaryński. Poniżej niego znajduje się tablica z niemieckojęzyczną inskrypcją: DIE GLEICHE HEIMAT RUFT NACH ALLEN TOTEN. W tłumaczeniu na język polski: Wspólna ojczyzna wzywa wszystkich poległych.

Polegli[edytuj | edytuj kod]

W 92 grobach zbiorowych i 73 pojedynczych pochowano tu 594 żołnierzy poległych w pierwszej połowie 1915 roku. Zginęli podczas zakończonego niepowodzeniem szturmu wojsk austro-węgierskich w lutym, oraz w maju podczas bitwy pod Gorlicami zakończonej przełamaniem frontu rosyjskiego. W kwaterze austriackiej pochowano 359 cesarsko-królewskich żołnierzy. W kwaterze rosyjskiej pochowano 235 żołnierzy carskiej armii. Żołnierze austriaccy walczyli w 2 Tyrolskim Pułku Strzelców, 14 Pułku Piechoty, 4 Tyrolskim Pułku Strzelców, 28. Pułku Piechoty rekrutującym w okolicach czeskiej Pragi i 1 Bośniacko-Hercegowińskim Pułku Piechoty rekrutującym żołnierzy w okolicach Sarajewa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa (okręgi V-VII). Pruszków: Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
  2. Pogórze Ciężkowickie i Strzyżowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2005. ISBN 978-83-7605-211-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]