Cmentarz wojenny nr 210 – Łęka Siedlecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz wojenny nr 210
Łęka Siedlecka
Obiekt zabytkowy nr rej. A-341 z 22.10.1991[1]
Cmentarz wojenny nr 210Łęka Siedlecka
Państwo  Polska
Miejscowość Łęka Siedlecka
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 3,71 ara
Architekt Robert Motka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 210Łęka Siedlecka
Cmentarz wojenny nr 210
Łęka Siedlecka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 210Łęka Siedlecka
Cmentarz wojenny nr 210
Łęka Siedlecka
Ziemia50°04′58,6″N 20°52′38,4″E/50,082944 20,877333

Cmentarz wojenny nr 210 – Łęka Siedlecka – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej znajdujący się we wsi Łęka Siedlecka w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Radłów. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VIII okręgu brzeskim cmentarzy tych jest 52[2].

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Obiekt projektował Robert Motka. Znajduje się w centrum miejscowości Łęka Siedlecka, po lewej stronie drogi RadłówSiedlec. Cmentarz zbudowano na planie prostokąta. Ma powierzchnię 3,71 ara. Nekropolia jest ogrodzona betonowymi słupkami, które połączono metalowymi rurami. Wejście przez metalową furtkę pomiędzy dwoma takimi słupkami. Centralnym pomnikiem jest stojący na kamiennym postumencie, przy ogrodzeniu, naprzeciwko bramki wejściowej, metalowy krzyż bez inskrypcji. Krzyż przykryty jest łamanym daszkiem. Przed nim dwa małe, betonowe cokoły z austriackimi krzyżami kawalerskimi z laurowymi wieńcami. Groby rozmieszczono symetrycznie wzdłuż alejki prowadzącej od furtki do pomnika centralnego. Jest na nich 5 nagrobków w postaci betonowych arkad osadzonych na dwustopniowym cokole We wnękach arkad umieszczono krzyże. Na dwóch stelach są to krzyże łacińskie, na trzech dwuramienne krzyże lotaryńskie[3].

Polegli[edytuj | edytuj kod]

Na cmentarzu w sześciu mogiłach zbiorowych pochowano 44 żołnierzy, w tym 26 armii austro-węgierskiej i 18 żołnierzy armii rosyjskiej. Polegli w grudniu 1914 roku. Zidentyfikowano tylko część żołnierzy armii austro-węgierskiej. Walczyli oni w następujących jednostkach[3]:

  • F.J.B. 18 – k.u.k. Feldjägerbataillon nr. 18. 59% jego składu stanowili Rusini, 31% Polacy oraz inni. Okręg uzupełnień: Lwów, garnizon: Trient
  • F.J.B. 16 k.u.k. Schlesisches Feldjägerbataillon nr. 16, 1 Tyrolski Pułk Strzelców Cesarskich (niem. 1. Regiment der Tiroler Kaiserjäger)
  • elitarny pułk piechoty Armii Austro-Węgier, Kaiserjäger imienia 1848 Kaiser Franz Joseph. Okręg uzupełnień – Innsbruck,
  • F.J.B. 13 – k.u.k. Galizisches Feldjägerbataillon nr. 13. JW jego skład wchodzili głównie głównie Polacy i Rusini.
Pomnik centralny
Nagrobek
Nagrobek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 grudnia 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2014-08-09].
  2. Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom III. Bochnia-Limanowa-Brzesko. Rewasz, 1998. ISBN 83-85557-52-0.
  3. a b Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85548-33-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]