Cmentarz wojenny nr 214 – Gosławice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cmentarz wojenny nr 214
Gosławice
Obiekt zabytkowy nr rej. A-385 z 16.06.1985[1]
Cmentarz wojenny nr 214Gosławice
Państwo  Polska
Miejscowość Gosławice
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 2 ary
Liczba pochówków 20
Liczba kwater cmentarnych 4
Data otwarcia 1914
Data ostatniego pochówku 1915
Architekt Robert Motka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 214Gosławice
Cmentarz wojenny nr 214
Gosławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 214Gosławice
Cmentarz wojenny nr 214
Gosławice
Ziemia50°01′46,8″N 20°53′00,1″E/50,029667 20,883361

Cmentarz wojenny nr 214 – Gosławice – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu VIII Brzesko.

Niewielka wojenna nekropolia znajduje się w północnej części miejscowości Gosławice w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wierzchosławice przy drodze prowadzącej z Wierzchosławic do Komorowa.

Spoczywają na nim w czterech grobach:

  • 4 żołnierze niemieccy:
    • Erich Olze z 217 Rezerwowego Pułku Piechoty, poległy 20.12.1914,
    • 3 nieznanych żołnierzy,
  • 16 żołnierzy rosyjskich:
    • służący w 19. Kostromskim Pułku Piechoty: sierż. Nikołaj Michajłowicz (poległy w styczniu 1915) i szer. Josef Biłous (poległy w lutym 1915),
    • 14 nieznanych żołnierzy.

Cmentarz projektował Robert Motka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 grudnia 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2012-05-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej 1914–1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85548-33-5​.
  • Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, t. III: Brzesko – Bochnia – Limanowa, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 1998, ​ISBN 83-85557-52-0​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]