Cmentarz wojenny nr 49 – Blechnarka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1222/M z 14.09.2010[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Blechnarka
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1063 m²
Liczba pochówków 299
Architekt Dušan Jurkovič
Położenie na mapie gminy Uście Gorlickie
Mapa lokalizacyjna gminy Uście Gorlickie
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49
Ziemia49°25′30,8″N 21°13′09,6″E/49,425222 21,219333

Cmentarz wojenny nr 49 w Blechnarce – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča, znajdujący się w miejscowości Blechnarka w gminie Uście Gorlickie w powiecie gorlickim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do I Okręgu Cmentarnego Nowy Żmigród.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wystrój cmentarza zaprojektował słowacki architekt Duszan Jurkowicz. Pomnik centralny na osi tylnego ogrodzenia, w formie wysokiej kamiennej piramidy zwieńczonej krzyżem i tablicą inskrypcyjną z wykutym wierszem Hansa Haptmanna, współtwórcy całego zespołu zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych (tłum.): "Zajęci pokojową pracą/ Trwaliśmy w zażyłości/ Z ukochaną ziemią./ Z własnego, cichego świata/ Wyrwało nas wycie wojny/ Wiodąc przez nędzę, zgryzoty/ I upojenie zwycięstwem/ W ramiona śmierci", został zniszczony w czasie II wojny światowej. Pozostał tylko kopiec z kamiennym krzyżem[2].

Na cmentarzu pochowano w 20 mogiłach zbiorowych i 15 grobach pojedynczych 299 żołnierzy:

  • 103 austro-węgierskich i
  • 196 rosyjskich,

poległych w okresie od grudnia 1914 do kwietnia 1915[2].

Żołnierze austriaccy pochodzili w zdecydowanej większości z T.K.J.R. 3 – 3. Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (niem. 3. Regiment der Tiroler Kaiserjäger, okręg uzupełnień – Triest) oraz S.I.R. 87 – 87. Pułku Piechoty Austro-Węgier (niem. Steirisches Infanterieregiment Nr. 87, okręg uzupełnień – Celje (niem. Cilli) w Słowenii). Kilku znanych z nazwiska Rosjan pochodziło z 176. Perjewołoczenskiego Pułku Piechoty z garnizonem w Czernihowie na dzisiejszej Ukrainie oraz 196. Iskarskiego PP z garnizonem w Złatouście na południowym Uralu.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30. [dostęp 2018-05-16].
  2. a b Oktawian Duda: Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały. Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, s. 118, 119.
  3. wg strony "Stare cmentarze" [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]