Cmentarz wojenny nr 49 – Blechnarka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 49
Blechnarka
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1222/M z 14.09.2010[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Blechnarka
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1063 m²
Liczba pochówków 299
Architekt Dušan Jurkovič
Położenie na mapie gminy Uście Gorlickie
Mapa konturowa gminy Uście Gorlickie, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49”
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa konturowa powiatu gorlickiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Blechnarka, cmentarz wojenny nr 49”
Ziemia49°25′30,8″N 21°13′09,6″E/49,425222 21,219333

Cmentarz wojenny nr 49 w Blechnarce – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča, znajdujący się w miejscowości Blechnarka w gminie Uście Gorlickie w powiecie gorlickim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do I Okręgu Cmentarnego Nowy Żmigród.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wystrój cmentarza zaprojektował słowacki architekt Duszan Jurkowicz. Pomnik centralny na osi tylnego ogrodzenia, w formie wysokiej kamiennej piramidy zwieńczonej krzyżem i tablicą inskrypcyjną z wykutym wierszem Hansa Haptmanna, współtwórcy całego zespołu zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych (tłum.): "Zajęci pokojową pracą/ Trwaliśmy w zażyłości/ Z ukochaną ziemią./ Z własnego, cichego świata/ Wyrwało nas wycie wojny/ Wiodąc przez nędzę, zgryzoty/ I upojenie zwycięstwem/ W ramiona śmierci", został zniszczony w czasie II wojny światowej. Pozostał tylko kopiec z kamiennym krzyżem[2].

Na cmentarzu pochowano w 20 mogiłach zbiorowych i 15 grobach pojedynczych 299 żołnierzy:

  • 103 austro-węgierskich i
  • 196 rosyjskich,

poległych w okresie od grudnia 1914 do kwietnia 1915[2].

Żołnierze austriaccy pochodzili w zdecydowanej większości z T.K.J.R. 3 – 3. Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich (niem. 3. Regiment der Tiroler Kaiserjäger, okręg uzupełnień – Triest) oraz S.I.R. 87 – 87. Pułku Piechoty Austro-Węgier (niem. Steirisches Infanterieregiment Nr. 87, okręg uzupełnień – Celje (niem. Cilli) w Słowenii). Kilku znanych z nazwiska Rosjan pochodziło z 176. Perjewołoczenskiego Pułku Piechoty z garnizonem w Czernihowie na dzisiejszej Ukrainie oraz 196. Iskarskiego PP z garnizonem w Złatouście na południowym Uralu.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2018-05-16].
  2. a b Oktawian Duda: Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały. Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, s. 118, 119.
  3. wg strony "Stare cmentarze" [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]