Cmentarz wojenny nr 67 – Ropica Ruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 67
Ropica Ruska
Obiekt zabytkowy nr rej. A-566 z 29.06.1988[1]
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Ropica Górna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Liczba pochówków 83
Liczba grobów 9
Architekt Hans Mayr
Położenie na mapie gminy Sękowa
Mapa lokalizacyjna gminy Sękowa
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Ropica Polska, cm. wojenny nr 67
Ziemia49°35′11,0″N 21°14′39,6″E/49,586389 21,244333

Cmentarz wojenny nr 67 – Ropica Ruska – austriacki cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, znajdujący się w południowej części wsi Ropica Górna (dawniej Ropica Ruska), w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie.

Cmentarz znajduje się u podnóża wzgórza Kornuta, na łące około 100 metrów od drogi Bartne-Ropica Górna.

Cmentarz ma kształt prostokąta o powierzchni około 400 m². Otoczony jest z 4 stron ogrodzeniem z ociosanego kamienia. W środku ogrodzenia, od strony północnej, znajduje się drewniana bramka wejściowa. Groby są oznaczone nagrobkami w formie żeliwnych krzyży z datą 1915 na betonowych podestach. W centralnej części znajduje się betonowy krzyż postawiony na kamiennym cokole wykonanym z tego samego kamienia co ogrodzenie.

Na cmentarzu jest pochowanych 83 żołnierzy w 7 grobach zbiorowych oraz 2 pojedynczych poległych 2 maja 1915 roku obywateli Austro-Węgier wszystkich z 28 Pułk Piechoty k.k. Landwehry w zdecydowanej większości narodowości czeskiej. Nazwiska wszystkich pochowanych są znane. Według lokalnej tradycji są tu pochowani żołnierze, którzy zamarzli na śmierć w okopach podczas zimy 1914 roku.

W końcu XX wieku rodzina jednego z pochowanych Josefa Prochazki (9.7.1882 – 2.5.1915) postawiła na cmentarzu nagrobek z krzyżem nakrytym mosiężną czapką.

Na niektórych mapach oraz w terenie (tablica informacyjna) oznaczony jest on numerem 68.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914-1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999, s. 383. ISBN 83-85988-26-2.
  • Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
  • Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 83. ISBN 83-85557-20-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]