Cmentarz wojenny nr 77 – Ropica Ruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 77
Ropica Górna
Obiekt zabytkowy nr rej. A-567 z 29.06.1988[1]
Ilustracja
Pomnik centralny
Państwo  Polska
Miejscowość Ropica Górna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 261 m²
Liczba pochówków 408
Liczba grobów 10
Liczba kwater cmentarnych 39
Architekt Hans Mayr
Położenie na mapie gminy Sękowa
Mapa konturowa gminy Sękowa, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Ropica Górna cm. nr 77”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Ropica Górna cm. nr 77”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Ropica Górna cm. nr 77”
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa konturowa powiatu gorlickiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ropica Górna cm. nr 77”
Ziemia49°36′05,4″N 21°14′10,9″E/49,601500 21,236361
Heeres Vermessung

Cmentarz wojenny nr 77 - Ropica Górna – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Hansa Mayra, położony na terenie wsi Ropica Górna dawniej Ropica Ruska w gminie Sękowa w powiecie gorlickim w województwie małopolskim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do Okręgu III Gorlice.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz znajduje się we wsi Ropica Górna na zboczu po północno - wschodniej stronie doliny potoku Sękówka, na działce ewidencyjnej nr 227. Ma kształt nieregularnego wieloboku o powierzchni ogrodzonej około 261 m². Cmentarz otoczony jest ogrodzeniem z pełnego muru z ciosów kamiennych dostosowanym do nachylenia terenu z wejściem od strony zachodniej żelazną furtką z podestem i schodami. W linii ogrodzenia północnego podwyższony odcinek muru z wnęką na tablicę inskrypcyjną zwieńczony małym betonowym krzyżem. W linii ogrodzenia południowego w pięciobocznym wyłamaniu muru kiedyś stał wysoki drewniany krzyż centralny z półkolistym blaszanym nakryciem. Układ grobów rzędowy niesymetryczny z nagrobkami w formie krzyży żeliwnych na betonowych cokołach jedno i dwuramiennych małych i dużych oraz betonowych stel z żeliwnymi tablicami.

Na cmentarzu pochowano 408 żołnierzy w 10 pojedynczych grobach i 39 mogiłach zbiorowych[2]:

  • 215 żołnierzy austro-węgierskich z: 18, 21, 28 Pułku Piechoty
  • 31 żołnierzy niemieckich z: 13 i 22 Bawarskiego Pułku Piechoty
  • 162 żołnierzy rosyjskich z: 195 Pułku Piechoty

poległych w marcu i maju 1915.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2016-11-29].
  2. Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, s. 157,448

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918 - Studia i materiały, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85548-33-5
  • Roman Frodyma Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze, Rewasz, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85557-20-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]