Codex Euricianus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Codex Euricianus (łac. Kodeks Euryka) – pierwszy zbiór prawa zwyczajowego Wizygotów, najstarszy z zachowanych spisów praw szczepowych germańskich, określanych ogólną nazwą Leges Barbarorum. Został wydany około 475 przez króla Euryka. Wyraźny wpływ na jego kształt miało prawo rzymskie. W późniejszych czasach wielokrotnie nowelizowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

B. Lesiński W. Rozwadowski, Historia prawa sądowego. Zarys wykładu,Wyd. Ars boni et aequi, Poznań 2007, ​ISBN 978-83-60550-07-6