Przejdź do zawartości

Colaptes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Colaptes[1]
Swainson, 1825[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – dzięcioł łąkowy (C. campestris)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

dzięciołowe

Podrząd

dzięciołowce

Nadrodzina

Picoidea

Rodzina

dzięciołowate

Podrodzina

dzięcioły

Plemię

Picini

Rodzaj

Colaptes

Typ nomenklatoryczny

Cuculus auratus Linnaeus, 1758

Gatunki

zobacz opis w tekście

Colaptesrodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów (Picinae) w rodzinie dzięciołowatych (Picidae).

Zasięg występowania

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[14].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 18–35 cm; masa ciała 50–204 g[14].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Colaptes: gr. κολαπτης kolaptēs „osoba posługująca się dłutem”, od κολαπτω kolaptō „dłutować, dziobać, uderzać”[15].
  • Craugus: gr. κραυγος kraugos „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Cuculus auratus Linnaeus, 1758.
  • Chrysoptilus: gr. χρυσος khrusos „złoty”; πτιλον ptilon „pióro”[15]. Gatunek typowy: Picus punctigula Boddaert, 1783.
  • Chloronerpes: gr. χλωρος khlōros „zielony”; ἑρπης herpēs „pełzacz, coś pełzającego”, od ἑρπω herpō „pełzać”[15]. Gatunek typowy: Picus rubiginosus Swainson, 1820.
  • Soroplex: gr. σορος soros „trumna”; πλεκω plekō „robić” (tj. cieśla)[15]. Gatunek typowy: Picus campestris Vieillot, 1818.
  • Geopicos: gr. γεω- geō- ziemny-, od γη „ziemia”; nowogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Cuculus auratus Linnaeus, 1758.
  • Malherbipicus: prof. Alfred Malherbe (1804–1866), francuski prawnik, ornitolog; łac. picus „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Picus campestris Vieillot, 1818.
  • Chrysopicus: gr. χρυσος khrusos „złoto”; nowogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Chrysopicos atricollis Malherbe, 1850.
  • Hypoxanthus: epitet gatunkowy Colaptes hypoxanthus Blyth, 1854[a]; gr. ὑπο hupo „pod, niżej”; ξανθος xanthos „żółty”[15]. Gatunek typowy: Picus rivolii Boissonneau, 1840.
  • Pituipicus: epitet gatunkowy Picus pitius Molina, 1782; łac. picus „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Picus chilensis Lesson, 1827 = Picus pitius Molina, 1782.
  • Theiopicus: gr. θειον theion „siarka”; nowogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac. picus „dzięcioł”[15]. Gatunek typowy: Picus campestris Vieillot, 1818.
  • Pediopipo: gr. πεδιον pedion „pole”; πιπω pipō „dzięcioł”[15]. Nowa nazwa dla Malherbipicus Bonaparte, 1854.
  • Nesoceleus: gr. νησος nēsos „wyspa” (tj. Kuba); rodzaj Celeus Boie, 1831 (dzięcioł)[15]. Gatunek typowy: Colaptes fernandinae Vigors, 1827.
  • Tridactylocolaptes: gr. τριδακτυλος tridaktulos „trójpalczasty, o trzech palcach”, od τρι- tri- „trzy-”, od τρεις treis, τρια tria „trzy”; δακτυλος daktulos „palec”; rodzaj Colaptes Swainson, 1825. Gatunek typowy: Cuculus auratus Linnaeus, 1758.

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[16]:

  1. Synonim P. rivolii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Colaptes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors. Observations on the Natural Affinities that connect the Orders and Families of Birds. „Transactions of the Linnean Society of London”. 14 (3), s. 457, 1825. (ang.). 
  3. G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2: Aves. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. tab. A (tył). (łac.).
  4. W. Swainson: Picidae. W: J. Richardson, W. Swainson: Fauna boreali-americana, or, The zoology of the northern parts of British America: containing descriptions of the objects of natural history collected on the late northern land expeditions under command of Captain Sir John Franklin, R.N.. Cz. 2: The Birds. Londyn: John Murray, 1831, s. 300. (ang.).
  5. W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 2. London: John Taylor, 1837, s. 307, seria: Cabinet cyclopaedia. Natural history. (ang.).
  6. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 198. (niem.).
  7. A. Malherbe. Nouvelle classification des picinées ou pics, devant sertir de base a une monographie de ces oiseaux grimpeurs, accompagnée de planches peintes. „Mémoires de l’Académie nationale de Metz”. 30, s. 357, 1849. (fr.). 
  8. Ch.L. Bonaparte. Notes sur les Collections .rapportées en 1853, par M. A. Delattre, de son voyage en Californie et dans le Nicaragua. „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. 38, s. 656, 1854. (fr.). 
  9. a b c Ch.L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Zygodactylorum. „Ateneo Italiano”. 2, s. 126, 1854. (łac.). 
  10. P.A. Malherbe: Monographie des picidées, ou Histoire naturelle des picidés, picumninés, yuncinés ou torcols; comprenant dans la première partie, l’origine mythologique, les mœurs, les migrations, l’anatomie, la physiologie, la répartition géographique, les divers systèmes de classification de ces oiseaux grimpeurs zygodactyles, ainsi qu’un dictionnaire alphabétique des auteurs et des ouvrages cités par abréviation; dans la deuxième partie, la synonymie, la description en latin et en français, l’histoire de chaque espèce, ainsi qu’un dictionnaire alphabétique et synonymique latin de toutes les espèces. T. 1. Metz: Typ. de J. Verronnais, 1861, s. liii. (fr.).
  11. C.J. Sundevall: Conspectum avium picinarum. Stockholm: Samson & Wallin, 1866, s. 77, 116. (łac.).
  12. P.L. Sclater & O. Salvin: Nomenclator avium neotropicalium: sive avium quae in regione neotropica hucusque repertae sunt nomina systematice disposita adjecta sua cuique speciei patria accedunt generum et specierum novarum diagnose. Londini: Sumptibus Auctorum, 1873, s. 101, 155. (łac.).
  13. E. Coues: Birds of the Northwest, a hand-book of the ornithology of the region drained by the Missouri River and its tributaries. Washington: Government Printing Office, 1874, s. 283. (ang.).
  14. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Woodpeckers (Picidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.picida1.01. [dostęp 2020-06-26]. (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  15. a b c d e f g h i j k l m Etymologia za: The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  16. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Picini Leach, 1820 (Wersja: 2020-05-18). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-26].
  17. S.L. Olson. Fossil woodpeckers from Bermuda with the description of a new species of Colaptes (Aves: Picidae). „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 126 (1), s. 17–24, 2013. DOI: 10.2988/0006-324X-126.1.17. (ang.).