Colchester

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w hrabstwie Essex (Anglia). Zobacz też: inne znaczenia.
Colchester
Ilustracja
Zamek w Colchester
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Hrabstwo Essex
Dystrykt Colchester
Populacja (2001)
• liczba ludności

104 390
Nr kierunkowy 01206
Kod pocztowy CO1 - CO7
Położenie na mapie hrabstwa Essex
Mapa lokalizacyjna hrabstwa Essex
Colchester
Colchester
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
Colchester
Colchester
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Colchester
Colchester
Ziemia51°53′19″N 0°54′13″E/51,888611 0,903611
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania
Centrum miasta
Ruiny Klasztoru św. Botolfa.

Colchester (IPA ˈkəʊltʃɛstə) – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie Essex, w dystrykcie Colchester. Uznane za najstarsze miasto założone przez Rzymian (wymienione przez Pliniusza Starszego w roku 77), nosi nieoficjalny tytuł najstarszego miasta w Wielkiej Brytanii.

W mieście znajdują się dwie stacje kolejowe: Colchester North Station oraz Colchester Town.

Nazwa[edytuj]

Celtycka nazwa miasta to Camulodunon (od celtyckiego boga wojny). Od roku 49, gdy Rzymianie posunęli się na północ, miasto znane było pod nazwą Colonia Claudia Victricensis. Ten oficjalny tytuł sugeruje, że weterani, którzy mieli się tu osiedlić, pochodzili głównie z legionu XX Valeria Victrix; ale bardziej prawdopodobne jest, że tytuł miał upamiętnić zwycięstwo Klaudiusza nad Brytanią (tytuł victrix mógł nie zostać przyznany legionowi, jak to było w przypadku czternastego legionu, aż do momentu, gdy okazało się, jak ogromna rolę odegrał on w tłumieniu powstania Boudiki (Colchester), na rzece Colne). Colchester jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako Colecastro/Colecestra[1].

Czasy celtyckie[edytuj]

Colchester było stolicą plemienia Trinowantów. Forteca zajmowała ok. 307 ha powierzchni i była ograniczona z trzech stron przez bagniste doliny rzek, a od zachodu przez cztery lub więcej masywne linearne nasypy, które uważa się, że są w dużej mierze tymi wykonanymi przez Cunobelina. Zostały one usypane, aby zamknąć lukę pomiędzy rzeką Colne a rzeką Rzymską (Roman river) i w ten sposób odgrodzić barierą dostęp do miasta. Dowodem, który mógłby potwierdzać ich jeszcze przedrzymskie powstanie, jest m.in. przesunięcie drogi rzymskiej do Londynu. O przedrzymskim osadnictwie świadczy również późnoceltycki cmentarz blisko zachodniego krańca Lexden Park. Przedrzymskie szańce w dużej mierze widoczne, niekiedy dość imponujące, biegną około 5 km z północy na południe. Najbardziej wewnętrzna linia została wyrównana przez Rzymian. Stanowisko miasta Kunobelina, bezpośrednio na zachód od współczesnego miasta, zostało zbadane w trakcie wykopalisk w latach 1930–1939 i 1970.

Nie ma dziś żadnych widocznych pozostałości. Trinowantowie zostali pobici przez Tasciovanusa z Verulamium na krótko przed 10 r. n.e. Jego syn Kunobelin ustanowił tam swoje królewskie miasto i mennicę. Do 43 r. n.e. był znany Rzymianom jako król Brytów, a jego stolica była w tym samym roku głównym celem rzymskiej inwazji.

Czasy rzymskie[edytuj]

W 50 r. n.e Klaudiusz ufundował rzymską kolonię przylegającą do miasta Kunobelina. Inskrypcja zachowana w Rzymie wspomina o tym jako o Colonia Claudia Victricensis, która jest w Brytanii w Camulodunum.

Nowa kolonia zawierająca świątynię cesarza, teatr, dom senatu, została całkowicie zniszczona w 61 r. n.e przez powstanie królowej Boudicci. Po zniszczeniu miasta administracja i główny zarząd prowincji zostały przeniesione najprawdopodobniej do Londynu, ale możliwe, że sama świątynia cesarza była nadal używana. Miasto nie jest wspomniane ponownie w historii, choć jeden z trzech brytyjskich biskupów na soborze w Arles w 314 roku był albo z Colchester albo z Lincoln.

Czasy późniejsze[edytuj]

W 1189 r. miasto uzyskało przywileje królewskie, nadane mu przez Ryszarda I w Dover. Najważniejszy budynek z tamtych czasów to istniejący do dziś Zamek Colchester zbudowany na fundamentach świątyni rzymskiej przez biskupa Gundulfa.

W drugiej połowie XVI wieku miasto staje się siedzibą tkaczy i krawców flandryjskich, którzy wprowadzają tkaninę Bays and Says, opartą na wełnie][2]. Część centrum Colchester aż do dziś nosi nazwę centrum holenderskiego. O tamtych czasach świadczą domy z epoki Tudorów.

Podczas II wojny domowej (1648) armia rojalistów prowadzona przez Charlesa Lucasa i George'a Lisle wkroczyła do miasta. Ścigająca ich armia parlamentarzystów, dowodzona przez Thomasa Fairfaxa i Henry'ego Iretona oblegała miasto przez jedenaście i pół tygodnia. Rojaliści poddali się, a ich przywódcy zostali straceni w zamku Colchester.

Związani z Colchester[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

  1. The Domesday Book online
  2. Colchester, England (ang.). [dostęp 19 czerwca 2008].
  3. Margaret Thatcher at 80. (ang.). [dostęp 19 czerwca 2008].