Colin Fleming

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Colin Fleming
Colin Fleming
Państwo  Wielka Brytania
Miejsce zamieszkania Linlithgow
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1984
Linlithgow
Wzrost 188 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery 2017
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 359 (14 września 2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 17 (9 września 2013)
Australian Open 3R (2012)
Roland Garros 2R (2010, 2011, 2016)
Wimbledon QF (2011)
US Open QF (2011, 2013)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szkocja
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto
Nowe Delhi 2010 gra mieszana

Colin Fleming (ur. 13 sierpnia 1984 w Linlithgow) – brytyjski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, złoty medalista igrzysk wspólnoty narodów (2010) w grze mieszanej, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista występował w latach 2003–2017[1].

Fleming w swoim dorobku ma 8 zwycięstw w turniejach rangi ATP World Tour w deblu oraz osiągnął 11 finałów.

Na początku października 2010 roku Fleming zdobył złoty medal w grze mieszanej podczas igrzysk wspólnoty narodów w Nowym Delhi. Partnerką deblową Fleminga była Jocelyn Rae, a w finale szkocka para wygrała z Australijczykami Anastasiją Rodionową i Paulem Hanleyem.

Fleming dwukrotnie wystartował na igrzyskach olimpijskich w konkurencji gry podwójnej, w Londynie (2012) i Rio de Janeiro (2016), za każdym razem odpadając w 1 rundzie.

Od marca 2009 roku reprezentował Wielką Brytanię w Pucharze Davisa.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był we wrześniu 2013 roku na 17. miejscu.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (8–11)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 27 września 2009 Metz Twarda (hala) Wielka Brytania Ken Skupski Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
2:6, 6:4, 10–5
Zwycięzca 2. 1 listopada 2009 Petersburg Twarda (hala) Wielka Brytania Ken Skupski Francja Jérémy Chardy
Francja Richard Gasquet
2:6, 7:5, 10–4
Finalista 1. 19 czerwca 2010 Eastbourne Trawiasta Wielka Brytania Ken Skupski Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
3:6, 7:5, 8–10
Finalista 2. 10 kwietnia 2011 Casablanca Ceglana Słowacja Igor Zelenay Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
2:6, 1:6
Zwycięzca 3. 30 października 2011 Petersburg Twarda (hala) Wielka Brytania Ross Hutchins Rosja Michaił Jełgin
Rosja Aleksander Kudriawcew
6:3, 6:7(5), 10–8
Zwycięzca 4. 4 marca 2012 Delray Beach Twarda Wielka Brytania Ross Hutchins Słowacja Michal Mertiňák
Brazylia André Sá
2:6, 7:6(5), 15–13
Zwycięzca 5. 23 czerwca 2012 Eastbourne Trawiasta Wielka Brytania Ross Hutchins Wielka Brytania Jamie Delgado
Wielka Brytania Ken Skupski
6:4, 6:3
Finalista 3. 15 lipca 2012 Newport Trawiasta Wielka Brytania Ross Hutchins Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:7(3), 3:6
Finalista 4. 30 września 2012 Kuala Lumpur Twarda (hala) Wielka Brytania Ross Hutchins Brazylia Bruno Soares
Austria Alexander Peya
7:5, 5:7, 7–10
Zwycięzca 6. 12 stycznia 2013 Auckland Twarda Brazylia Bruno Soares Szwecja Johan Brunström
Dania Frederik Nielsen
7:6(1), 7:6(2)
Zwycięzca 7. 24 lutego 2013 Marsylia Twarda (hala) Indie Rohan Bopanna Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Holandia Jean-Julien Rojer
6:4, 7:6(3)
Finalista 5. 22 czerwca 2013 Eastbourne Trawiasta Wielka Brytania Jonathan Marray Brazylia Bruno Soares
Austria Alexander Peya
6:3, 3:6, 8–10
Finalista 6. 28 lipca 2013 Atlanta Twarda Wielka Brytania Jonathan Marray Francja Édouard Roger-Vasselin
Holandia Igor Sijsling
6:7(6), 3:6
Finalista 7. 28 lipca 2013 Montreal Twarda Wielka Brytania Andy Murray Brazylia Bruno Soares
Austria Alexander Peya
4:6, 6:7(4)
Finalista 8. 4 maja 2014 Monachium Ceglana Wielka Brytania Ross Hutchins Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
4:6, 2:6
Finalista 9. 22 lutego 2015 Marsylia Twarda (hala) Wielka Brytania Jonathan Marray Chorwacja Marin Draganja
Finlandia Henri Kontinen
4:6, 6:3, 8–10
Finalista 10. 2 sierpnia 2015 Atlanta Twarda Luksemburg Gilles Müller Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:7(2), 4–10
Zwycięzca 8. 4 października 2015 Shenzhen Twarda Izrael Jonathan Erlich Australia Chris Guccione
Brazylia André Sá
6:1, 6:7(3), 10–6
Finalista 11. 21 lutego 2016 Marsylia Twarda (hala) Izrael Jonathan Erlich Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus
2:6, 3:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ATP Staff: Colin Fleming Retires From Professional Tennis (ang.). atpworldtour.com, 20 stycznia 2017. [dostęp 30 stycznia 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]