Commiphora myrrha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Commiphora myrrha
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd mydleńcowce
Rodzina osoczynowate
Rodzaj balsamowiec
Gatunek Commiphora myrrha
Nazwa systematyczna
Commiphora myrrha (Nees) Engl.
Monogr. Phan. 4: 10 1883[2]
Synonimy

Balsamodendrum myrrha Nees
Commiphora molmol (Engl.) Engl.[3]

Commiphora myrrha (Nees) Engl. – gatunek rośliny z rodziny osoczynowatych (Burseraceae). Rośnie dziko w Afryce (Dżibuti, Etiopia, Somalia) i na Półwyspie Arabskim (Oman, Jemen)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duży kolczasty krzew albo niewielkie, także kolczaste drzewko o wysokości do 4 m[4]
Pędy
Kora srebrzysta, biaława, czerwonawa lub niebiesko-szara, gałęzie wyrastają pod prostym kątem[4].
Liście
Trójlistkowe, szarozielone lub sinozielone, o zmiennym kształcie i wielkości. Mogą być eliptyczne, owalne lub lancetowate, wierzchołki mają zaokrąglone lub ostre, nasady zaokrąglone lub ucięte . Wyrastają na ogonkach o długości 1-10 mm. Długość liścia wynosi 6-40 mm, szerokość 3-20 mm. Użyłkowanie liścia słabo widoczne[4].
Kwiaty
Niedekoracyjne, małe. Kwiaty pręcikowe zazwyczaj dojrzewają wcześniej niż kwiaty żeńskie[4].
Owoce
Wyrastają zazwyczaj pojedynczo lub po dwa na szypułce. Są to niewielkie (2-4 mm długości), jajowate i spłaszczone pestkowce o gładkiej skórce[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Z rośliny samoistnie wydziela się wonna żywica zwana mirrą, po nacięciu kory wyciek żywicy zwiększa się. Dawniej mirra była używana do balsamowania i namaszczania zwłok, jako środek leczniczy i przeciwbólowy i jako składnik kadzidła. W Starym Testamencie była również składnikiem oleju świętego do namaszczań (Wj 30, 23,25). Według niektórych badaczy roślin biblijnych Commiphora myrrha była jednym z kilku gatunków balsamowca, z których otrzymywano mirrę wymienioną w kilku miejscach w Biblii. Obecnie mirra nadal jest wykorzystywana w lecznictwie i do wytwarzania kadzidła, ponadto w przemyśle kosmetycznym jako składnik perfum, past do zębów i płynów do płukania ust[5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-19].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
  3. a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-10].
  4. a b c d e Commiphora myrrha. [dostęp 2014-11-27].
  5. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  6. Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.