Corinne Suter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corinne Suter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 września 1994
Schwyz, Szwajcaria
Klub Skiclub Schwyz
Debiut w PŚ 26.11 2011, Aspen
(DNF1 - gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 5.12 2014, Lake Louise (30. miejsce - zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 23.02 2019, Crans Montana (3. miejsce - zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Mistrzostwa świata
srebro Åre 2019 Zjazd
brąz Åre 2019 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Jasná 2014 Zjazd
złoto Jasná 2014 Supergigant
srebro Québec 2013 Supergigant
srebro Jasná 2014 Drużynowo
brąz Roccaraso 2012 Kombinacja

Corinne Suter (ur. 28 września 1994 w Schwyz) – szwajcarska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka mistrzostw świata i pięciokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Corinne Suter pojawiła się 17 listopada 2009 roku w Zinal, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła drugiego przejazdu slalomu. W 2011 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Crans-Montana, gdzie jej najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w supergigancie. Już rok później wywalczyła brązowy medal w kombinacji, podczas mistrzostw świata juniorów w Roccaraso. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie dwie Norweżki: Ragnhild Mowinckel oraz Annie Winquist. Podczas rozgrywanych w 2013 roku mistrzostw świata juniorów w Québecu zdobyła srebrny medal w supergigancie. Rozdzieliła tam na podium Austriaczki: Stephanie Venier i Rosinę Schneeberger. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnęła jednak na mistrzostwach świata juniorów w Jasnej w 2014 roku, gdzie zwyciężyła w zjeździe i supergigancie, a wspólnie z kolegami z reprezentacji zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 26 listopada 2011 roku w Aspen, gdzie nie ukończyła pierwszego przejazdu w gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 5 grudnia 2014 roku w Lake Louise, zajmując 30. miejsce w zjeździe. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 23 lutego 2019 roku w Crans Montana, gdzie rywalizację w zjeździe ukończyła na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją jedynie Włoszka Sofia Goggia i Austriaczka Nicole Schmidhofer. W 2017 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując dwunaste miejsce w supergigancie i osiemnaste w zjeździe. Wystartowała na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczang. Zajęła tam 17. miejsce w supergigancie i 6. lokatę w zjeździe. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Åre zdobyła srebrny medal w zjeździe, gdzie lepsza była tylko Ilka Štuhec ze Słowenii. Ponadto zajęła trzecie miejsce w supergigancie, plasując się za Mikaelą Shiffrin z USA o Sofią Goggią.

Nie jest spokrewniona z innymi szwajcarskimi alpejkami: Jasminą i Fabienne Suter[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas Strata Zwyciężczyni
17. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Supergigant 1:22,24 +1,13 Czechy Ester Ledecká
6. 21 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Zjazd 1:40,29 +1,07 Włochy Sofia Goggia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
12. 7 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +1,10 Austria Nicole Schmidhofer
18. 12 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 +1,80 Słowenia Ilka Štuhec
3.FIS bronze medal.png 5 lutego 2019 Szwecja Åre Supergigant 1:04,89 +0,05 Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
DNS2 8 lutego 2019 Szwecja Åre Superkombinacja 2:02,13 - Szwajcaria Wendy Holdener
2.FIS silver medal.png 10 lutego 2019 Szwecja Åre Zjazd 1:01,74 +0,25 Słowenia Ilka Štuhec

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
20. 1 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:32,11 +2,43 Norwegia Lotte Smiseth Sejersted
DNF1 3 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:40,32 - Austria Jessica Depauli
9. 5 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:28,23 +1,09 Włochy Elena Curtoni
12. 1 marca 2012 Włochy Roccaraso Slalom 1:42,69 +3,97 Austria Stephanie Brunner
7. 3 marca 2012 Włochy Roccaraso Gigant 2:45,02 +1,16 Norwegia Ragnhild Mowinckel
4. 5 marca 2012 Włochy Roccaraso Supergigant 1:06,99 +0,05 Norwegia Annie Winquist
3.FIS bronze medal.png 8 marca 2012 Włochy Roccaraso Kombinacja 11,66 pkt +19,37 pkt Norwegia Ragnhild Mowinckel
21. 21 lutego 2013 Kanada Québec Slalom 1:52,10 +7,59 Szwecja Magdalena Fjällström
DNF2 22 lutego 2013 Kanada Québec Gigant 2:22,23 - Austria Lisa-Maria Zeller
2.FIS silver medal.png 24 lutego 2013 Kanada Québec Supergigant 1:00,89 +0,80 Austria Stephanie Venier
15. 26 lutego 2013 Kanada Québec Zjazd 1:11,18 +1,08 Francja Jennifer Piot
12. 27 lutego 2014 Słowacja Jasná Gigant 1:52,86 +3,15 Włochy Marta Bassino
2.FIS silver medal.png 2 marca 2014 Słowacja Jasná Drużynowo ? ?  Szwecja
1.FIS gold medal.png 3 marca 2014 Słowacja Jasná Supergigant 1:14,71 - -
15. 3 marca 2014 Słowacja Jasná Superkombinacja 2:11,34 +2,54 Austria Elisabeth Kappauer
1.FIS gold medal.png 5 marca 2014 Słowacja Jasná Zjazd 1:24,19 - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Crans Montana – 23 lutego 2019 (zjazd) - 3. miejsce
  2. Andora Soldeu13 marca 2019 (zjazd) - 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]