Corrie Sanders

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Corrie Sanders
Pseudonim The Sniper
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1966
Brits
Data i miejsce śmierci 23 września 2012
Pretoria
Obywatelstwo RPA
Wzrost 193 cm
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 46
Zwycięstwa 42
Przez nokauty 31
Porażki 4
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 2 lutego 2008.

Cornelius Johannes Sanders (ur. 7 stycznia 1966 w Brits, zm. 23 września 2012 w Pretorii) – południowoafrykański bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBO w kategorii ciężkiej.

Kariera amatorska[edytuj]

Stoczył 191 walk amatorskich, wygrywając 180 z nich. Był siedmiokrotnym amatorskim mistrzem swojego kraju.

Kariera zawodowa[edytuj]

2 kwietnia 1989 stoczył swoją pierwszą zawodową walkę, wygrywając przez nokaut w pierwszej rundzie z King Kong Dyubelem. Wygrał następne 22 walki, pokonując między innymi przyszłego mistrza świata WBO w kategorii junior ciężkiej, Johnny Nelsona oraz Berta Coopera.

Pierwszą porażkę zanotował 21 maja 1994, przegrywając po ciężkim nokaucie w drugiej rundzie z Natem Tubbsem.

Następnie wygrał kolejnych 13 walk, większość z nich kończąc w pierwszych dwóch rundach. Pokonał między innymi trzech byłych mistrzów świata kategorii junior ciężkiej: Carlosa De Leóna, Alfreda Cole'a i Bobbiego Czyza.

20 maja 2000, w walce z Hasimem Rahmanem, Sanders doznał drugiej porażki w karierze, przegrywając przez techniczny nokaut w siódmej rundzie[1]. Następnych dwóch rywali pokonał po technicznych nokautach – Michaela Sprotta w pierwszej rundzie i Otisa Tisdale'a w drugiej.

8 marca 2003 Sanders dostał szansę walki o mistrzostwo świata organizacji WBO. Obrońcą tytułu był Wołodymyr Kłyczko. Bokser z RPA wykorzystał tę okazję, zwyciężając w imponującym stylu Ukraińca przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. Wcześniej Kłyczko cztery razy leżał na deskach[2].

Kilka miesięcy po tej walce zrezygnował ze zdobytego tytułu, aby móc walczyć z Witalijem Kłyczko, bratem Wołodymyra, o wakujący tytuł mistrza świata organizacji WBC. Walka odbyła się 24 kwietnia 2004. Bokser z Ukrainy wygrał przez techniczny nokaut w 8 rundzie[3].

Sanders stoczył w 2004 jeszcze jeden pojedynek, odnosząc zwycięstwo nad Aleksym Warakinem, po czym ogłosił zakończenie kariery z powodu kontuzji pleców. Po prawie dwóch latach nieobecności na ringu powrócił jednak do boksowania. 24 listopada 2006 wygrał z Australijczykiem Colinem Wilsonem w drugiej rundzie, a 12 maja 2007 pokonał zdecydowanie na punkty Daniela Bispo[4]. Jednak 2 lutego 2008 już w pierwszej rundzie został znokautowany przez Osborne Machimanę[5] i w wieku 42 lat po raz drugi ogłosił zakończenie kariery.

Śmierć[edytuj]

We wrześniu 2012 Sanders doznał obrażeń w trakcie napadu rabunkowego w restauracji w Brits niedaleko Pretorii. W trakcie posiłku, gdy do środka wtargnęli uzbrojeni przestępcy, Sanders został postrzelony w brzuch. Zmarł kilka godzin później, po przewiezieniu do szpitala[6]. W lutym 2015 trójka obywateli Zimbabwe została skazana za zabójstwo, każdy na 43 lata więzienia[7].

Przypisy

  1. Luis Escobar: Rahman Captures WBU title Stops Sanders (ang.). The Boxing Times, 2000-05-20. [dostęp 2010-04-30].
  2. Spencer Cobb Adams: Sanders Shocks Klitschko In Two (ang.). The Boxing Times, 2003-03-08. [dostęp 2010-04-30].
  3. John Gregg: Klitschko Captures Heavyweight Crown In Brawl With Sanders (ang.). The Boxing Times, 2004-04-24. [dostęp 2010-04-30].
  4. Corrie Sanders Decisions Bispo (ang.). EastSideBoxing.com, 2007-05-13. [dostęp 2010-04-30].
  5. Ron Jackson: Mabuza retains IBO belt! Sanders KO'd by Machimana in 1st round (ang.). Fightnews.com, 2008-02-03. [dostęp 2010-04-30].
  6. Ron Jackson: Update: Corrie Sanders dies after shooting incident (ang.). Fightnews.com, 2012-09-23. [dostęp 2013-07-07].
  7. Znamy wyrok dla morderców Sandersa (pol.). bokser.org, 2015-02-12. [dostęp 2015-02-13].

Linki zewnętrzne[edytuj]