Corvus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Corvus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – wrona orientalna (C. splendens)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Corvus
Typ nomenklatoryczny

Corvus corax Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Corvusrodzaj ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae).

Kruk zwyczajny (Corvus corax)

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce, Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej i Australii[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 34–69 cm; masa ciała 110–2000 g (samce są z reguły większe i cięższe od samic)[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Corvus: łac. corvus „kruk”[7].
  • Coloeus: gr. κολοιος koloios „kawka” (por. średniowiecznołac. koloyus „kawka”)[7]. Gatunek typowy: Corvus monedula Linnaeus, 1758.
  • Amblycorax: gr. αμβλυς amblus „nudny, tępy”, od αμβλυνω amblunō „stępiać”; κοραξ korax, κορακος korakos „kruk”, od κρωζω krōzō „krakać”[7]. Gatunek typowy: Corvus violaceus Bonaparte, 1850.
  • Anomalocorax: gr. ανωμαλος anōmalos „anomalny, dziwny”, od negatywnego przedrostka αν- an-; ομαλος omalos „równy”; κοραξ korax, κορακος korakos „kruk”, od κρωζω krōzō „krakać”[7]. Gatunek typowy: Corvus splendens Vieillot, 1817.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Corvus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Sztokholm: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 105. (łac.)
  3. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Cz. 1. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 114. (niem.)
  4. Ch.L. Bonaparte. Notes sur les collections de M. A. Delattre. „Comptes rendus hebdomadaires des séances de l’Académie des sciences”. 37, s. 829 (przypis), 1853 (fr.). 
  5. L. Fitzinger. Über das System und die Charakteristik der natürlichen Familien der Vögel. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 46 (1), s. 209, 1863 (niem.). 
  6. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Crows, Jays, and Magpies (Corvidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.corvid1.01. [dostęp 2020-08-15]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  7. a b c d Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Corvidae Leach, 1820 - krukowate - Crows and Jays (wersja: 2020-07-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-15].
  9. O.H. Garrido, G.B. Reynard & A. Kirkconnell. Is the Palm Crow, Corvus palmarum (Aves: Corvidae), a monotypic species?. „Ornitologia Neotropical”. 8, s. 15-21, 1997 (ang.). 
  10. H. Raffaele, J. Wiley, O.H. Garrido, A. Keith, J.I. Raffaele & T. Pedersen: A Guide to the Birds of the West Indies. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1998. ISBN 0-691-08736-9. (ang.)
  11. C.M.G. Blair. Hybridization of Corvus albus and Corvus edithae in Ethiopia. „Ibis”. 103a (4), s. 499-502, 1961. DOI: 10.1111/j.1474-919X.1961.tb02461.x (ang.). 
  12. C.H. Fry & S. Keith: The Birds of Africa. Cz. VI: Picathartes to Oxpeckers. Christopher Helm, 2000. ISBN 0-12-137306-1. (ang.)
  13. dos Anjos i in. 2009 ↓, s. 637.
  14. Ch.G. Sibley & B.L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 0-300-04969-2.
  15. dos Anjos i in. 2009 ↓, s. 621.
  16. S. Madge & H. Burn: Crows and jays. Londyn: Princeton University Press, 1994. ISBN 0-691-08883-7. (ang.)
  17. F.E. Rheindt & R.O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 
  18. K.A. Jønsson, P.-H. Fabre & M. Irestedt. Brains, tools, innovation and biogeography in crows and ravens. „BMC Evolutionary Biology”. 12, s. 72, 2012. DOI: 10.1186/1471-2148-12-72 (ang.). 
  19. G.C.L. Dutson, P. Gregory & W. Boles. Bismarck Crow Corvus (orru) insularis warrants species status. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 131 (3), s. 204-206, 2011 (ang.). 
  20. dos Anjos i in. 2009 ↓, s. 622.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. L. dos Anjos, S. Debus, S. Madge & J. Marzluff: Family Corvidae (Crows). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 14: Bush-shrikes to Old World Sparrows. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 494–640. ISBN 978-84-96553-50-7. (ang.)