Cotnari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cotnari
Ilustracja
Państwo  Rumunia
Okręg Jassy
Zarządzający Vasile Crețu
Populacja 
• liczba ludności

7 907 (2007)
Położenie na mapie okręgu Jassy
Mapa lokalizacyjna okręgu Jassy
Cotnari
Cotnari
Położenie na mapie Rumunii
Mapa lokalizacyjna Rumunii
Cotnari
Cotnari
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Cotnari
Cotnari
Ziemia 47°20′N 26°56′E/47,333333 26,933333
Strona internetowa
Portal Portal Rumunia
Cerkiew św. Paraskewy w Cotnari
Piwnica winnicy Cotnari

Cotnari - miejscowość w Rumunii, położona w centralnej części Mołdawii, w okręgu Jassy, ok. 70 km na zachód od Jass. Centrum jednego z najważniejszych rumuńskich regionów winiarskich.

Obecnie jest to wieś, której większość mieszkańców zatrudniona jest w przemyśle winiarskim - znajduje się tutaj fabryka win "Cotnari". Produkowane tutaj wina należą do najbardziej znanych gatunków win rumuńskich, szczególnie Grasa de Cotnari.

Historia[edytuj]

Tradycje produkcji wina w tym rejonie sięgają starożytności. Szczególny rozkwit winnice tutejsze osiągnęły w XV-XVI w., gdy wino dominowało na rynku lokalnym (w tym na stole hospodarów mołdawskich), a także było eksportowane (m.in. bardzo popularne w Polsce). W tym okresie Cotnari należało do najbardziej znaczących miejscowości mołdawskich. W 1493 z fundacji hospodara Stefana Wielkiego wzniesiono tutaj cerkiew pod wezwaniem św. Paraskewy w stylu mołdawskim, istniejącą do dzisiaj. Z kolei w latach 1561-1563 z fundacji hospodara Jakuba Heraklida Despota zbudowano w Cotnari kościół katolicki (z późnogotyckiej świątyni pozostały dzisiaj tylko ruiny) oraz uruchomiono tzw. szkołę łacińską - schola latina (stanowiącą główne centrum rozprzestrzeniania się kultury łacińskiej w Mołdawii w tym okresie, a także wpływów polskich, odnowioną potem przez hospodara Piotra Kulawego); Cotnari, zaludnione w większości przez Niemców i Węgrów, stanowiło wówczas centrum katolicyzmu w Mołdawii.

Miasto podupadło na początku XVII w. wskutek zniszczeń wojennych, wraz z nim także produkcja win. Ponowną katastrofą dla winnic była epidemia filoksery w końcu XIX w.

Literatura[edytuj]

  • W. Korsak, J. Tokarski, Rumunia, Pascal 2004, s. 198-199.
  • Ł. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, Rumunia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża 2004, s. 227-228.
  • J. Demel, Historia Rumunii, Ossolineum 1970, s. 183.
  • R. Brykowski, T. Chrzanowski, M. Kornecki, Sztuka Rumunii, Ossolineum 1979, s. 72.

Linki zewnętrzne[edytuj]