Courtauld Institute of Art

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The Courtauld Institute of Art
Ilustracja
Siedziba Instytutu Courtaulda w Londynie
Data założenia 1932
Typ uczelnia publiczna
Patron Samuel Courtauld
Państwo  Wielka Brytania
Adres Somerset House, Strand[1]
London WC2R 0RN
Liczba pracowników
• naukowych

ok. 60[2]
Liczba studentów 400[3]
Rektor prof. Deborah Swallow (dyrektor)[2]
Położenie na mapie City of Westminster
Mapa lokalizacyjna City of Westminster
The Courtauld Institute of Art
The Courtauld Institute of Art
Położenie na mapie Wielkiego Londynu
Mapa lokalizacyjna Wielkiego Londynu
The Courtauld Institute of Art
The Courtauld Institute of Art
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
The Courtauld Institute of Art
The Courtauld Institute of Art
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
The Courtauld Institute of Art
The Courtauld Institute of Art
Ziemia51°30′39″N 0°07′01″W/51,510833 -0,116944
Strona internetowa

The Courtauld Insitute of Art (pol. Instytut Courtaulda, Courtauld) – brytyjska szkoła wyższa specjalizująca się w historii i konserwacji dzieł sztuki, wchodząca w skład Uniwersytetu Londyńskiego[4][5]. W jej posiadaniu znajduje się bogata kolekcja obrazów, grafiki, rzeźby i wyrobów rzemiosła artystycznego, częściowo eksponowana w Courtauld Gallery[6][7][8].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instytut został powołany w 1932 r. w wyniku prywatnej inicjatywy kolekcjonerów Samuela Courtaulda i Arthura Lee (wicehrabiego Lee of Fareham) oraz historyka sztuki Sir Roberta Witta. Uroczyste otwarcie odbyło się w październiku tego roku[9]. Instytut był pierwszą brytyjską instytucją specjalizującą się w akademickich badaniach nad sztuką, zanim na poszczególnych uniwersytetach zaczęto tworzyć samodzielne wydziały historii sztuki. Jego pierwszą siedzibą do 1989 r. był Home House przy 20 Portman Square – londyńska rezydencja Courtaulda. Obecnie Instytut wraz z Galerią zajmują północne skrzydło Somerset House przy Strandzie. Niemal od początku pozostaje blisko związany z londyńskim Instytutem Warburga, z którym od 1937 r. wspólnie publikuje „The Journal of the Warburg and Courtauld Institutes”[9][10].

W gronie jego dyrektorów był m.in. Anthony Blunt (1907-1983), badacz nowożytnego malarstwa francuskiego (popularnie kojarzony ponadto jako członek tzw. piątki z Cambridge)[11][12].

Reputacja[edytuj | edytuj kod]

Instytut Courtaulda cieszy się bardzo wysoką reputacją - wielu jego absolwentów zajmuje wysokie stanowiska, m.in. w światowym muzealnictwie[5][13]. Wśród jego absolwentów są lub byli dyrektorzy takich instytucji jak m.in. Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, British Museum w Londynie, National Gallery w Londynie, Tate w Londynie, Detroit Institute of Art, Cleveland Museum of Art, Ashmolean Museum w Oksfordzie, Morgan Library & Museum w Nowym Jorku, Kunsthalle Bremen, Fitzwilliam Museum w Cambridge, Kimbell Art Museum w Fort Worth, National Galleries of Scotland w Edynburgu, Statens Museum for Kunst w Kopenhadze, Deutsches Historisches Museum w Berlinie, Art Gallery of Ontario w Toronto, Bibliotheca Hertziana w Rzymie[13][14][15].

Polscy historycy sztuki związani z The Courtauld Institute of Art[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zbiory Courtauld Gallery – wybrane przykłady

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Student Life. Somerset House (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  2. a b Academic Staff, The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  3. Our Students, The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  4. Courtauld Institute of Art (ang.). london.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  5. a b Courtauld Institute of Art, University of London (ang.). londonhigher.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  6. The Courtauld Gallery, London, UK (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  7. The Courtauld Institute of Art: The Courtauld Gallery (ang.). artstor.org. [dostęp 2013-12-18].
  8. The Courtauld Institute of Art Preserves and Publishes Its Prestigious Collection with Portfolio Server (ang.). extensis.com. [dostęp 2013-12-18].
  9. a b A History of The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  10. The Warburg Institute: Journal (ang.). warburg.sas.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  11. Anthony Blunt (ang.). historylearningsite.co.uk. [dostęp 2013-12-18].
  12. Blunt, Anthony Frederick, Sir (annulled 1979) (ang.). dictionaryofarthistorians.org. [dostęp 2013-12-18].
  13. a b About The Courtauld, Campaign Challenge, The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  14. Alumni Profile - The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  15. Alumni News - The Courtauld Institute of Art (ang.). courtauld.ac.uk. [dostęp 2013-12-18].
  16. prof. dr hab. Wiesław Juszczak. Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. ihs.uw.edu.pl. [dostęp 2013-12-18].
  17. Klementyna Żurowska, Lech Kalinowski (12 IX 1920 - 15 VI 2004), Rocznik PAU Rok 2003/2004, Kraków 2005, s.256-260.
  18. dr hab. Paweł Leszkowicz. Instytut Historii Sztuki UAM w Poznaniu. arthist.amu.edu.pl. [dostęp 2013-12-18].
  19. George Zarnecki: Former deputy director of the Courtauld Institute of Art and leading scholar of Romanesque sculpture (ang.). independent.co.uk, 16 września 2008. [dostęp 2013-12-18].
  20. George Jerzy Zarnecki (ang.). findagrave.com. [dostęp 2013-12-18].
  21. Zarnecki, George (né Jerzy Żarnecki) (ang.). dictionaryofarthistorians.org. [dostęp 2013-12-18].
  22. dr hab. Barbara Arciszewska. Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. ihs.uw.edu.pl. [dostęp 2013-12-18].
  23. Nowy dyrektor Łazienek Królewskich w Warszawie. mkidn.gov.pl, 30 września 2008. [dostęp 2013-12-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]