Craig Biggio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Craig Biggio
Craig Biggio
łapacz/drugobazowy/zapolowy
Pełne imię i nazwisko Craig Alan Biggio
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1965
Smithtown, Nowy Jork
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 26 czerwca 1988
Ostatni występ 30 września 2007
Statystyki
Średnia uderzeń 0,281
Home runy 291
Uderzenia 3060
RBI 1175
Kariera klubowa
Lata Kluby
1988–2007 Houston Astros
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 2015
Głosów 82,7% (3. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Craig Alan Biggio (ur. 14 grudnia 1965) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza, drugobazowego i zapolowego przez 20 sezonów w Houston Astros.

Kariera zawodnicza[edytuj]

Biggio studiował na Seton Hall University, gdzie w latach 1985–1987 grał w drużynie uniwersyteckiej Seton Hall Tigers na pozycji łapacza, z którą zdobył mistrzostwo Big East Conference w 1987[1]. W czerwcu 1987 został wybrany w pierwszej rundzie draftu przez Houston Astros i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Tucson Toros, reprezentującym poziom Triple-A[2][3]. W Major League Baseball zadebiutował 26 czerwca 1988 w meczu przeciwko San Francisco Giants, w którym skradł bazę i zdobył runa[2][4]. Rok później po raz pierwszy otrzymał nagrodę Silver Slugger Award, zaś w 1991 po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd[2].

Przez pierwsze cztery lata występów w MLB, grał głównie na pozycji łapacza, jednak podczas spring training 1992 roku został przekwalifikowany na drugobazowego, głównie w celu odciążenia nóg[2][5]. W sezonie 1994 zaliczył najwięcej w National League double'ów (44), skradł najwięcej baz (39) i po raz pierwszy zdobył Złotą Rękawicę[2]. Po rozegraniu 1800 meczów bez figurowania na liście niedostępnych graczy, 1 sierpnia 2000 w meczu przeciwko Florida Marlins odniósł kontuzję kolana, która wykluczyła go z gry do końca sezonu[6]. Po przyjściu do zespołu w 2003 drugobazowego Jeffa Kenta, Biggio został przesunięty na zapole, jednak gdy Kent odszedł do dwa sezony później do Los Angeles Dodgers, Biggio powrócił na drugą bazę[7].

W 2005 Biggio po raz pierwszy w karierze wystąpił w World Series, jednak Astros przegrali z Chicago White Sox w czterech meczach[7]. 28 czerwca 2007 w meczu z Colorado Rockies rozegranym na Minute Maid Park, zaliczył 3000. uderzenie w MLB i został 27. zawodnikiem w historii ligi, który tego dokonał[8]. Po raz ostatni zagrał 30 września 2007[2].

Uhonorowanie[edytuj]

17 sierpnia 2008 wziął udział w ceremonii zastrzeżenia przez klub numeru 7, z którym występował podczas swojej kariery[9]. W 2015 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[10].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998 [2]
Gold Glove Award 1994, 1995, 1996, 1997 [2]
Silver Slugger Award 1989, 1994, 1995, 1997, 1998 [2]
Roberto Clemente Award 2007 [11]
3000 hit club [8]
Baseball Hall of Fame od 2015 [10]
# 7 zastrzeżony przez Astros 2008 [9]

Przypisy

  1. Baseball To Retire Craig Biggio's #44 (ang.). shupirates.cstv.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  2. a b c d e f g h i Craig Biggio Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  3. Craig Biggio Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  4. Giants at Astros (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  5. Biggio's second act better than his first (ang.). astros.mlb.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  6. The Epitome of An Astro: The Craig Biggio Story (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  7. a b Longtime Astro Biggio says he'll retire with 'no regrets' (ang.). espn.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  8. a b Biggio notches 3,000th hit as Astros win in 11 (ang.). espn.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  9. a b Astros retire Biggio's No. 7 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 24 grudnia 2014].
  10. a b Pedro, Big Unit, Smoltz, Biggio make Hall of Fame (ang.). mlb.com. [dostęp 6 stycznia 2015].
  11. Roberto Clemente Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 24 grudnia 2014].