Cristian Diaconescu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cristian Diaconescu
CDiaconescu5082009.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1959
Bukareszt
Minister spraw zagranicznych Rumunii
Okres od 24 stycznia 2012
do 7 maja 2012
Przynależność polityczna Narodowy Związek na rzecz Rozwoju Rumunii
Poprzednik Teodor Baconschi
Następca Andrei Marga
Minister spraw zagranicznych Rumunii
Okres od 22 grudnia 2008
do 2 października 2009
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Poprzednik Lazar Comanescu
Następca Cătălin Predoiu (p.o.)
Minister sprawiedliwości Rumunii
Okres od 10 marca 2004
do 28 grudnia 2004
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Poprzednik Rodica-Mihaela Stănoiu
Następca Monica Macovei

Cristian Diaconescu (ur. 2 lipca 1959 w Bukareszcie[1]) – rumuński polityk, prawnik i dyplomata, minister sprawiedliwości w 2004, minister spraw zagranicznych w latach 20098–2009 i w 2012.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Cristian Diaconescu urodził się w Bukareszcie w 1959. W 1983 ukończył prawo na Uniwersytecie Bukareszteńskim, w 2007 na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora nauk prawnych. W latach 1983–1989 był sędzią w Bukareszcie[2][3]. Od 1982 był członkiem Rumuńskiej Partii Komunistycznej[4].

Od 1989 do 1990 pełnił funkcję inspektora w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1990 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1990–1996 pracował kolejno jako dyplomata w rumuńskiej stałej misji przy OBWE (1990–1993}, w sekcji ds. współpracy polityczno-wojskowej z OBWE rumuńskiego MSZ (1993–1995), a następnie w Rumuńskiej Stałej Misji przy Organizacjach Międzynarodowych w Wiedniu (1995–1996). W 1997 stanął na czele Departamentu ds. OBWE oraz współpracy z organizacjami subregionalnymi w MSZ. W 1998 został dyrektorem Departamentu ds. Sądowych i Konsularnych, pozostając na tym stanowisku do 2000. Od maja do grudnia 2000 Diaconescu pełnił funkcję zastępcy sekretarza Organizacji Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego (BSEC)[2][3].

Od grudnia 2000 do stycznia 2004 był sekretarzem stanu ds. stosunków dwustronnych w MSZ, a od stycznia do marca 2004 sekretarzem stanu ds. europejskich. Od 10 marca 2004 do 28 grudnia 2004 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie premiera Adriana Năstase. W 2004 uzyskał mandat senatora z ramienia Partii Socjaldemokratycznej (PSD). W wyższej izbie rumuńskiego parlamentu przewodniczył Komitetowi Obrony, Porządku Publicznego i Bezpieczeństwa Narodowego. W 2002 został członkiem PSD, a w 2005 jednym z jej wiceprzewodniczących[2][3].

1 czerwca 2008 Cristian Diaconescu wziął udział w wyborach na urząd burmistrza Bukaresztu. Zajął w nich trzecie miejsce z wynikiem 12,3% głosów, za Vasile Blagą z Partii Demokratyczno-Liberalnej (29,6%) oraz niezależnym Sorinem Oprescu (30,1%)[5]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyskał reelekcję do Senatu[3].

22 grudnia 2008 Cristian Diaconescu objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie premiera Emila Boca[3][6][7].

1 października 2009 Partia Socjaldemokratyczna opuściła szeregi koalicji rządowej z powodu odwołania przez Emila Boca wicepremiera i ministra spraw wewnętrznych Dana Nicy. Tego samego dnia do dymisji podali się wszyscy ministrowie wywodzący się z PSD w tym również Cristian Diaconescu. Funkcję tymczasowego ministra spraw zagranicznych dotychczasowy minister sprawiedliwości Cătălin Predoiu[8][9].

24 lutego 2010 zrezygnował z członkostwa w PSD, pozostając senatorem niezależnym. 1 maja 2010 wstąpił do nowo powstałego Narodowego Związku na rzecz Postępu Rumunii (UNPR), obejmując w nim funkcję honorowego przewodniczącego. 7 lutego 2011 został jednym z wiceprzewodniczących Senatu. 24 stycznia 2012 ponownie objął stanowisko ministra spraw zagranicznych[3][10]. Zastąpił Teodora Baconschiego zdymisjonowanego za jego komentarz na temat wystąpień społecznych przeciwko politycy oszczędnościowej rządu[11]. Urzędował do 7 maja tegoż roku[6], kiedy to władzę przejęły ugrupowania opozycyjne, współtworząc gabinet Victora Ponty.

Jeszcze w tym samym miesiącu został doradcą prezydenta Traiana Băsescu, rezygnując z mandatu senatora[2], a wkrótce także z członkostwa w UNPR[12], która to partia stała się koalicjantem antyprezydenckich socjaldemokratów. W 2014 dołączył do Partii Ruchu Ludowego (PMP). Miał być kandydatem tej formacji w wyborach prezydenckich, następnie deklarował start jako kandydat niezależny. Ostatecznie wycofał się, udzielając poparcia liderce PMP Elenie Udrei[13][14].

Przypisy

  1. Cristian Diaconescu (ang.). romania-on-line.net. [dostęp 2015-01-10].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Cristian Diaconescu (ang.). senat.ro. [dostęp 2015-01-10].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Cristian Diaconescu Minister of Foreign Affairs (ang.). mae.ro. [dostęp 2015-01-10].
  4. Cristian Diaconescu, judecător pe uliţă (ang.). evz.ro, 15 lutego 2008. [dostęp 2015-01-10].
  5. Close race in Bucharest municipal election (ang.). 2 czerwca 2008. [dostęp 2015-01-10].
  6. 6,0 6,1 Rulers: Romania: Ministries, etc. (ang.). rulers.org. [dostęp 2015-01-10].
  7. The 20 Ministerial Nominations (ang.). 22 grudnia 2008. [dostęp 2015-01-10].
  8. Romanian PM names interim cabinet after coalition collapse (ang.). xinhuanet.om, 2 października 2009. [dostęp 2015-01-10].
  9. Romanian government falls apart (ang.). bbc.co.uk, 1 października 2009. [dostęp 2015-01-10].
  10. Cristian Diaconescu was appointment as Foreign Affairs Minister (ang.). actmedia.eu, 25 stycznia 2012. [dostęp 2015-01-10].
  11. Rumunia: dymisja za nazwanie demonstrantów „brutalnymi mieszkańcami slumsów”. wprost.pl, 23 stycznia 2012. [dostęp 2015-01-10].
  12. Cristian Diaconescu, agreat de Băsescu pentru candidatura la prezidenţiale (rum.). adev.ro, 13 stycznia 2013. [dostęp 2015-01-10].
  13. Elena Udrea candidează, oficial, la Preşedinţie. Cristian Preda a cerut demiterea sa din fruntea PMP (rum.). adev.ro, 19 sierpnia 2014. [dostęp 2015-01-10].
  14. Cristian Diaconescu a renunţat la candidatura la Preşedinţie. O va susţine pe Elena Udrea (rum.). romanialibera.ro, 28 sierpnia 2014. [dostęp 2015-01-10].