Cristian Pavón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cristian Pavón
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Cristian David Pavón
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1996
Anisacate
Wzrost 167 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Boca Juniors
Numer w klubie 7
Kariera juniorska
Lata Klub
2004–2013 Talleres
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2013–2014 Talleres 19 (4)
2014– Boca Juniors 65 (17)
2014 Colón (wyp.) 20 (5)
W sumie: 104 (26)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013  Argentyna U-17 3 (0)
2015  Argentyna U-20 2 (0)
2016  Argentyna U-23 3 (0)
2017–  Argentyna 9 (0)
W sumie: 17 (0)
  1. Aktualne na: 23 maja 2018.
  2. Aktualne na: 30 czerwca 2018.

Cristian David Pavón (ur. 21 stycznia 1996 w Anisacate) – argentyński piłkarz występujący na pozycji prawego skrzydłowego, obecnie zawodnik Boca Juniors.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pavón pochodzi z miejscowości Anisacate w prowincji Córdoba. Ma czwórkę rodzeństwa – trzech braci (wszyscy byli piłkarzami na poziomie amatorskim) i siostrę[1]. Treningi piłkarskie rozpoczynał w lokalnej drużynie baby fútbol o nazwie Canal 12, a jeszcze jako uczeń szkoły podstawowej przeniósł się do akademii młodzieżowej klubu Talleres de Córdoba[2]. Równocześnie terminował przez pewien czas w ośrodku juniorskim Centro de Alto Rendimiento prowadzonym przez argentyńską federację piłkarską[3]. Do pierwszej drużyny Talleres – występującej wówczas w drugiej lidze argentyńskiej – został włączony w wieku siedemnastu lat przez trenera Arnaldo Sialle. Zadebiutował w niej w grudniu 2013 w spotkaniu z Villa San Carlos (2:3) w rozgrywkach Primera B Nacional. Od razu wywalczył sobie pewne miejsce w składzie, lecz na koniec sezonu 2013/2014 spadł z Talleres do trzeciej ligi.

W lipcu 2014 Pavón przeszedł do krajowego giganta – CA Boca Juniors. Władze klubu ze stołecznego Buenos Aires wyłożyły za jego transfer 750 tysięcy dolarów (za większość praw do jego karty zawodniczej)[4], od razu wypożyczając go na sześć miesięcy do spadkowicza z pierwszej ligi – ekipy CA Colón z siedzibą w Santa Fe. W barwach Colónu pełnił rolę podstawowego piłkarza i na koniec półrocznego, jesiennego sezonu 2014 wywalczył z nim awans z powrotem do najwyższej klasy rozgrywkowej. Potwierdził tym samym opinię jednego z najzdolniejszych piłkarzy młodego pokolenia w Argentynie, a bezpośrednio po tym sukcesie dołączył do ekipy Boca. W argentyńskiej Primera División zadebiutował 5 kwietnia 2015 w wygranym 2:0 meczu z Huracánem, natomiast pierwszą bramkę strzelił czternaście dni później w wygranym 3:1 pojedynku z Lanús.

W sezonie 2015 Pavón wywalczył z Boca tytuł mistrza Argentyny, będąc jednak wyłącznie rezerwowym w taktyce trenera Rodolfo Arruabarreny. W tym samym roku zdobył także puchar Argentyny – Copa Argentina, zaś w 2016 roku zajął drugie miejsce w krajowym superpucharze – Supercopa Argentina. Podstawowym zawodnikiem drużyny został jednak dopiero po przyjściu do klubu szkoleniowca Guillerma Barrosa Schelotto. Szybko został jednym z czołowych graczy ligi argentyńskiej, mimo młodego wieku imponując przyspieszeniem, techniką, precyzyjnymi dośrodkowaniami i dryblingiem. W sezonie 2016/2017 zdobył swoje drugie mistrzostwo Argentyny, tworząc świetnie uzupełniający się duet napastników z Darío Benedetto[5]. W tym samym roku znalazł się na sporządzonej przez dziennik L’Équipe liście 50 najlepszych młodych piłkarzy świata[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2013 Pavón został powołany przez Humberta Grondonę do reprezentacji Argentyny U-17 na Mistrzostwa Świata U-17 w ZEA. Tam pełnił jednak wyłącznie rolę rezerwowego zawodnika – rozegrał trzy z siedmiu możliwych spotkań (wszystkie po wejściu z ławki), natomiast jego kadra odpadła z juniorskiego mundialu w półfinale, ulegając Meksykowi (0:3) i zajęła ostatecznie czwarte miejsce.

W maju 2015 Pavón znalazł się w ogłoszonym przez Grondonę składzie reprezentacji Argentyny U-20 na Mistrzostwa Świata U-20 w Nowej Zelandii. Podobnie jak przed dwoma laty nie potrafił jednak wywalczyć miejsca w wyjściowym składzie i pozostawał rezerwowym dla graczy takich jak Ángel Correa czy Giovanni Simeone. Wystąpił w dwóch z trzech meczów (w obydwóch po wejściu z ławki rezerwowych), zaś Argentyńczycy spisali się znacznie poniżej oczekiwań, odpadając ze światowego czempionatu już w fazie grupowej.

W lipcu 2016 Pavón został awaryjnie powołany przez Julia Olarticoecheę do reprezentacji Argentyny U-23 na Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro, zastępując kontuzjowanego Manuela Lanziniego[7]. Tam był z kolei jednym z ważniejszych graczy drużyny; wystąpił we wszystkich trzech meczach (w dwóch w pierwszym składzie), a jego kadra zakończyła swój udział w męskim turnieju piłkarskim w fazie grupowej.

W seniorskiej reprezentacji Argentyny Pavón zadebiutował za kadencji selekcjonera Jorgego Sampaolego, 11 listopada 2017 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z Rosją.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Javier Saúl: Cristian Pavón, el „Kichán” de Anisacate: la historia detrás de la figura del superclásico (hiszp.). W: La Nación [on-line]. lanacion.com.ar, 4 maja 2015. [dostęp 4 stycznia 2018].
  2. Hugo García: Lo que no sabías de la historia de superación de Cristian Pavón, que llegó a la selección (hiszp.). W: Mundo D [on-line]. mundod.lavoz.com.ar, 3 listopada 2017. [dostęp 4 stycznia 2018].
  3. Hugo García: Cristian Pavón a Mundo D: “Soñaba con estar en la selección” (hiszp.). W: Mundo D [on-line]. mundod.lavoz.com.ar, 8 listopada 2017. [dostęp 4 stycznia 2018].
  4. La historia de Pavón, el chico que fue clave para el triunfo de Boca (hiszp.). W: Infobae [on-line]. infobae.com, 4 maja 2015. [dostęp 4 stycznia 2018].
  5. Germán Boero: Benedetto - Pavón: la dupla más efectiva del fútbol argentino (hiszp.). W: Goal [on-line]. goal.com, 19 października 2017. [dostęp 4 stycznia 2018].
  6. Tres argentinos entre los 50 mejores jugadores sub 21 (hiszp.). W: Infobae [on-line]. infobae.com, 23 września 2017. [dostęp 4 stycznia 2018].
  7. Río 2016: Manuel Lanzini fue desafectado de la selección olímpica y su lugar lo ocupará Cristian Pavón (hiszp.). W: La Nación [on-line]. lanacion.com.ar, 26 lipca 2016. [dostęp 4 stycznia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]