Cristiane Santos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cristiane Justino
Ilustracja
Cristiane Justino w 2009
Pseudonim Cyborg[1]
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1985[1]
Kurytyba[1]
Obywatelstwo  Brazylia
Wzrost 173[1] cm
Masa ciała 65.5 kg (144.5 lb; 10.32 st)[1] kg
Styl walki boks tajski, brazylijskie jiu-jitsu
Kategoria wagowa piórkowa[1]
Klub Chute Boxe Academy[1]
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 25[1]
Zwycięstwa 22
Przez nokauty 18
Przez decyzje 4
Porażki 2
Remisy 0
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 26 stycznia 2020.

Cristiane Justino Venâncio, znana również jako Cris Cyborg (ur. 9 lipca 1985 w Kurytybie) – brazylijska profesjonalna zawodniczka mieszanych sztuk walki (MMA), mistrzyni organizacji Strikeforce (2009–2012), Invicta FC (2013–2017) oraz UFC (2017–2019), Bellator (2020) w wadze piórkowej. Była zawodniczka UFC.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki trenuje od 2004 roku, wcześniej uprawiała piłkę ręczną. Profesjonalny debiut MMA zanotowała 17 maja 2005 roku na gali Show Fight 2 w São Paulo − przegrała przez poddanie. Wygrawszy cztery następne walki (w tym 3 przed czasem), podpisała kontrakt z amerykańską organizacją EliteXC. W USA zadebiutowała w lipcu 2008 roku, nokautując Shaynę Baszler[1].

Strikeforce[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2009 roku związała się ze Strikeforce. 15 sierpnia 2009 roku zmierzyła się w San Jose z gwiazdą amerykańskiego MMA Giną Carano w walce o pierwsze w historii mistrzostwo Strikeforce kobiet. Pokonała ją przez techniczny nokaut w czasie 4:59. Sędzia ringowy zdecydował się przerwać walkę na sekundę przed końcem pierwszej rundy, uznając, że Carano nie jest w stanie dalej bronić się przed zadawanymi przez Brazylijkę uderzeniami pięściami[2]. Następnie Santos trzykrotnie obroniła tytuł, wygrywając przed czasem z Marloes Coenen (30 stycznia 2010), Jan Finney (26 czerwca 2010) i Hiroko Yamanaką (17 grudnia 2011).

6 stycznia 2012 roku Komisja Sportowa Stanu Kalifornia ogłosiła, że wyniki badań antydopingowych, które zostały przeprowadzone na próbce moczu Santos pobranej przed walką z Yamanaką dały wynik pozytywny. W organizmie zawodniczki wykryto steryd anaboliczny stanozolol. Zdyskwalifikowano ją na rok i ukarano grzywną, a rezultat walki z Japonką zmieniono na no contest[3]. W konsekwencji zostało jej też odebrane mistrzostwo Strikeforce.

Invicta Fighting Championships[edytuj | edytuj kod]

Po odbytym zawieszeniu w kwietniu 2013 związała się z Invicta FC, organizacji w której walczą wyłącznie kobiety, a w lipcu tego samego roku została jej mistrzynią w wadze piórkowej pokonując ponownie w rewanżowym pojedynku Marloes Coenen[4].

28 czerwca 2014 odwiedziła Polskę by poprowadzić seminarium we Wrocławiu oraz była gościem specjalnym na gali Fight Exclusive Night 3 która odbyła się w Hali Stulecia[5].

W latach 2015–2016 trzykrotnie broniła tytułu Invicta FC, pokonując przed czasem Charmaine Tweet (27 lutego 2015)[1], Faith Van Duin (9 lipca 2015)[1] i Darię Ibragimową (16 stycznia 2016)[1]. Wcześniej, bo w marcu 2015 podpisała kontrakt z Ultimate Fighting Championship (UFC)][6].

Ultimate Fighting Championship[edytuj | edytuj kod]

14 maja 2016 zadebiutowała w Ultimate Fighting Championship na gali UFC 198 w Kurytybie. Justino zwyciężyła przez nokaut w 1. rundzie z Leslie Smith[7]. Pod koniec marca zwakowała tytuł Invicta FC skupiając się w pełni na pojedynkach w UFC[8].

29 lipca 2017 na UFC 214 znokautowała Tonyę Evinger w trzeciej rundzie i zdobyła odebrane wcześniej Holenderce Germaine de Randamie[9] mistrzostwo UFC wagi piórkowej[10].

30 grudnia 2017 w swojej pierwszej obronie pasa podczas UFC 219 pokonała jednogłośnie na punkty Holly Holm[11]. 3 marca 2018 w walce wieczoru na UFC 222 wygrała przez TKO z Rosjanką Janą Kunickają, broniąc tym samym drugi raz mistrzostwo UFC[12]. 29 grudnia 2018 na UFC 232 w trzeciej obronie mistrzostwa niespodziewanie przegrała z mistrzynią wagi koguciej, rodaczką Amandą Nunes przez nokaut w 51 sekundzie pojedynku, tracąc tym samym na jej rzecz pas oraz notując drugą porażkę w karierze MMA[13].

3 sierpnia 2019 została zwolniona przez prezydenta Dana White'a z federacji[14].

Boks tajski[edytuj | edytuj kod]

Od 2006 okazjonalnie występuje również w muay thai. 28 marca 2014 zmierzyła się z Holenderką Joriną Baars o tytuł organizacji Lion Fight wagi półśredniej z którą ostatecznie przegrała jednogłośnie na punkty[15].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki:

Grappling:

  • 2009: Mistrzostwa Świata ADCC w Submission Wrestlingu – 3. miejsce w kat. +60 kg
  • 2011: Mistrzostwa Świata IBJJF w Jiu-Jitsu – 1. miejsce w kat. +74 kg (purpurowe pasy)
  • 2012: Mistrzostwa Świata IBJJF w Jiu-Jitsu – 1. miejsce w kat. +74 kg (purpurowe pasy)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była żoną innego zawodnika MMA Evangelisty Santos lecz w grudniu 2011 rozwiedli się[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Statystyki i rekord MMA Cristiane Justino (ang.). sherdog.com. [dostęp 2017-07-30].
  2. Loretta Hunt: ‘Cyborg’ Finishes Carano in First Round (ang.). sherdog.com, 16 sierpnia 2009. [dostęp 2009-08-16].
  3. CSAC: Strikeforce champ Cris 'Cyborg' Santos tests positive for anabolic steroid. mmajunkie.com, 6 stycznia 2012. [dostęp 2012-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-10)].
  4. Invicta FC 6 results: Cris 'Cyborg' claims featherweight belt with TKO win. mmajunkie.com, 14 lipca 2013. [dostęp 2012-01-24].
  5. Relacja z gali Fight Exclusive Night 3. interia.pl, 28 czerwca 2014.
  6. Cris ‘Cyborg’ Justino signed to UFC; path clear to Rousey fight?. foxsports.com, 2015-03-26. [dostęp 2017-12-31].
  7. Cris Cyborg znokautowała Leslie Smith w 1 rundzie. Zapowiada obronę pasa Invicta FC i kontynuowanie kariery UFC w „catchweight” (pol.). mmanews.pl, 15.05.2016.
  8. With 'Cyborg' vacating belt, Megan Anderson now undisputed Invicta FC featherweight champ (ang.). mmajunkie.pl, 2017-03-26. [dostęp 2017-07-30].
  9. W.Mrozowski: Germaine de Randamie pozbawiona mistrzowskiego pasa. Cyborg vs Anderson oficjalnie o tytuł na UFC 214 (pol.). mmanews.pl, 2017-06-19. [dostęp 2017-06-19].
  10. Bartłomiej Zubkiewicz: UFC 214: Cormier vs. Jones 2 – wyniki na żywo (pol.). mmarocks.pl, 2017-07-29. [dostęp 2017-07-30].
  11. K. Witek: Wyniki UFC 219: Cyborg wypunktowała Holm, Nurmagomedov zmasakrował Barbozę (pol.). mmanews.pl, 2017-12-30. [dostęp 2017-12-31].
  12. UFC 222 ‘Cyborg vs. Kunitskaya’ Play-by-Play, Results & Round-by-Round Scoring (ang.). sherdog.com, 2018-03-03. [dostęp 2018-03-04].
  13. Krzysztof Kordys: Amanda Nunes błyskawicznie nokautuje Cris Cyborg i zostaje podwójną mistrzynią UFC (pol.). mmarocks.pl, 2018-12-30. [dostęp 2018-12-30].
  14. Dana White zwalnia Cris Cyborg z UFC. Bellator już szykuje ofertę, MMA PL, 3 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-03] (pol.).
  15. Jesse Holland: Cris Cyborg loses Muay Thai fight to Jorina Baars at Lion Fight 14 on March 28 in Las Vegas (ang.). mmamania.com, 2014-03-29. [dostęp 2018-12-30].
  16. Cris 'Cyborg' Santos Separates From Evangelista 'Cyborg' Santos – Bloody Elbow, www.bloodyelbow.com [dostęp 2017-11-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]