Cristiano Ronaldo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cristiano Ronaldo
Ilustracja
Cristiano Ronaldo (2018)
Pełne imię i nazwisko Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1985
Funchal, Portugalia
Wzrost 187 cm[1]
Pozycja pomocnik, napastnik
Informacje klubowe
Klub Juventus
Numer w klubie 7
Kariera juniorska
Lata Klub
1992–1995 Andorinha
1995–1997 Nacional
1997–2002 Sporting CP
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2003 Sporting CP B 2 (0)
2002–2003 Sporting CP 25 (3)
2003–2009 Manchester United 196 (84)
2009–2018 Real Madryt 292 (311)
2018– Juventus 8 (4)
W sumie: 523 402
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001–2002  Portugalia U-17 7 (5)
2003  Portugalia U-20 5 (1)
2002–2003  Portugalia U-21 10 (3)
2004  Portugalia U-23 3 (2)
2003–  Portugalia 154 (85)
W sumie: 179 96
  1. Aktualne na: 9 października 2018.
  2. Aktualne na: 16 lipca 2018.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
I miejsce
Francja 2016 piłka nożna
II miejsce
Portugalia 2004 piłka nożna
III miejsce
Polska i Ukraina 2012 piłka nożna
Puchar Konfederacji
Brąz
Rosja 2017 piłka nożna
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia)Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia)Kawaler Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa

Cristiano Ronaldo, właśc. Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (wym. [kɾɨʃtiˈɐnu ʁuˈnaɫdu]; ur. 5 lutego 1985 w Funchal) – portugalski piłkarz występujący na pozycji skrzydłowego lub napastnika we włoskim klubie Juventus oraz w reprezentacji Portugalii, której jest kapitanem.

Klubową karierę Ronaldo rozpoczął w wieku 8 lat, w małym klubie CF Andorinha. W wieku 10 lat, trafił do jednego z największych klubów Madery, Nacionalu, a w 1997 do akademii Sportingu. W 2003, w wieku 18 lat, podpisał kontrakt z Manchesterem United. Już w pierwszym sezonie zdobył z klubem Puchar Anglii, natomiast w kolejnych latach pomógł United w zdobyciu trzech z rzędu tytułów mistrzowskich, dwóch Pucharów Ligi, Tarczy Wspólnoty, wygraniu Ligi Mistrzów a także klubowego mistrzostwa świata. W wieku 23 lat, w 2008, po raz pierwszy w karierze sięgnął po Złotą Piłkę, tytuł Piłkarza Roku FIFA oraz Europejski Złoty But.

W 2009 za 94 mln euro trafił z Manchesteru United do Realu Madryt, stając się najdroższym piłkarzem w historii[2]. Podczas oficjalnej prezentacji, na Estadio Santiago Bernabeu, witało go ponad 80 tys. kibiców[3].

Z hiszpańskim klubem, Cristiano, zdobył 15 trofeów; dwa mistrzostwa Hiszpanii, dwa Puchary Króla, dwa Superpuchary Hiszpanii, cztery puchary Ligi Mistrzów, dwa Superpuchary UEFA, a także trzy klubowe mistrzostwa świata. Z dorobkiem 450 goli jest najlepszym strzelcem w historii Realu Madryt. Mając na koncie 34 hat-tricki jest również rekordzistą La Liga pod tym względem. Należy do niego także rekord hat-tricków w jednym ligowym sezonie w Hiszpanii- 8 z sezonu 2014/15. Jest jedynym piłkarzem, który zdobywał minimum 30 goli w sześciu sezonach La Liga z rzędu. Po dołączeniu do Realu, Ronaldo, zdobył cztery Złote Piłki- nagrody dla najlepszego piłkarza na świecie. Triumfował w 2013, 2014, 2016 i 2017, i obok Lionela Messiego, jest jedynym piłkarzem, który zdobył tą nagrodę pięciokrotnie. Jako piłkarz Realu, trzykrotnie, w 2011, 2014 i 2015 zdobywał także nagrodę Europejskiego Złotego Buta- dla najlepszego strzelca spośród wszystkich najwyższych europejskich lig zrzeszonych w UEFA. W 2018, wygrywając z Realem trzeci z rzędu puchar Ligi Mistrzów, stał się pierwszym piłkarzem w historii, który zdobył to trofeum pięć razy. Z dorobkiem 121 goli jest on najlepszym strzelcem w historii rozgrywek Ligi Mistrzów UEFA.

W 2018 za ok. 100 mln euro, przeniósł się do Juventusu.

W 2003 zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Portugalii. Od tamtego czasu wystąpił w narodowych barwach 154 razy strzelając 85 bramek, co czyni go rekordzistą pod względem występów, a także najlepszym strzelcem reprezentacji Portugalii w historii. W 2004 sięgnął z drużyną po srebrny medal mistrzostw Europy. W 2008 został kapitanem reprezentacji Portugalii, którą w nowej roli poprowadził do ćwierćfinału Euro 2008. Cztery lata później zdobył z drużyną brązowy medal Euro 2012, który to UEFA przyznała przegranym w półfinałach, po raz pierwszy w historii. W 2016 zdobył z Portugalią, mistrzostwo Europy, natomiast rok później, brązowy medal Pucharu Konfederacji.

Uważany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii piłki nożnej. Według Forbesa, w 2016 i 2017, piłkarz był najlepiej zarabiającym i najpopularniejszym sportowcem świata.

Dzieciństwo i młodość

Cristiano Ronaldo urodził się w Funchal w dzielnicy Santo António na portugalskiej wyspie Madera. Jest synem José Dinis Aveiro (ur. 1954, zm. 5 września 2005) i Marii Dolores dos Santos. Ma starszego brata (imieniem Hugo) i dwie starsze siostry (o imionach Elma i Liliana Cátia)[4]. Drugie imię – Ronaldo – otrzymał na cześć ulubionego aktora swojego ojca, amerykańskiego prezydenta Ronalda Reagana. Przygodę z piłką Ronaldo rozpoczął w klubie Andorinha. Miał wówczas 8 lat (1993 r.), a jego ojciec – Diniz Aveiro sprzątał w tym klubie. Z czasem jego reputacja rosła na wyspie. Dziesięcioletnim Ronaldo zainteresowały się dwa największe kluby z Madery: CS Marítimo i CD Nacional. Chłopak ostatecznie trafił do Nacionalu.

Kariera klubowa

Sporting CP

Po zwycięskim sezonie w Nacionalu ojciec chrzestny Ronaldo – Fernão Sousa zaaranżował mu 3-dniowe testy w Sporting CP. Ronaldo trafił do szkółki Sportingu – Alocochete, w której nauki pobierał jego idol Luís Figo.

Swój pierwszy oficjalny mecz w seniorskiej drużynie Sportingu zaliczył 29 września 2002 roku. W spotkaniu ligowym przeciwko Sportingowi Braga, w 69. min. spotkania zmienił Mariusa Niculae. Mecz zakończył się porażką Sportingu 2:4. Tym samym Ronaldo stał się pierwszym zawodnikiem Sportingu w historii, który zagrał w 3 różnych drużynach lizbońskiego klubu: U-18, drużynie B, a następnie A w ciągu jednego sezonu. 6 października otrzymał szanse gry w podstawowym składzie Sportingu. W spotkaniu na własnym stadionie Sporting pokonał Moreirense, zaś Ronaldo wpisał się wówczas dwukrotnie na listę strzelców: w 34. i 90. min. spotkania. Cristiano Ronaldo został zauważony w przedsezonowym meczu Sportingu z Manchesterem, który odbył się z okazji otwarcia nowego stadionu Estádio José Alvalade.

Manchester United

Cristiano Ronaldo w barwach Manchesteru United, 2006

Trener Manchesteru Alex Ferguson zdecydował się wydać na jego zakup ponad 12 milionów funtów[5]. Stał się najdroższym nastolatkiem w historii angielskiej piłki nożnej[6]. 16 sierpnia 2003 roku Portugalczyk po raz pierwszy wystąpił w koszulce Manchesteru, w spotkaniu przeciwko Boltonowi[7]. 29 października 2005 roku podczas przegranego 1:4 spotkania z Middlesbrough, grający z siódemką skrzydłowy zdobył bramkę, która była 1000. Manchesteru United w Premiership[8]. Sezon 2005/2006 Premiership Ronaldo zakończył z ośmioma golami oraz tytułem najlepszego młodego gracza ligi na koncie. W Sezonie 2006/2007 Portugalczyk zagrał w 52 meczach we wszystkich rozgrywkach, strzelając w nich 23 gole, a także zaliczając 20 asyst. W klasyfikacji strzelców Premier League uplasował się na drugim miejscu, za Didierem Drogbą z Chelsea F.C.

11 czerwca 2009 roku Manchester United zaakceptował ofertę kupna Ronaldo przez Realu Madryt za 80 milionów funtów (93,2 miliony euro) po tym, jak wyraził on chęć odejścia z klubu[9]. Przedstawiciel rodziny Glazerów potwierdził, że Alex Ferguson zezwolił na transakcję[10]. Po tym jak transfer został zakończony Ronaldo wyraził swoją wdzięczność Fergusonowi mówiąc: „On był moim ojcem w sporcie, jednym z najważniejszych czynników oraz najbardziej wpływową osobą w mojej karierze[11]”.

Real Madryt

26 czerwca 2009 roku Real Madryt potwierdził, że Cristiano Ronaldo dołączy do zespołu 1 lipca po podpisaniu sześcioletniego kontraktu oraz uzgodnieniu warunków umowy[12]. Na mocy umowy Portugalczyk ma zarabiać 13 milionów euro na sezon zaś klauzula wykupu wynosi miliard euro[13]. Prezentacja Cristiano Ronaldo jako gracza Realu Madryt odbyła się 6 lipca[14], zawodnik otrzymał koszulkę z numerem 9[15], którą przed nim nosił ostatnio Javier Saviola. Podarował mu ją były zawodnik Realu Alfredo Di Stéfano[16]. Na Estadio Santiago Bernabéu w czasie prezentacji Ronaldo było obecnych 80 tysięcy kibiców, przez co pobił on rekord należący do Diego Maradony, którego witało 75 tysięcy fanów po tym, jak w roku 1984 przeszedł z FC Barcelona do SSC Napoli[17].

16 kwietnia 2011 roku podczas ligowego El Clásico na Estadio Santiago Bernabéu w 82. minucie spotkania strzelił z rzutu karnego swojego pierwszego gola w meczach z Barceloną. Kolejną bramkę drużynie z Katalonii strzelił 20 kwietnia 2011 roku podczas finału Copa del Rey. W 103. minucie spotkania otrzymał podanie z lewego skrzydła od Ángela Di Maríí i skuteczną główką pokonał José Manuela Pinto. Gol ten zapewnił Królewskim zwycięstwo, dzięki czemu po 18 latach zdobyli swój 18 Puchar Hiszpanii. W sezonie 2010/2011 w ramach 3. kolejki La Liga w wyjazdowym meczu Real Madryt podejmował Real Sociedad. Po strzale Ronaldo piłka trafiła do bramki zmieniając tor po rykoszecie od pleców Pepego. Gazeta „Marca” przyznająca nagrodę Trofeo Pichichi zaliczyła bramkę Cristiano, dzięki czemu w klasyfikacji Marki Portugalczyk zakończył rozgrywki z 41 golami i zdobył Trofeo Pichichi, natomiast Złoty But UEFA otrzymał za 40 trafień. Kończąc sezon z 53 golami we wszystkich rozgrywkach (40 w lidze) poprawił dwa klubowe rekordy skuteczności strzeleckiej – Ferenca Puskása z 47 golami w całym sezonie 1959/1960 i Hugo Sáncheza z 38 golami w sezonie ligowym 89/90.

Cristiano Ronaldo w barwach Realu Madryt w sezonie 2012/13

Sezon 2011/2012 zakończył z 46 bramkami w Primera División, ustępując pierwszego miejsca Leo Messiemu z 50 bramkami, ale także zdobył z Realem Madryt mistrzostwo Hiszpanii. Wtedy też po raz pierwszy od sezonu 1950/1951 (gdy liga liczyła 16 drużyn) zaliczył trafienia przeciwko każdemu zespołowi występującemu w lidze, wyrównując też osiągnięcie Brazylijczyka Ronaldo, który strzelał do bramek 19 z 21 przeciwników w sezonie 96/97. Dwa gole Ronaldo w dwumeczu z FC Barceloną (23 i 29 sierpnia 2012) o Superpuchar Hiszpanii, po jednym na Santiago Bernabéu i Camp Nou, zakończonego wynikiem 4:4 zapewniły Realowi pierwsze w sezonie 2012/2013 trofeum (dzięki przewadze goli na wyjeździe). Po zremisowanym 2:2 meczu ligowym z Barceloną 7 października 2012, w którym zdobył obie bramki dla Królewskich, ustanowił serię sześciu kolejnych El Clásico w których strzelał gola (dwa półfinały Pucharu Króla, dwa mecze ligowe i dwa o Superpuchar). Inna trwająca od 17 sierpnia 2011 seria to sześć kolejnych meczów wyjazdowych na Camp Nou z wpisaniem się na listę strzelców (łącznie 8 razy)[18]. W meczu wyjazdowym z Galatasaray SK 9 kwietnia 2013 poprawił klubowy rekord 10 goli strzelonych w jednym sezonie Ligi Mistrzów, który od poprzedniego sezonu dzielił z Raúlem i po raz pierwszy od 2008 roku był królem strzelców tych rozgrywek. 15 września 2013 roku przedłużył kontrakt z Realem Madryt do 2018 roku. 17 września 2013 w pierwszej kolejce Ligi Mistrzów 2013/2014 strzelił hat-tricka w meczu przeciwko Galatasaray SK (piłka nożna)|Galatasaray SK wygranym 6:1. W całym 2013 roku Ronaldo zdobył 69 goli w 59 oficjalnych występach klubowych i reprezentacyjnych, o sześc więcej niż w 2012 roku. Ustanowił także dwa nowe rekordy strzeleckie Ligi Mistrzów: 9 goli w fazie grupowej oraz 15 goli w jednym roku kalendarzowym[19]. 13 stycznia 2014 Cristiano otrzymał Złotą Piłkę FIFA. 18 marca 2014 Ronaldo w swoim 236 występie dla Los Blancos zdobył łącznie 242 gole, co uczyniło go czwartym strzelcem wszech czasów Realu, na równi z Ferencem Puskásem. Węgier który przed Ronalado był najbardziej bramkostrzelnym piłkarzem Realu potrzebował jednak 262 występów, by osiągnąć taki dorobek. 2 kwietnia 2014 roku w meczu ćwierćfinałowym LM z Borrusią Ronaldo trafił do siatki po raz 14 w sezonie, wyrównując rekord strzelecki Leo Messiego z sezonu 2011/2012. 29 kwietnia 2014 w półfinale z Bayernem dołożył dublet ustanawiając nowy rekord 16 goli w sezonie[20], jednocześnie wyprzedzając dorobek 49 goli Di Stéfano, drugiego po Raúlu najlepszego strzelca Realu w Europie. 24 maja 2014 w wygranym finale z Atlético Madryt CR7 świętował zdobycie 10. Pucharu Europy Realu Madryt, prawie 10 lat po tym jak na tym samym Estádio da Luz w Lizbonie przegrał swój finał Euro 2004. W końcowych minutach spotkania udało mu się przypieczętować sukces drużyny golem na 4:1, śrubując swój rekord do 17 goli w sezonie. W 2014 roku jako pierwszy piłkarz Realu zaliczył cztery sezony ligowe z rzędu, w których zdobył przynajmniej 30 goli[21], ponadto został pierwszym piłkarzem w historii, który zdobył bramki w meczach finałowych dla dwóch triumfatorów Ligi Mistrzów – Manchesteru United w sezonie 2007/2008 oraz Realu Madryt w sezonie 2013/2014. W obu przypadkach Portugalczyk został królem strzelców rozgrywek[22]. W swojej karierze jako pierwszy piłkarz wpisał się na listę strzelców w każdej minucie meczu[23].

Cristiano Ronaldo ze Złotą Piłką na Santiago Bernabeu, styczeń 2015

5 października 2014 CR7 wyrównał rekord La Liga w liczbie zdobytych hat-tricków, wynoszący łącznie 22 na równi z Zarrą i Di Stefano, z czego trzy ostatnie zaliczył w czterech meczach ligowych w czasie 15 dni[24]. 18 października 2014 Cristiano Ronaldo pobił rekord sprzed 71 lat najlepszego startu sezonu ligowego pod względem strzelonych bramek, wówczas Echevarría w pierwszych ośmiu kolejkach sezonu zdobył 14 bramek. Portugalczyk zdobył 15 goli w 7 spotkaniach, ale opuścił starcie 2. kolejki z Realem Sociedad[25].

6 grudnia 2014 roku Portugalczyk pobił rekord La Liga w liczbie zdobytych hat-tricków, notując 23. hat-tricka w starciu 14 kolejki ligowej pomiędzy Realem Madryt, a Celtą Vigo, jednocześnie przyczyniając się do wyrównania rekordu drużynowego Barcelony z sezonu 2005/06 – wygrania 18 meczów z rzędu, przy tym dobijając do 200 goli w La Liga. Cristiano osiągnął taki dorobek bramkowy, rozgrywając 178 meczów w hiszpańskiej lidze, co jest najlepszym wynikiem w historii[26]. 12 stycznia 2015 roku Cristiano Ronaldo drugi raz z rzędu otrzymał Złotą Piłkę FIFA, było to jego trzecie wyróżnienie dla najlepszego piłkarza na świecie. W 2015 roku Real nie zdobył żadnego trofeum, ale Portugalczyk poprawił dwa rekordy życiowe z sezonu 2011/2012 - najwięcej goli zdobytych we wszystkich rozgrywkach w sezonie (61) i goli w sezonie ligowym (48). To wystarczyło na zdobycie trzeciego Trofeo Pichichi i czwartego Europejskiego Złotego Buta[27], wyprzedzając rekord Messiego, który jako pierwszy zdobył tę nagrodę trzy razy. Wyśrubował także dwa własne rekordy w Hiszpanii - najwięcej hat-tricków (27) i najwięcej hat-tricków w sezonie (8). W klasyfikacji strzelców Realu CR7 wyprzedził Santillana i Di Stéfano. W 300 oficjalnych spotkaniach Ronaldo zaliczył 313 trafień, ustępując tylko Raúlowi, a w 200 występach w La Liga 225 goli. 13 września 2015 Cristiano zdobył pięć goli w meczu La Liga z Espanyolem, zostając najlepszym ligowym strzelcem Realu, przed Raúlem z 228 trafieniami[28]. 30 września 2015 Ronaldo zaliczył dwa trafienia z Malmö FF w LM, z czego pierwszy gol był jego 500. golem w oficjalnych meczach klubowych i reprezentacyjnych (w 753 występach), a drugi 323. golem dla Realu, czym zrównał się z rekordem Raúla[29] oraz został najlepszym strzelem Realu w Europie z 67 golami, wyprzedzając rekord 66 goli Raula. 8 grudnia 2015 roku Cristiano Ronaldo podbił swój własny rekord ilości zdobytych bramek w fazie grupowej Ligi Mistrzów, śrubując swój wynik do liczby 11 goli, tym samym poprawił również swój inny rekord Ligi Mistrzów, goli zdobytych w danym roku kalendarzowym, zdobywając 16 goli w 2015 roku[30]. 12 kwietnia 2017 Portugalczyk zdobył dublet w 1/4 finału LM z Bayernem Monachium i jako pierwszy osiągnął 100 goli w europejskich pucharach (w tym jeden w kwalifikacjach Ligi Mistrzów i dwa w Superpucharze Europy)[31]. Dzięki hat-trickowi w meczu rewanżowym 17 kwietnia 2017 w Madrycie poprawił swój rekord przekraczając granicę 100 goli w Lidze Mistrzów[32]. 29 kwietnia 2017 pobił 40-letni rekord Jimmiego Greavesa, który wynosił 366 goli, najlepszego ligowego strzelca spośród sześciu czołowych europejskich lig[33]. 3 maja 2017 zaliczył hat-tricka w półfinale Ligi Mistrzów z Atlético Madryt, dzięki czemu osiągnął jako pierwszy 50 goli w fazie pucharowej Ligi Mistrzów. Klub pogratulował mu także zdobycia 400 goli w barwach Realu (wliczając nieoficjalny gol zaliczony Pepe w 2010)[34]. 14 maja 2017 zdobył dublet w meczu z Sevillą, osiągając oficjalne 400 goli[35]. 3 czerwca 2017 sięgnął czwarty raz po puchar Ligi Mistrzów, dzięki dubletowi w finale z Juventusem jako pierwszy piłkarz zaliczył gola w trzech różnych finałach tych rozgrywek (dla dwóch klubów), piąty rok z rzędu został królem strzelców edycji LM oraz zdobył 600. bramkę w karierze (także 500. gola Realu w LM[36]). Real jako pierwszy klub obronił tytuł Ligi Mistrzów od powstania rozgrywek w tym formacie. 6 grudnia 2017 jako pierwszy zdobył gola w każdym z sześciu spotkań fazy grupowej Ligi Mistrzów[37], wyrównał także rekord 60 goli Leo Messiego w fazach grupowych LM[38]. 7 grudnia 2017 Ronaldo wygrał piątą Złotą Piłką przyznawaną przez France Football, najwięcej nagród ex aequo z Leo Messim[39]. 14 lutego 2018 roku Portugalczyk osiągnął 100 goli w Lidze Mistrzów dla jednego klubu[40]. 3 marca 2018 roku w 286 występie przekroczył granicę 300 goli w lidze hiszpańskiej[41]. Do 6 marca 2018 Ronaldo strzelał gola w dziewięciu kolejnych występach w LM od finału w 2017 roku przeciwko Juventusowi, wyrównując rekord Ruud van Nistelrooya z 2003 roku (obaj po 14 goli)[42]. 3 kwietnia 2018 poprawił ten rekord zdobywając łącznie 16 goli w 10 spotkaniach z rzędu[43], a 11 kwietnia zakończył serię ze stanem 17 goli w 11 spotkaniach. 25 kwietnia 2018 piłkarz ustanowił inny rekord, występując ogółem w 96 wygranych spotkaniach w Lidze Mistrzów. Real zakończył sezon z trzecią z rzędu wygraną w Lidze Mistrzów, a Ronaldo wygrywał zdobył puchar po raz piąty co jest rekordem od czasu Ligii Mistrzów[44] (Francisco Gento wygrał sześć Pucharów Europy). Ronaldo szósty sezon z rzędu był królem strzelców Ligii Mistrzów.

10 lipca 2018 ogłoszono transfer zawodnika do Juventusu[45][46].

Juventus

W Juventusie CR7 oficjalnie zadebiutował w ligowym meczu z Chievo Verona[47]. Pierwszą swoją bramkę dla tego klubu Cristiano zdobył 16 września 2018, przeciwko US Sassuolo[48].

Reprezentacja

Cristiano Ronaldo podczas meczu, maj 2011

W reprezentacji Portugalii zadebiutował 20 sierpnia 2003 roku w meczu z Kazachstanem wygranym 1-0.

Mistrzostwa Europy 2004

Ronaldo swojego pierwszego gola dla reprezentacji strzelił w meczu otwarcia Euro 2004, w którym jego drużyna przegrała 1:2 z Grecją. Kolejną bramkę zdobył w półfinałowym spotkaniu z Holandią wygranym 2-1, ostatecznie zdobył srebrny medal po finałowej porażce z Grecją 0-1. Został nominowany do Drużyny Gwiazd Euro.

W 2004 roku wystąpił także na Olimpiadzie w Atenach (Grecja), gdzie jego drużyna zajęła ostatnie miejsce w grupie wygrywając zaledwie jeden mecz z Maroko 2-1, w którym Ronaldo zdobył pierwszą bramkę.

Mistrzostwa Świata 2006

Ronaldo został wicekrólem strzelców Europejskiej strefy kwalifikacyjnej z siedmioma golami na koncie. W fazie grupowej Portugalia spotkała się z Meksykiem (2:1), Angolą (1:0) oraz Iranem (2:0), Cristiano Ronaldo jedyną bramkę zdobył z tym ostatnim zespołem z rzutu karnego. Ostatecznie Portugalczycy zajęli czwarte miejsce a Ronaldo został nominowany do nagrody dla najlepszego młodego piłkarza, którą wygrał Lukas Podolski.

Dzień po 22-ich urodzinach, Ronaldo po raz pierwszy założył opaskę kapitańską w towarzyskim meczu z Brazylią 6 lutego 2007. Mimo młodego wieku Ronaldo, selekcjoner Luiz Felipe Scolari zdecydował się na taki ruch ze względu na zmarłego dwa dni wcześniej prezydenta Portugalskiej Federacji Carlosa Silvy który wcześniej pytał się trenera o taką możliwość.

Mistrzostwa Europy 2008

Ronaldo zakończył kwalifikacje za plecami Ebiego Smolarka, zdobywając osiem goli. Dobra skuteczność nie była jednak kontynuowana na samym turnieju. Został najlepszym zawodnikiem meczu fazy grupowej z Czechami, w którym strzelił jedynego gola na turnieju. Portugalia jednak odpadła w ćwierćfinale po przegranym meczu z Niemcami 2:3. Po mistrzostwach gdy drużynę narodową przejął Carlos Queiroz, Ronaldo na stałe został kapitanem.

Mistrzostwa Świata 2010

Portugalia trafiła do grupy z Brazylią, Koreą Północną i WKS. Ronaldo swoją jedyną bramkę zdobył w wygranym 7:0 meczu z Koreą, było to jego pierwsze od 16 miesięcy trafienie dla reprezentacji. Portugalczycy odpadli w 1/8 finału przegrywając 0:1 z Hiszpanią. Ronaldo zgarnął trzy nagrody dla zawodnika meczu w spotkaniach fazy grupowej.

Mistrzostwa Europy 2012

Ronaldo strzelił siedem goli w kwalifikacjach, włączając w to dwa trafienia z Bośnią w barażach. Portugalia trafiła do „grupy śmierci” z Holandią, Niemcami oraz Danią. Ronaldo zdobył dwa gole w ostatnim meczu fazy grupowej z Holandią (2:1). Także w ćwierćfinale zapewnił zwycięstwo swojej drużynie strzelając jedyną bramkę w spotkaniu przeciwko Czechom. Portugalia odpadła po rzutach karnych w półfinałowym meczu z Hiszpanią. Ronaldo nie został królem strzelców ze względu na zbyt niską liczbę asyst, został za to wybrany do drużyny turnieju.

Cristiano Ronaldo podczas Euro 2016.

Mistrzostwa Świata 2014

Portugalia zajęła drugie miejsce w swojej grupie eliminacyjnej ze stratą jednego punktu do Rosji, przez co była zmuszona zagrać w barażach z reprezentacją Szwecji. Oba mecze zakończyły się zwycięstwami Portugalii (1:0 i 3:2), wszystkie bramki dla swojej drużyny zdobył Cristiano Ronaldo. W pierwszej rundzie kwalifikacyjnej CR7 zanotował w sumie cztery trafienia, w międzyczasie wyprzedzając pod względem strzelonych goli w reprezentacji Portugalii Eusébio (41) a ostatecznie zrównując się bramkami z rekordzistą Pauletą (47). Na samym turnieju reprezentacja Portugalii zajęła 3 miejsce w grupie, zrównując się punktami z reprezentacją USA, ale ostatecznie, odpadając w tej fazie rozgrywek, kolejno, przegrywając z Niemcami 4:0, remisując z USA 2:2 oraz wygrywając z Ghaną 2:1. Ronaldo zagrał we wszystkich trzech meczach, notując asystę w meczu ze Stanami Zjednoczonymi oraz strzelając bramkę w meczu z Ghaną, co uczyniło go samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców reprezentacji Portugalii z dorobkiem 50 goli. Pomimo, że turniej nie był udany dla Cristiano Ronaldo to stał się on jedynym piłkarzem w historii, który strzelał bramki na sześciu wielkich turniejach z rzędu – Euro 2004, 2008, 2012 oraz mundiale 2006, 2010 i 2014[49].

Mistrzostwa Europy 2016

Podczas eliminacji do turnieju Euro 2016 Cristiano Ronaldo pobił rekord Jona Dahla Tomassona, w spotkaniu 3 kolejki kwalifikacji w meczu z Armenią Portugalczyk zdobył swojego 23. gola we wszystkich dotychczasowych spotkaniach rozgrywanych w ramach mistrzostw Europy, biorąc pod uwagę mecze eliminacyjne i finałowe, tym samym stał się samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców w historii tych rozgrywek[50]. 6 lipca 2016 w meczu z Walią Portugalczyk wyrównał rekord strzelecki 9 goli w finałach Mistrzostw Europy ustanowiony na jednym turnieju w 1984 roku przez Michela Platiniego. Został także pierwszym piłkarzem, który trafiał do bramki na czterech różnych turniejach ME[51]. Uwzględniając eliminacje, baraże i finały jego nowy rekord Mistrzostw Europy wynosi 29 goli. CR7 wyprzedził także Thurama i Van der Sara w liczbie występów w finałach ME, ustanawiając rekord 21 meczów[52]. Sam Ronaldo pomógł w zdobyciu pierwszego tytułu mistrzowskiego dla Portugalii kończąc turniej z trzema golami i trzema asystami. W meczu finałowym z Francją 10 lipca 2016 doznał kontuzji w 8. minucie spotkania po starciu z Dimitri Payetem co wyeliminowało go z dalszej gry. Jedynego gola w finale w końcówce dogrywki zdobył rezerwowy Éder[53].

Styl gry

Ronaldo jest obunożnym piłkarzem ofensywnym, który może grać zarówno na lewej i prawej flance, a także jako środkowy napastnik[54][55]. Uznawany jest za jednego z najszybszych piłkarzy świata. Znany jest ze swoich rzutów wolnych, a także dryblingów[56][57].

Statystyki kariery

(aktualne na dzień 9 października 2018)
Klub Sezon Liga Puchar kraju1 Puchar ligi Europa Inne2 Łącznie
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Sporting CP 2002/03 25 3 0 3 2 0 3 0 0 31 5 0
Łącznie 25 3 0 3 2 0 3 0 0 31 5 0
Manchester United 2003/04 29 4 4 5 2 2 1 0 0 5 0 1 40 6 7
2004/05 33 5 5 7 4 1 2 0 0 8 0 2 50 9 8
2005/06 33 9 7 2 0 0 4 2 1 8 1 1 47 12 9
2006/07 34 17 17 7 3 2 1 0 0 11 3 5 53 23 24
2007/08 34 31 8 3 3 0 0 0 0 11 8 1 1 0 0 49 42 9
2008/09 33 18 7 2 1 1 4 2 0 12 4 3 2 1 1 53 26 12
Łącznie 196 84 48 26 13 6 12 4 1 55 16 13 3 1 1 292 118 69
Real Madryt 2009/10 29 26 10 0 0 0 6 7 2 35 33 12
2010/11 34 40 13 8 7 1 12 6 4 54 53 18
2011/12 38 46 12 5 3 0 10 10 4 2 1 1 55 60 17
2012/13 34 34 11 7 7 2 12 12 1 2 2 0 55 55 14
2013/14 30 31 11 6 3 2 11 17 5 47 51 18
2014/15 35 48 16 2 1 0 12 10 4 5 2 2 54 61 22
2015/16 36 35 11 0 0 0 12 16 4 0 0 0 48 51 15
2016/17 29 25 6 2 1 0 13 12 5 2 4 0 46 42 11
2017/18 27 26 5 0 0 0 13 15 2 4 3 0 44 44 7
Łącznie 292 311 95 30 22 5 101 105 31 15 12 3 438 450 134
Juventus 2018/19 8 4 5 0 0 0 1 0 0 9 4 5
Łącznie w karierze 521 402 148 59 37 11 12 4 1 160 121 43 18 13 4 770 577 208

1(Taça de Portugal, Puchar Anglii, Puchar Króla, Puchar Włoch)
2(Tarcza Wspólnoty, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Włoch, Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata)

Sukcesy

Sporting CP

Manchester United

Real Madryt

Reprezentacyjne

Indywidualne

Rekordy

  • Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Portugalii: 85 goli
  • Najskuteczniejszy zawodnik w historii Realu Madryt: 450 goli
  • Najskuteczniejszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów: 121 goli[58]
  • Najskuteczniejszy zawodnik w historii w jednym sezonie Ligi Mistrzów: 17 goli (2013/2014)[59]
  • Najskuteczniejszy zawodnik mistrzostw Europy (wliczając eliminacje): 23 gole
  • Najskuteczniejszy portugalski zawodnik w historii Primera División: 311 goli
  • Najwięcej występów w historii reprezentacji Portugalii: 154 mecze
  • Najwięcej występów w finałach mistrzostw Europy: 21 meczów[60]
  • Najwięcej zdobytych hat-tricków w historii Ligi Mistrzów: 7
  • Najwięcej zdobytych hat-tricków w historii Primera División: 34
  • Najwięcej zdobytych hat-tricków w jednym sezonie Ligi Mistrzów: 3 hat-tricki (2015/2016)[58]

Odznaczenia

Życie prywatne

W trakcie swojej kariery spotykał się m.in. z angielskimi modelkami Alice Goodwin i Gemmą Atkinson. W 2010 zaczął spotykać się z rosyjską modelką Iriną Shayk, z którą pojawił się na okładce majowego numeru hiszpańskiego wydania magazynu „Vogue” w 2014. W styczniu 2015 para rozstała się. Obecnie jest związany z hiszpańską modelką, Georginą Rodriguez, z którą ma córkę, Alanę Martinę (ur. 13 listopada 2017)[65].

1 czerwca 2010 w Stanach Zjednoczonych przyszedł na świat jego syn, który otrzymał imię Cristiano[potrzebny przypis]. Piłkarz nigdy nie ujawnił tożsamości matki dziecka. 29 czerwca 2017 Ronaldo potwierdził, że został ojcem bliźniaków – Mateo i Evy Marii. Ich matka również pozostaje nieznana[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. Cristiano Ronaldo (CR7) (ang.). realmadrid.com. [dostęp 3 lipca 2018].
  2. Cristiano Ronaldo oficjalnie w Realu Madryt! – RealMadryt.pl, „RealMadryt.pl” [dostęp 2018-07-17] (pol.).
  3. Cristiano Ronaldo ra mắt trước 80.000 khán giả: Kiếm tiền, hay kiếm cúp?, „thethaovanhoa.vn” [dostęp 2018-07-17] (wiet.).
  4. Tim Lewis: He's got the world at his feet (ang.). The Observer, 8 czerwca 2008. [dostęp 21 marca 2010].
  5. Man Utd sign Ronaldo (ang.). BBC Sport, 12 sierpnia 2003. [dostęp 13 września 2008].
  6. Sam Wallace: United fork out record £12m fee to land teenager (ang.). The Telegraph, 2003-08-13. [dostęp 2017-04-22].
  7. Man Utd stroll past Bolton (ang.). BBC Sport, 16 sierpnia 2003. [dostęp 13 września 2008].
  8. Middlesbrough 4-1 Man Utd (ang.). BBC Sport. [dostęp 7 stycznia 2014].
  9. Man Utd accept £80m Ronaldo bid (ang.). BBC Sport, 11.06.2009. [dostęp 16.07.2009].
  10. Glazers to fund Fergie spree (ang.). Sky Sports, 12.06.2009. [dostęp 16.07.2009].
  11. Ronaldo vows to justify price tag (ang.). BBC Sport, 04.07.2009. [dostęp 16.07.2009].
  12. Real Madrid and Manchester United seal the transfer of Cristiano Ronaldo (ang.). Oficjalna strona Realu Madryt, 26.06.2009. [dostęp 16.07.2009].
  13. Cristiano Ronaldo ya es Real (hiszp.). Marca, 26.06.2009. [dostęp 16.07.2009].
  14. Seen around the world (ang.). Oficjalna strona Realu Madryt, 04.07.2009. [dostęp 16.07.2009].
  15. Cristiano to wear the number '9' (ang.). Oficjalna strona Realu Madryt, 06.07.2009. [dostęp 16.07.2009].
  16. Ronaldo welcomed by 80,000 fans (ang.). BBC Sport, 06.07.2009. [dostęp 16.07.2009].
  17. Cristiano Ronaldo welcomed by 80,000 fans at Real Madrid unveiling (ang.). The Guardian, 06.07.2009. [dostęp 16.07.2009].
  18. Cristiano Ronaldo deserve to be called a legend of El Clasico.
  19. Ronaldo equals group stage goals record.
  20. Ronaldo sets new European Cup goal record.
  21. Cristiano Ronaldo przeszedł do historii Realu Madryt.
  22. Gole Ronaldo w zwycięskich finałach dwóch klubów.
  23. Cristiano Ronaldo beats Messi to set new record.
  24. Real Madryt zmiażdżył Athletic, Ronaldo wyrównał rekord
  25. Ronaldo pobił 71-letni rekord
  26. Ronaldo bije rekord hat-tricków, Real wyrównuje rekord zwycięstw z rzędu
  27. Ronaldo z fenomenalnym rekordem. Ale ten sezon to dla niego wielki cios.
  28. Ronaldo się przełamał i pobił rekord Raula. 5 goli i CR7 jest już najlepszy w Realu!.
  29. Rekord Ronaldo, zwycięstwa obu Manchesterów, historyczny punkt Astany.
  30. Rekordy Ronaldo w Lidzie Mistrzów.
  31. Król Europy. Ronaldo najszybszy do setki. onet.pl, 14 kwietnia 2017.
  32. Liga Mistrzów: Real Madryt wyeliminował Bayern Monachium, trzy gole Cristiano Ronaldo. onet.pl, 17 kwietnia 2017.
  33. Watch Cristiano Ronaldo set the record for most career goals in Europe’s top leagues.
  34. Szymon Mierzyński: Real Madryt celebruje 400 goli Cristiano Ronaldo. Angielskie media twierdzą, że przedwcześnie (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-05-04].
  35. Sevilla miała pomysł, ale Nacho wpadł na lepszy. I ustawił Realowi mecz. 14 maja 2017.
  36. Cristiano Ronaldo zdobył 600. gola w swojej karierze i został królem strzelców LM .
  37. Cristiano Ronaldo becomes first to score in all six UCL group games.
  38. Ronaldo equals Messi's group stage goals record.
  39. Cristiano Ronaldo ze Złotą Piłką "France Football".
  40. Ronaldo makes Champions League history with 100th Real Madrid goal.
  41. Kolejny jubileusz Ronaldo. Meczu nie dokończył (www.tvn24.pl).
  42. Cristiano Ronaldo equals INCREDIBLE Champions League record with PSG opener..
  43. Niewiarygodna skuteczność i kolejny rekord Cristiano Ronaldo. sportowefakty.wp.pl
  44. Five titles: what records does Ronaldo hold? uefa.com, 26 maja 2018.
  45. Official Announcement: Cristiano Ronaldo (ang.). realmadrid.com, 10 lipca 2018. [dostęp 2018-07-16].
  46. Cristiano Ronaldo signs for Juventus! (ang.). juventus.com, 10 lipca 2018. [dostęp 2018-07-16].
  47. Chievo thriller on CR7 debut (ang.). football-italia.net, 2018-08-18.
  48. Cristiano Ronaldo scores His first Serie A goal for Juventus (ang.). beinsports.com, 2018-09-16.
  49. Cristiano Ronaldo przeszedł do historii futbolu.
  50. Cristiano Ronaldo najlepszym strzelcem mistrzostw Europy.
  51. Cristiano Ronaldo equals Platini scoring record. uefa.com
  52. Ronaldo sets record for all-time EURO appearances. uefa.com
  53. Ronaldo natchnął w przerwie kolegów swoją przemową. "Był po prostu niesamowity".
  54. CRISTIANO RONALDO AND THE 10 BEST TWO-FOOTED PLAYERS IN WORLD FOOTBALL. [dostęp 2017-03-26].
  55. Why Cristiano Ronaldo is better than Lionel Messi!. [dostęp 2017-03-26].
  56. Fastest Footballer In The World 2017 (Currently Active). [dostęp 2017-03-26].
  57. How Fast Is Cristiano Ronaldo?. [dostęp 2017-03-26].
  58. a b Real - Wolfsburg: Cristiano Ronaldo z dwoma rekordami Ligi Mistrzów (pol.). sport.interia.pl. [dostęp 2016-04-13].
  59. Liga Mistrzów: Cristiano Ronaldo idzie po nowy rekord! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-04-13].
  60. Euro 2016: 21. występ Cristiano Ronaldo (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2016-07-11].
  61. Cristiano Ronaldo é Grande-Oficial da Ordem do Infante D. Henrique (port.). visao.sapo.pt, 20.01.2014. [dostęp 21.01.2014].
  62. Presidente da República condecorou Cristiano Ronaldo (port.). ordens.presidencia.pt, 20.01.2014. [dostęp 25.01.2014].
  63. a b Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 04.03.2014].
  64. Selecção distinguida pelo Duque de Bragança (port.). Cristiano Ronaldo News. [dostęp 2013.12.31].
  65. Press Focus/x-news, Cristiano Ronaldo po raz czwarty został ojcem. Piłkarz pochwalił się córeczką, Alaną Martiną, „gol24.pl” [dostęp 2018-10-11] (pol.).

Linki zewnętrzne