Zębiełek burundyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Crocidura hildegardeae)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zębiełek burundyjski
Crocidura hildegardeae[1]
Thomas, 1904
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina zębiełki
Rodzaj zębiełek
Gatunek zębiełek burundyjski
Synonimy
  • Crocidura maanjae Heller, 1910[2]
  • Crocidura altae Heller, 1912[2]
  • Crocidura procera Heller, 1912[2]
  • Crocidura lutreola Heller, 1912[2]
  • Crocidura ibeana Dollman, 1915[2]
  • Crocidura rubecula Dollman, 1915[2]
  • Crocidura phaios Setzer, 1956[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zębiełek burundyjski[4] (Crocidura hildegardeae) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae). Występuje w Tanzanii, Kenii, Ugandzie, Demokratycznej Republice Konga, Kongo, Burundi, Rwandzie, Republice Środkowoafrykańskiej i wschodnim Kamerunie[3]. Prawdopodobnie występuje również w Sudanie Południowym i Etiopii[3]. Zamieszkuje głównie tropikalne, wilgotne obszary leśne[3], na wysokości 900-1000 m n.p.m. Długość ciała wynosi 55-84 mm, ogona 38-67 mm[5]. Osiąga masę ciała 8-11 g[5]. Samce są większe od samic. Sierść na grzbiecie koloru mleczno-czekoladowego, spód ciała jaśniejszy[5]. Tylne kończyny ciemne na zewnątrz i jaśniejsze od wewnątrz[5]. Ogon długi, stanowi około dwóch trzecich długości ciała[5]. Kariotyp dla populacji z Burundi wynosi 2n = 52, FN = 76[6]. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski)[3]. Wydaje się, że nie ma większych zagrożeń dla całości populacji tego zakrojonego na szeroką skalę gatunku[3].

Przypisy

  1. Crocidura hildegardeae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Crocidura hildegardeae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2011-11-30]
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Hutterer, R. & Jenkins, P. 2008. Crocidura hildegardeae. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-05]
  4. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Crocidura hildegardeae (ang.). W: Mammals of Tanzania [on-line]. The Field Museum. [dostęp 30 listopada 2011].
  6. T. Maddalena, Manuel Ruedi: Chromosomal evolution in the genus Crocidura (Insectivora: Soricidae). W: Joseph F. Merritt, Gordon L. Kirkland, Robert K. Rose: Advances in the Biology of Shrews (Special publication of Carnegie Museum of Natural History). Pittsburgh: Carnegie Museum of Natural History, s. 335-344. ISBN 0911239448.