Crystal Palace F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Crystal Palace F.C.
Crystal Palace F.C.
Pełna nazwa Crystal Palace
Football Club
Przydomek The Eagles (Orły)
Data założenia 1905
Liga Premier League
Stadion Selhurst Park
Londyn
Właściciel Steve Parish, David S. Blitzer, Joshua Harris
Prezes Steve Parish
Trener Roy Hodgson
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Crystal Palace Football Clubangielski klub piłkarski założony w Londynie w 1905 roku, występujący obecnie w Premier League.

Historia[edytuj]

Crystal Palace został założony w 1905 roku w południowym Londynie. Swoje pierwsze spotkanie drużyna rozegrała 2 września 1905 roku z rezerwami Southampton w ramach Southern League Division Two. W 1924 roku Palace przenieśli się na stadion Selhurst Park, gdzie rozgrywają swoje mecze do dziś. Pierwszy mecz na tym stadionie rozegrany został 30 sierpnia, a rywalem był zespół Sheffield Wednesday.

W 1969 roku drużyna zajęła 2. miejsce w Division Two, uzyskując pierwszy raz w historii awans do najwyższej klasy rozgrywkowej w Anglii, gdzie spędziła następne 4 sezony. Inauguracyjny sezon w pierwszej lidze Palace zakończyli na ostatnim bezpiecznym 20. miejscu. W 1973 roku drużyna zajęła 21. miejsce spadając z ligi. W tym roku po raz pierwszy w herbie klubu pojawił się orzeł, który stał się w późniejszych latach jednym z najważniejszych symboli Palace. W kolejnym sezonie drużyna zaliczyła kolejny spadek do Division Three. W 1977 roku managerem został mianowany Terry Venables, który przez dwa lata wywalczył dwa kolejne awanse, wprowadzając Palace z powrotem do pierwszej ligi. W pierwszym sezonie po powrocie drużyna zajęła 13 miejsce. Natomiast w sezonie 1980/81 zespół znów spadł do Division Two.

Po 8 sezonach w Division Two Steve Coppell wprowadził Palace na najwyższy poziom rozgrywek, wygrywając w 1989 roku 3-0 baraż z drużyną Blackburn Rovers. W 1990 roku drużyna awansowała po raz pierwszy w historii do finału pucharu Anglii. Pierwsze spotkanie z Manchesterem United na Wembley zakończyło się wynikiem 3:3. W powtórzonym spotkaniu Palace przegrali 0:1. W sezonie 1990/91 drużyna zajęła 3. miejsce w pierwszej lidze, co było najlepszym osiągnięciem w historii Crystal Palace. W tym sezonie piłkarze Orłów wrócili także na Wembley, gdzie pokonali Everton, zdobywając Zenith Data Systems Cup. Po sezonie 1992/93 zespół spadł z nowo powstałej Premier League, aby po roku do niej powrócić, wygrywając tytuł First Division. Sezon 1994/95 Palace ukończyli na 19 miejscu, które oznaczało spadek z Premier League. Rok 1997 przyniósł kolejny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej po wygraniu na Wembley finału baraży z Sheffield United 1:0. Pomimo wzmocnienia drużyny takimi piłkarzami jak Attilio Lombardo i Tomas Brolin drużyna zajęła ostatnie miejsce w Premier League. Na końcu tego sezonu drużyna zaliczyła jedyny w historii start w europejskich pucharach, przegrywając dwa razy 0:2 z tureckim zespołem Samsunspor w trzeciej rundzie Pucharu Intertoto. Sezon Crystal Palace zakończyli z poważnymi problemami finansowymi i weszli na dwa lata pod zarząd administracyjny. W lipcu 2000 roku nowym właścicielem klubu został Simon Jordan, wyprowadzając Palace z zarządu administracyjnego.

W 2004 roku drużyna awansowała do finału baraży o Premier League, gdzie na stadionie Millenium w Cardiff pokonała 1:0 West Ham United. Pobyt w Premier League zakończył się znowu po roku. Od sezonu 2005/06 drużyna nieprzerwanie występuje na drugim stopniu rozgrywek. W 2006 i 2008 roku Palace zakwalifikowali się do baraży o Premier League, jednak w półfinałach przegrali odpowiednio z Watford w 2006 roku i z Bristol City w 2008. W sezonie 2009/2010 do klubu ponownie wszedł pod zarząd administracyjny. W połowie rozgrywek drużynie odjęto 10 punktów, co zmusiło Palace do heroicznej walki o utrzymanie do ostatniej kolejki, gdzie w decydującym starciu na stadionie Hillsborough z ekipą Sheffield Wednesday zremisowali 2:2 zapewniając sobie utrzymanie po bramkach Alana Lee i Darrena Ambrose'a. W lecie 2010 klubowi groziła likwidacja. Został on jednak przejęty przez konsorcjum CPFC2010, co pozwoliło Palace przetrwać. W sezonie 2011/2012 Orły po zwycięstwie 2:1 nad Manchesterem United na Old Trafford awansowały do półfinału Carling Cup, gdzie jednak musiały uznać wyższość Cardiff City po rzutach karnych. Sezon ten drużyna zakończyła na bezpiecznym 17. miejscu w tabeli.

27 maja 2013 roku drużyna awansowała do Premier League, po wygraniu 1:0 w finale play-off z Watford. Bramkę na wagę awansu zdobył w 115. minucie spotkania Kevin Phillips z rzutu karnego[1]. 3 stycznia 2015 r. trenerem Crystal Palace został Alan Pardew[2].

Sukcesy[edytuj]

Rekordy klubowe[edytuj]

Stadion[edytuj]

  • Nazwa: Selhurst Park
  • Pojemność: 26,309
  • Inauguracja: 1924
  • Wymiary boiska: 99 × 67 m

Trenerzy[edytuj]

 

Obecny sztab szkoleniowy[edytuj]

  • Menedżer – Frank de Boer
  • Asystent menedżera – Keith Millen
  • Trener bramkarzy – George Wood
  • Lekarz – Bill Jasper
  • Fizjoterapeuta – Alex Manos
  • Asystent fizjoterapeuty – John Stannard
  • Trener przygotowania kondycyjnego – Scott Guyett

Obecny skład[edytuj]

Stan na 31 sierpnia 2017[3][4]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Argentyna Julián Speroni
2 OB Anglia Joel Ward
3 OB Holandia Patrick van Aanholt
4 PO Serbia Luka Milivojević
5 OB Anglia James Tomkins
6 OB Anglia Scott Dann (kapitan)
7 PO Francja Yohan Cabaye
8 PO Anglia Ruben Loftus-Cheek (wypożyczony z Chelsea)
10 PO Anglia Andros Townsend
11 PO Wybrzeże Kości Słoniowej Wilfried Zaha
12 OB Francja Mamadou Sakho
13 BR Walia Wayne Hennessey
14 PO Korea Południowa Lee Chung-yong
17 NA Belgia Christian Benteke
Nr Poz. Piłkarz
18 PO Szkocja James McArthur
19 NA Anglia Freddie Ladapo
21 NA Anglia Connor Wickham
22 PO Anglia Jordon Mutch
23 OB Senegal Pape Souaré
24 NA Anglia Timothy Fosu-Mensah (wypożyczony z Manchester United)}}
25 PO Anglia Sullay Kaikai
26 PO Mali Bakary Sako
27 OB Irlandia Damien Delaney
31 OB Ghana Jeff Schlupp
32 NA Anglia Levi Lumeka
34 OB Anglia Martin Kelly
42 PO Anglia Jason Puncheon
44 OB Holandia Jaïro Riedewald

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj]

Nr Poz. Piłkarz
-- PO Walia Jonathan Williams (piłkarz) (w Sunderland)
-- PO Anglia Keshi Anderson (w Swindon Town)

Piłkarz roku[edytuj]

Od 1972 roku klub prowadzi plebiscyt na najlepszego piłkarza sezonu. Pierwszym triumfatorem był John McCormick[5].

Sezon Zwycięzca
1971/72 Szkocja John McCormick
1971/73 Szkocja Tony Taylor
1973/74 Anglia Peter Taylor
1974/75 Anglia Derek Jeffries
1975/76 Anglia Peter Taylor
1976/77 Anglia Kenny Sansom
1977/78 Szkocja Jim Cannon
1978/79 Anglia Kenny Sansom
1979/80 Anglia Paul Hinshelwood
1980/81 Anglia Paul Hinshelwood
1981/82 Anglia Paul Barron
1982/83 Irlandia Jerry Murphy
1983/84 Anglia Billy Gilbert
1984/85 Szkocja Jim Cannon
1985/86 Szkocja George Wood
Sezon Zwycięzca
1986/87 Szkocja Jim Cannon
1987/88 Anglia Geoff Thomas
1988/89 Anglia Ian Wright
1989/90 Anglia Mark Bright
1990/91 Anglia Geoff Thomas
1991/92 Irlandia Eddie McGoldrick
1992/93 Anglia Andy Thorn
1993/94 Walia Chris Coleman
1994/95 Anglia Richard Shaw
1995/96 Anglia Andy Roberts
1996/97 Szkocja David Hopkin
1997/98 Anglia Marc Edworthy
1998/99 Anglia Hayden Mullins
1999/00 Anglia Andy Linighan
2000/01 Chińska Republika Ludowa Fan Zhiyi
Sezon Zwycięzca
2001/02 Szkocja Dougie Freedman
2002/03 Anglia Hayden Mullins
2003/04 Anglia Andrew Johnson
2004/05 Anglia Andrew Johnson
2005/06 Barbados Emmerson Boyce
2006/07 Gujana Leon Cort
2007/08 Argentyna Julián Speroni
2008/09 Argentyna Julián Speroni
2009/10 Argentyna Julián Speroni
2010/11 Anglia Nathaniel Clyne
2011/12 Norwegia Jonathan Parr
2012/13 Australia Mile Jedinak
2013/14 Argentyna Julián Speroni
2014/15 Anglia Scott Dann
2015/16 Anglia Wilfried Zaha
Sezon Zwycięzca
2016/17 Anglia Wilfried Zaha

Kibice[edytuj]

Najzagorzalsi fani Crystal Palace zajmują dolne sektory trybuny Holmesdale Stand. Za największych rywali kibice Palace uważają Brighton & Hove Albion. Mecze między tymi drużynami znane są jako M23/A23 derby. Nazwa pochodzi od autostrady łączącej południowy Londyn z Brighton. W dalszej kolejności do największych rywali zaliczają się Millwall i Charlton Athletic[6].

Przypisy

  1. Championship: Crystal Palace promoted after Wembley win over Watford (ang.). Sky Sports. [dostęp 1 czerwca 2013].
  2. Palace Confirm Pardew Appointment (ang.). cpfc.co.uk. [dostęp 3 stycznia 2015].
  3. Skład drużyny na oficjalnej stronie klubu (ang.). [dostęp 20 sierpnia 2013]
  4. Palace squad numbers unveiled(ang.). [dostęp 24 lipca 2015]
  5. Players of the Year (ang.). Holmesdale. [dostęp 13 czerwca 2013].
  6. THE RESULTS OF THE LARGEST EVER SURVEY INTO CLUB RIVALRIES (ang.). The Football Fans Census. [dostęp 14 czerwca 2013].

Bibliografia[edytuj]

  • History (ang.). Crystal Palace FC. [dostęp 22 sierpnia 2012].
  • Honours & Records (ang.). holmesdale.net The Palace Supporters' Website. [dostęp 27 września 2012].