Przejdź do zawartości

Cud w celi nr 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cud w celi nr 7
7. Koğuştaki Mucize
Gatunek

dramat

Rok produkcji

2019

Data premiery

11 października 2019

Kraj produkcji

Turcja

Język

turecki

Czas trwania

132 minuty

Reżyseria

Mehmet Ada Öztekin

Scenariusz

Kubilay Tat, Özge Efendioğlu

Główne role

Aras Bulut İynemli

Muzyka

Hasan Özsüt

Zdjęcia

Torben Forsberg

Scenografia

Hakan Yarkın

Kostiumy

Ebru Kayahan

Montaż

Ruşen Dağhan

Produkcja

Lanistar Media, Motion Content Group

Dystrybucja

CJ Entertainment Turkey

Przychody brutto

$ 20 145 623

Cud w celi nr 7 (tur. 7. Koğuştaki Mucize) – turecki dramat filmowy z 2019 roku w reżyserii Mehmeta Ady Öztekina(inne języki).

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w 1983 roku, podczas stanu wojennego, w małym mieście w Muğli, południowo-zachodniej prowincji Turcji. Głównymi bohaterami są Memo, który cierpi na niepełnosprawność umysłową, co w historii przedstawione jest, jakoby jego umysł był na poziomie rozwoju dziecka, oraz jego córka Ova[1], której matka nie żyje. Oboje mieszkają w małym domu z babcią Memo[2].

Memo pracuje jako pasterz i mimo niepełnosprawności próbuje prowadzić normalne życie. Żeby uszczęśliwić córkę, chce kupić jej plecak, który spodobał się jej na wystawie w sklepie. Nie udało się to jednak, ponieważ jedyną sztukę tego plecaka kupił kto inny, a otrzymała go inna dziewczynka, o imieniu Seda[2].

Kilka dni później dzieci podczas zabaw spotkały Memo. Wśród nich była Seda, która kpiła z Memo z powodu plecaka. Zaprowadziła go na urwisko, gdzie zaczęła się wspinać, mimo ostrzeżeń Memo. W pewnym momencie poślizgnęła się i uderzyła głową o skałę, przez co zmarła. Kiedy rodzice Sedy, w tym jej ojciec, dotarli na miejsce, zobaczyli Memo trzymającego dziewczynę na rękach. Natychmiast obwinili go o śmierć dziewczynki[2].

Jako że ojciec dziewczynki był wysokim rangą urzędnikiem, służby słuchały się jego poleceń[1]. Memo został zmuszony do podpisania zeznania i trafił do więzienia. Kiedy odjeżdżał, krzyczał do swojej córki, że „Jednooki olbrzym to widział”. W więzieniu Memo uważany jest za mordercę dzieci, przez co jest bity przez współwięźniów. Denerwuje to ojca Sedy, który chce, aby Memo został powieszony, a nie pobity na śmierć. Rozkazuje więc więźniom, aby go nie krzywdzili[2].

W czasie kiedy Memo przebywa w więzieniu, Ova szuka dowodów na jego niewinność. Retrospekcja tłumaczy, że w słowach „Jednooki olbrzym to widział” chodziło o skałę w pobliżu miejsca zdarzenia. Ova znajduje tam obozowisko, a ostatecznie natrafia na człowieka, który był świadkiem wydarzenia. Jest to dezerter, który na skale ukrywał się przed obowiązkiem służby w armii[2].

Memo zostaje uznany za winnego morderstwa i skazany na śmierć, jednak kiedy inni więźniowie zdają sobie sprawę, że Memo jest niepełnosprawny umysłowo, stwierdzają, że werdykt jest niesprawiedliwy. Zyskują też do niego sympatię, a kiedy Memo próbuje chronić współwięźnia w walce na noże, w efekcie czego zostaje ranny, ten pomaga mu zobaczyć dziecko, zanim zostanie powieszony. Okazuje się, że uratowany przez niego Askorozlu posiada układy, dzięki którym przemyca Ovę do celi więziennej. Z powodu nieobecności Ovy jej prababcia dostaje zawału, przez co umiera[2].

Wracając z więzienia, Ova opowiedziała naczelnikowi więzienia, że odnalazła świadka wydarzenia. Przeszukał on kryjówkę dezerta, w której znalazł broń. Odnalazł go i przyprowadził do ojca Sedy, który go zastrzelił, kłamiąc później, że próbował uciec. Brak świadka oznaczał brak szans na obronę Memo przed karą śmierci[2].

Przed egzekucją dochodzi jednak do tajnego planu opracowanego przez Askorozlu wraz z naczelnikiem więzienia. Inny więzień o imieniu Yusuf Aga stracił córkę i jest przekonany, że ponosi za to winę. Uważa, że jego życie jest mniej wartościowe, a Ova potrzebuje Memo, gdyż inaczej pozostanie bez opiekuna. Postanawia więc umrzeć zamiast Memo[2].

Yusuf Aga za pośrenictwem naczelnika przekazuje Ovie metalowe pudełko zabawek, która ma być symboliczną pamiątką. Więzienni strażnicy w ostatniej chwili przed egzekucją zamieniają Memo na Yusufa Agę, natomiast ludzie powiązani z Askorozlu, którzy wcześniej przemycili Ovę do więzienia, uniemożliwiają ojcu Sedy dotarcie na egzekucję, blokując drogę poprzez insynuację wypadku[2].

Yusuf Aga zostaje powieszony zamiast Memo. Naczelnik twierdzi, że Yusuf Aga uciekł. Rozpoczynają się poszukiwania, w trakcie których naczelnik przemyca Memo do Ovy, aby wysłać ich oboje łodzią poza kraj. W ostatniej scenie, będącej epilogiem, ukazana jest dorosła Ova w sukni ślubnej, wciąż posiadająca pudełko zapałek[2].

Obsada

[edytuj | edytuj kod]
  • Aras Bulut İynemli jako Memo[3]
  • Nisa Sofiya Aksongur jako mała Ova[3]
  • Deniz Baysal jako nauczycielka Mine[4]
  • Celile Toyon Uysal jako Fatma[5]
  • İlker Aksum jako Askorozlu[5]
  • Mesut Akusta jako Yusuf[5]
  • Turdaer Okur jako podpułkownik Aydin[5]
  • Sarp Akkaya jako kierownik Nail[5]
  • Yıldıray Şahinler jako Hafiz[5]
  • Deniz Celiloğlu jako kapitan Faruk[5]
  • Gulcin Kultur Sahin jako Hatice[5]
  • Ferit Kaya jako Ali[5]
  • Serhan Onat jako Meydancı Selim[5]
  • Emre Yetim jako Ayna[5]
  • Hayal Köseoğlu jako dorosła Ova[5]

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

Cud w celi nr 7 stanowi remake koreańskiego filmu pt. 7-beon-bang-ui seon-mul(inne języki) z 2013 roku. Turecka wersja z 2019 roku różni się od oryginału nie tylko lokalizacją, ale także gatunkiem – podczas gdy koreańska produkcja była tragikomedią, turecka adaptacja to dramat[1]. Scenariusz do filmu napisali Kubilay Tat oraz Özge Efendioğlu[6].

Zdjęcia do filmu realizowano w 2019 roku w Muğli[3] oraz w Beykozie(inne języki)[5]. Za produkcję odpowiadały firmy Lanistar Media oraz Motion Content Group[7].

Reżyserem był Mehmet Ada Öztekin(inne języki). W zespole twórczym znaleźli się również: Hasan Özsüt (muzyka), Torben Forsberg (zdjęcia), Ruşen Dağhan (montaż), Hakan Yarkın (scenografia) oraz Ebru Kayahan (kostiumy)[6].

Upowszechnienie

[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowa premiera filmu odbyła się 11 października 2019 roku[8]. Film Cud w celi nr 7 okazał się największym kinowym przebojem w Turcji w 2019 roku – w ciągu 11 miesięcy[a] obejrzało go 4 987 815 widzów[9]. Seanse filmu odbyły się w 880 kinach w Turcji oraz w 2 kinach w Wielkiej Brytanii[8]. Dystrybucją zajmowała się firma CJ Entertainment Turkey[10].

13 marca 2020 roku film zadebiutował w mediach streamingowych na platformie Netflix[8].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Box office

[edytuj | edytuj kod]

Film osiągnął łączne przychody w wysokości 20 145 623 dolarów z kas biletowych na całym świecie. Największe wpływy – 15 756 515 dolarów – pochodziły z tureckiego rynku, podczas gdy w Niemczech film zarobił 2 085 222 dolary, a w Wielkiej Brytanii 8 596 dolarów[8].

W weekend otwarcia w Turcji film osiągnął przychód 1 915 939 dolarów[8].

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Turcja zgłosiła film Cud w celi nr 7 do Oscara w kategorii najlepszy film międzynarodowy[11][12], jednak nie otrzymał on nominacji.

Cud w celi nr 7 był pierwszym filmem, który podczas International İzmir Festival(inne języki) otrzymał aż sześć nagród[13].

Nagroda Kategoria Nominacja Wynik Źródło
SiYAD Award Najlepszy dyrektor artystyczny Hakan Yarkın Nominacja [14]
International İzmir Festival(inne języki) Najlepszy film Cud w celi nr 7 Wygrana [15][6]
Najlepszy reżyser Mehmet Ada Öztekin(inne języki) Wygrana
Najlepszy aktor Aras Bulut Iynemli Wygrana
Najlepsza aktorka dziecięca Nisa Sofiya Aksongur Wygrana
Najlepszy aktor drugoplanowy İlker Aksum Wygrana
Najlepszy operator Torben Forsberg Wygrana
Najlepsza muzyka filmowa Hasan Özsüt Nominacja
Najlepsze efekty wizualne Gökçe Başgün Nominacja
Najlepsza aktorka Deniz Baysal Nominacja
Najlepsze kostiumy Ebru Kayahan Nominacja
Najlepszy montaż Ruşen Dağhan Nominacja
Najlepszy scenariusz Kubilay Tat, Özge Efendioğlu Nominacja
Najlepszy aktor drugoplanowy Sarp Akkaya Nominacja
Najlepsza aktorka drugoplanowa Celile Toyon Nominacja
Najlepsza aktorka drugoplanowa Hayal Köseoğlu Nominacja
Ayakli Gazete TV Stars Awards Najlepszy film Cud w celi nr 7 Wygrana [16]
Najlepsza aktorka Deniz Baysal Wygrana
Najlepszy aktor Aras Bulut Iynemli Wygrana
  1. Dane dla roku 2019 dla 11 pierwszych miesięcy, czyli bez grudnia.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 İrem Yaşar, What makes Turkish ‘Miracle in Cell No. 7’ a popular hit? [online], Daily Sabah, 22 listopada 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Anna Menta, Miracle in Cell No. 7: Ending Explained, Based On A True Story, More [online], 30 marca 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (ang.).
  3. 1 2 3 7. Koğuştaki Mucize filminin setinden ilk kareler yayınlandı [online], Habertürk, 28 czerwca 2019 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).
  4. Deniz Baysal'ın yeni rolünden ilk kareler (7. Koğuştaki Mucize) [online], www.ntv.com.tr, 8 lipca 2019 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 7. Koğuştaki Mucize sonu nasıl bitiyor, Memo ölüyor mu? 7. Koğuştaki Mucize nereden alıntı, gerçek hikaye mi, konusu ne? [online], www.hurriyet.com.tr, 8 września 2024 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).
  6. 1 2 3 Film Festivalleri [online], kameraarkasi.org [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).
  7. Aras Bulut İynemli’nin oynadığı ‘7. Koğuştaki Mucize’ filminin vizyon tarihi belli oldu! [online], televizyongazetesi.com [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-02] (tur.).
  8. 1 2 3 4 5 Yedinci Koğuştaki Mucize (2019) – Financial Information [online], The Numbers [dostęp 2025-05-15].
  9. Türkiye’de 2019 yılının en çok izlenen filmleri belli oldu [online], birgun.net [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-07] (tur.).
  10. 7. Koğuştaki Mucize – Box Office Türkiye [online], boxofficeturkiye.com [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-31] (tur.).
  11. Turkey nominates 'Miracle in Cell No. 7' for Oscar [online], Daily Sabah, 10 listopada 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-10] (ang.).
  12. Burak Abatay, 7. Koğuştaki Mucize: Türkiye’nin Oscar aday adayı nasıl belirleniyor?, „BBC News Türkçe”, 14 listopada 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).
  13. Inter Medya’s titles sweeps the Award Ceremony [online], www.formatbiz.it, 4 października 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (ang.).
  14. Erhan Tan, SİYAD, Onur ve Emek Ödülleri Sahiplerini Açıkladı – FilmLoverss [online], filmloverss.com, 20 lutego 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-23] (tur.).
  15. „Miracle in Cell No. 7" is declared the „Best Film of the Year” at the Izmir International Film Festival [online], Telegrafi, 29 września 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (ang.).
  16. ARAS VE DENİZ’E EN İYİ SİNEMA OYUNCUSU ÖDÜLÜ – AYAKLIGAZETE [online], 14 stycznia 2020 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-15] (tur.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]