Cukier biały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cukier biały - rodzaj cukru buraczanego, wyróżniany na podstawie cech i sposobu produkcji.

Cechy[edytuj | edytuj kod]

Cukier czystszy od cukru surowego (żółtego) i cukru białego przemysłowego. Ustępuje czystością cukrowi rafinowanemu. Cechy:

  • sypki, bez zlepów i grudek
  • brak obcego zapachu
  • charakterystyczny słodki smak
  • barwa biała do kremowej.

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Sortymenty cukru białego produkowanego w Polsce.
Dane na podstawie: 15.1. „Cukier – charakterystyka towaroznawcza”. W: Danuta Kołożyn-Krajewska, Tadeusz Sikora: Towaroznawstwo żywności. Wyd. VII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna, 2007, s. 184-185. ISBN 978-83-02-09150-6..
nazwa sortymentu oznaczenie A min. podst. maks. inne
kryształ gruby KG 3,15 mm 80% 20% (w tym do 1% grysiku)
kryształ średni KS 1,6 mm 80% 20% (w tym do 2% grysiku)
kryształ drobny KD 0,71 mm 80% 20% (w tym do 4% grysiku)
kryształ drobny specjalny KFG 0,71 mm 95%
grysik KGr 0,28 mm
kryształ niesegregowany KN
puder Pd
Dla poprawienia sposobu wyświetlania tabeli wprowadzono następujące oznaczenia:
  • A – długość boku oczek w sicie (oczka kwadratowe),
  • min. podst. – minimalna ilość cukru granulacji podstawowej,
  • maks. inne – maksymalna ilość cukru innej granulacji.

Sposób produkcji[edytuj | edytuj kod]

Cukier ten wybielany jest na wirówkach za pomocą wody i pary.