Cukromocz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Glukozuria
ICD-10 R81

Cukromocz – obecność cukru w moczu.

W zależności od rodzaju cukru w moczu można rozróżnić:

  • glukozuria – przy obecności glukozy
  • melituria – obecność innego niż glukoza cukru w moczu:

Najczęściej spotykamy się z glukozurią. W warunkach prawidłowych nie stwierdza się glukozy w moczu. Obecność glukozurii jest wskazaniem do oznaczenia glukozy w surowicy[1]. Może być objawem cukrzycy.

Innymi przyczynami cukromoczu mogą być: uszkodzenie kanalików nerkowych, guzy przysadki mózgowej, działanie niektórych leków i hormonów.

W warunkach prawidłowych próg nerkowy glikemii wynosi 150–180 mg/dl. U ciężarnych wartość ta jest mniejsza niż 150 mg/dl, dlatego u kobiet w ciąży może występować tzw. fizjologiczna glukozuria. W cukrzycowej chorobie nerek próg nerkowy glikemii zwiększa się do 300 mg/dl. Oznacza to, że mimo znacznej hiperglikemii np. 200 mg/dl nie stwierdza się cukromoczu. Glukozuria może wystąpić mimo prawidłowej glikemii. Objaw ten jest wynikiem zaburzeń czynności kanalików proksymalnych nerek i określony jest jako glukozuria nerkowa.

Rozróżnia się 3 kategorie cukromoczu:

  • cukromocz łagodny
    • typ A - spowodowany obniżeniem progu nerkowego i obniżeniem maksymalnej resorpcji glukozy
    • typ B - obniżony próg nerkowy, prawidłowa resorpcja glukozy
    • typ C - zupełny brak resorpcji glukozy
  • cukromocz w przebiegu cukrzycy i cukrzycy ciężarnych
  • cukromocz w przebiegu dysfunkcji kanalików nerkowych (zespół Fanconiego)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005, s. 1182. ISBN 83-7430-031-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.