Cukrownia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zamknięta cukrownia w Ciechanowie (wyb. 1882 r.)
cukrownia w Shropshire
Hala produkcyjna (z 1912 roku) byłej cukrowni „Wieluń”
ul.Supińskiego 3 - brama dawnej cukrowni w Klecinie (1839-1997)
Cukrownia w Gostyniu
Cukrownia w Zdunach
Cukrownia w Strzyżowie
Nakielska cukrownia nocą

Cukrowniafabryka produkująca cukier (sacharozę) z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej.

Metodę pozyskiwania cukru z korzenia buraka cukrowego opracował niemiecki naukowiec Andreas Sigismund Marggraf w 1748. Ten sposób wytwarzania cukru okazał się dużo tańszy od importu cukru trzcinowego. Pierwsza fabryka cukru z buraków cukrowych powstała w 1802 w Konarach koło Wołowa na Dolnym Śląsku (wówczas znajdujących się na terytorium Prus). Projektantem tej cukrowni był Franz Karl Achard.

Pierwsza cukrownia w Królestwie Polskim, czyli na terenie ówczesnego zaboru rosyjskiego, powstała w 1827 w Częstocicach. Założona została przez Henryka Łubieńskiego, uznanego za jednego z polskich pionierów w przemyśle cukrowym.

Rozszerzenie się produkcji cukru z buraków cukrowych na skalę przemysłową datuje się na drugą połowę XIX w.

Polskie cukrownie[edytuj | edytuj kod]

W wyniku prywatyzacji i restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego, cukrownie w Polsce znalazły się w pięciu grupach właścicielskich, wiele cukrowni zamknięto[1].

Cukrownie istniejące w momencie rozpoczęcia prywatyzacji przemysłu cukrowniczego, z podziałem na grupy właścicielskie do których należały po prywatyzacji. Nazwy cukrowni pochodzą od miejscowości, w których lub w pobliżu których je wybudowano, według nazewnictwa sprzed prywatyzacji.

Cukrownie Krajowej Spółki Cukrowej S.A.

Borowiczki w Płocku, Brześć Kujawski, Częstocice, Dobrzelin, Gryfice, Janikowo, Klemensów (1894-2004), Kluczewo w Stargardzie Szczecińskim, Krasnystaw, Kruszwica, Leśmierz, Lubin, Łapy, Malbork, Mała Wieś, Nakło, Nowy Staw (1877-2007), Opole Lubelskie (1883-2005), Ostrowy (1847-2007), Pruszcz, Rejowiec, Sokołów, Szczecin, Tuczno, Werbkowice, Wożuczyn, Żnin.

Cukrownie Südzucker Polska Sp. z o.o.

Baborów, Cerekiew, Chybie(1882-2009)[2], Garbów(1908-2004), Jawor, Łagiewniki, Łubna w Kazimierzy Wielkiej (1845-2006), Małoszyn w Malczycach, Otmuchów, Pastuchów, Przeworsk, Pustków, Racibórz, Ropczyce, Strzelin, Strzyżów, Świdnica, Wieluń (1912-2004), Włostów, Wrocław, Wróblin, Ziębice.

Cukrownie Pfeifer & Langen Polska S.A.

Gosławice w Koninie, Gostyń, Góra Śląska, Głogów, Gniezno, Kościan, Miejska Górka, Środa Wielkopolska, Witaszyce, Zbiersk, Zduny

Cukrownie Pfeifer & Langen Holding Sp. z o.o. (dawniej BSO Polska Sp. z o.o.)[3]

Ciechanów, Dobre, Glinojeck, Guzów, Kętrzyn, Michałów, Ostrowite, Pelplin, Świecie, Unisław,

Cukrownie Nordzucker Polska S.A.

Chełmża, Krasiniec, Mełno, Opalenica, Szamotuły, Wschowa

W roku 2008 działały następujące cukrownie:

  • Krajowa Spółka Cukrowa S.A. - Dobrzelin, Kluczewo, Krasnystaw, Kruszwica, Malbork, Nakło, Werbkowice,
  • Südzucker Polska Sp. z o.o. - Cerekiew, Otmuchów (zamknięta w 2009 r.), Ropczyce, Strzelin, Strzyżów, Świdnica,
  • Pfeifer&Langen Polska S.A. - Gostyń, Miejska Górka, Środa Śląska,
  • BSO Polska Sp. z o.o. - Glinojeck,
  • Nordzucker Polska S.A. - Chełmża, Opalenica.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stowarzyszenie Techników Cukrowników
  2. Michał Kajstura, Krzysztof Puzik: Z dziejów gminy Chybie. Cukrownia Chybie w fotografii. Chybie: 2011. ISBN 9788360551332
  3. Informacja o nabyciu udziałów przez Pfeifer & Langen Polska S.A.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]