Curling na zimowych igrzyskach olimpijskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Curling pictogram.svg

Curling był konkurencją olimpijską już na I Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, które odbyły się w Chamonix, rywalizowały ze sobą wówczas tylko drużyny męskie. Zawody te przez długi czas nie były uznawane przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, medale zostały przyznane dopiero w lutym 2006. Następnie curling nie znajdował się w programie olimpijskim, pojawiał się jednak jako dyscyplina pokazowa w 1932, 1988 i 1992. Turniej kobiet został zaprezentowany w 1988. Curling powrócił do grona dyscyplin olimpijskich podczas ZIO 1998 w Nagano.

24 28 32 36 48 52 56 60 64 68 72 76 80 84 88 92 94 98 02 06 10 14 18
Oficjalne zawody
Dyscyplina pokazowa

W 1936 i 1964 dyscypliną pokazową było Stockschießen (tzw. niemiecki lub bawarski curling), zawody te nie są jednak wliczane jako curling.

Kwalifikacjami do igrzysk olimpijskich (Soczi 2014) są mistrzostwa świata kobiet i mężczyzn odbywające się na rok i dwa lata przed igrzyskami. Za uzyskanie danego miejsca otrzymuje się odpowiednią liczbę punktów, co prezentuje poniższa tabela.

Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Punkty 14 12 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

W mistrzostwach świata wyłania się po 7 drużyn, do rywalizacji automatycznie kwalifikuje się gospodarz. Dodatkowo organizowany jest specjalny turniej kwalifikacyjny, mogą w nim wystąpić reprezentacje, które nie zdołały awansować ze zdobytą liczbą punktów oraz te, które uczestniczyły w mistrzostwach świata trzy lata przed zimowymi igrzyskami olimpijskimi. Z tego turnieju kwalifikują się dwie najlepsze reprezentacje.

Turniej olimpijski rozgrywany jest systemem kołowym, każda z drużyn rozgrywa wówczas 9 meczów. Do fazy medalowej awansują cztery najlepsze drużyny, przy czym pod uwagę bierze się jedynie bilans wygranych i przegranych meczów. W przypadku większej liczby drużyn z takimi samymi wynikami rozgrywany jest mecz barażowy. W półfinale rywalizuje ze sobą pierwsza drużyna z czwartą i trzecia z drugą. Zwycięzcy spotykają się w finale i walczą o złoty medal, drużyny, które przegrały swoje półfinały grają o medal brązowy.

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

# Kraj Kobiety Mężczyźni Pary mieszane Razem Suma
Złoto Srebro Brąz Złoto Srebro Brąz Złoto Srebro Brąz Złoto Srebro Brąz
1.  Kanada 2 1 2 3 2 1 6 3 2 11
2.  Szwecja 3 1 1 2 1 3 3 2 8
3.  Wielka Brytania 1 1 1 1 2 1 1 4
4.  Szwajcaria 2 1 3 1 1 3 3 7
5.  Norwegia 1 1 1 1 1 1 2 4
6.  Stany Zjednoczone 1 1 1 1 2
7.  Dania 1 1 1
 Finlandia 1 1 1
 Korea Południowa 1 1 1
10.  Chiny 1 1 1
 Francja 1 1 1
 Japonia 1 1 1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]