Cwaliny (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cwaliny
Rozstaje na południowo-wschodnim krańcu wsi
Rozstaje na południowo-wschodnim krańcu wsi
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Biała Piska
Liczba ludności 80
Strefa numeracyjna (+48) 87
Tablice rejestracyjne NPI
SIMC 0754740
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Cwaliny
Cwaliny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cwaliny
Cwaliny
Ziemia53°32′18″N 22°00′21″E/53,538333 22,005833

Cwaliny (niem. Groß Zwalinnen, 1932–1938 Zwalinnen, 1938–1945 Schwallen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska[1].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Historia[edytuj]

Wieś powstała w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. Wcześniej był to obszar Galindii. Wieś ziemiańska, dobra służebne w posiadaniu drobnego rycerstwa (tak zwani wolni, ziemianie w języku staropolskim), z obowiązkiem służby rycerskiej (zbrojnej). Osada prawdopodobnie powstała przed wojną trzynastoletnią (1454-1466). W XV i XVI w. wieś wymieniana w dokumentach pod nazwą Swelin.

Wieś służebna lokowana przez komtura Zygfryda Flacha von Schwartzburga w 1471 r., na 15 łanach na prawie magdeburskim, zakupionych od niejakiego Hińczy (właściciela dóbr we wsi Kaliszki), oraz 7 łanach na prawie magdeburskim, zakupionych od synów Czarnego Jakuba, z obowiązkiem dwóch służb konnych. Przywilej otrzymał Michał Cwalina. Osada już w tym czasie była zagospodarowana i nosiła nazwę Cwaliny. W 1557 funkcjonował we wsi młyn. W XVI wieku wieś była w posiadaniu rodziny Cwalinów, którzy władali także dobrami w Piaskach i Dziadowie. Cwaliny Duże, Cwaliny Małe

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-18].

Bibliografia[edytuj]

  • Grzegorz Białuński: Kolonizacja Wielkiej Puszczy (do 1568 roku) – starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn, OBN, 2002, 237 str., ​ISBN 83-87643-97-1​, ISSN 0585-3893.