Cyborium (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cyboriumażurowa obudowa ołtarza lub innego obiektu w kościele chrześcijańskim, składająca się zazwyczaj z czterech kolumn podtrzymujących baldachim w formie kopuły, ostrosłupa lub innej bardziej złożonej.

Obudowa była najczęściej z drewna, kamieni, metali szlachetnych i symbolizowała grób Chrystusa. Budowana była też nad chrzcielnicą albo grobami lub relikwiami świętych (często błędnie nazywana konfesją). Cyborium, stosowane od IV wieku, było popularne w bazylikach starochrześcijańskich i występowało w okresie romanizmu i gotyku, najczęściej we Włoszech.


Przykłady cyboriów[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]