Cygnini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cygnus (rodzaj))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przekierowanie Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „łabędź”. Zobacz też: inne znaczenia
Cygnini
Vigors, 1825
Przedstawiciel plemienia – łabędź niemy (C. olor)
Przedstawiciel plemienia – łabędź niemy (C. olor)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina gęsi
Plemię Cygnini
Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Cygninimonotypowe plemię ptaków pływających z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Plemię obejmuje gatunki występujące w Eurazji, obu Amerykach i Australii[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 102-180 cm, rozpiętość skrzydeł 160-260 cm, masa ciała 3500-15500 g[8]. Długa szyja o 23 lub 24 kręgach. Dziób równo-szeroki, przy końcu płaski i zaokrąglony. Nogi krótkie z długimi palcami. Barwa łabędzi jest biała lub czarna, w młodości szaro-popielata. Pióra łabędzi są gęste i sztywne, podbite gęstym puchem, bardzo sprężystym. Ze skóry garbowanej wraz z piórami robiono kiedyś drogie futro łabędzie. Skrzydła szerokie, ogon krótki. Chód niezgrabny, lot szybki i wytrzymały.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żywią się trawą i roślinami, a także wodnymi mięczakami i innymi drobnymi zwierzętami. Pływają bardzo szybko, ustawiając pióra skrzydeł pod wiatr. Łabędzie są monogamiczne, łączą się w trwałe pary. Gniazda naziemne. W czasie wysiadywania jaj samiec ciągle strzeże samicy, bierze udział w opiece nad pisklętami. Brak dymorfizmu płciowego. Głos donośny, krzykliwy, dzięki zakrzywionej w pętlę tchawicy. Łabędź niemy wydaje dźwięki syczące i chrapliwe. Trzymają się na powierzchni wód stojących, słodkich. W czasie wędrówek nocują na brzegach morskich.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od epitetu gatunkowego Anas cygnus Linnaeus, 1758[9]. Alternatywne nazwy: Cignus[10], Cygnos, Cycnos, Cycnus[11].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Anas olor Gmelin

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Epitet gatunkowy Anas olor J. Gmelin, 1789.
  2. Greckie κλαγγη klangē – „hałas, brzęczenie”; κυκνος kuknos – „łabędź”.
  3. Greckie ευ eu – „ładny”; rodzaj Olor Wagler, 1832.

Przypisy

  1. Olor. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-13]
  2. J. G. Wagler. Neue Sippen und Gattungen der Säugetiere und Vögel. „Isis von Oken”. 25, s. kol. 1234, 1832 (niem.). 
  3. H. C. Oberholser. A Synopsis of the Genera and Species of Cygninae. „The Emu”. 8, s. 3, 1908 (ang.). 
  4. G. M. Mathews, T. Iredale: Avian Nomenclatorial Notes. W: G. M. Mathews: Austral Avian Record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Londyn: Whiterby, 1915-1919, s. 117. (ang.)
  5. Cygnus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-13]
  6. J. M. Bechstein: Ornithologisches Taschenbuch von und für Deutschland, oder, Kurze Beschreibung aller Vögel Deutschlands für Liebhaber dieses Theils der Naturgeschichte. Lipsk: Carl Friedrich Enoch Richter, 1803, s. 404 (przypis). (niem.)
  7. Frank Gill, David Donsker: Screamers, ducks, geese & swans (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-06-08].
  8. Carles Carboneras: Family Anatidae (Ducks, geese and Swans). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 577-579. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  9. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-06-08]. (ang.)
  10. C. T. Wood: The ornithological guide: in which are discussed several interesting points in ornithology. Londyn: Whittaker, 1837, s. 207. (ang.)
  11. J. Brookes: A prodromus of a synopsis animalium, comprising a catalogue raisonne, of the zootomical collection of Joshua Brookes. Londyn: Printed by Gold and Walton, 1828, s. 102. (ang.)
  12. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Cygnini Vigors, 1825 (wersja: 2015-02-09). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-06-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]