Cynopterus sphinx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cynopterus sphinx[1]
(Vahl, 1797)
Cynopterus sphinx
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina rudawkowate
Rodzaj Cynopterus
Gatunek C. sphinx
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Portal Portal Zoologia

Cynopterus sphinx – gatunek nietoperza z rodziny rudawkowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek jest pospolity i szeroko rozpowszechniony w Azji Południowej. Występuje w południowych Chinach, Bangladeszu, Bhutanie, Indiach, Nepalu, Pakistanie, na Sri Lance, Tajlandii, Laosie, Wietnamie, Kambodży, na Półwyspie Malajskim i w Indonezji[3].

Siedliskiem gatunku są lasy tropikalne. Cynopterus sphinx żyje w koloniach, liczących od 3 do 7 i więcej osobników tej samej płci. Kolonie nietoperzy znajdują schronienie w namiotach utworzonych z liści palm, przede wszystkim Borassus flabellifer, Areca catechu, Polyalthia longifolia, Vernonia scandens[4]. Gatunek owocożerny, nietoperze odżywiają się również kwiatami i liśćmi drzew owocowych[5].

Rozród[edytuj | edytuj kod]

C. sphinx jest gatunkiem poligynicznym. Niedawno zaobserwowano, że samice tego gatunku podczas kopulacji często liżą podstawę prącia samców. Zasugerowano, że zachowanie to przedłuża czas kopulacji i zwiększa prawdopodobieństwo zapłodnienia samicy[6]. Nietoperze tego gatunku rozmnażają się dwukrotnie w ciągu roku, z każdej ciąży rodzi się jedno młode. Matka opiekuje się młodym przez 45-50 dni[7].

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Nietoperze C. sphinx mogą powodować istotne szkody upraw drzew owocowych. Są potencjalnym wektorem wirusa japońskiego zapalenia mózgu[8].

Przypisy

  1. Cynopterus sphinx w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Cynopterus sphinx. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Cynopterus sphinx (Greater Shortnosed Fruit Bat, Greater Short-nosed Fruit Bat, Short-nosed Fruit Bat, Short-nosed Indian Fruit Bat). [dostęp 2010-10-05].
  4. Balasingh J, Koilraj J, Kunz TH. Tent Construction by the Short-nosed Fruit Bat Cynopterus sphinx (Chiroptera: Pteropodidae) in Southern India. „Ethology”. 100 (3), s. 210–229, 1995. DOI: 10.1111/j.1439-0310.1995.tb00326.x. 
  5. Observations on the food and feeding behaviour of Cynopterus sphinx Vahl (Chiroptera, Pteropodidae) at Pune, India. „Mammalia”. 58 (3), s. 363–370, 1994. DOI: //1994 10.1515/mamm.1994.58.3.363, //1994. 
  6. M. Tan, G Jones, G Zhu, J Ye i inni. Fellatio by fruit bats prolongs copulation time. „PLoS One”. 4 (10), s. e7595, 2009. DOI: 10.1371/journal.pone.0007595. PMID: 19862320. 
  7. Sandhu S. Breeding biology of the Indian fruit bat, Cynopterus sphinx (Vahl) in central India. „Journal of the Bombay Natural History Society”. 81 (3), s. 600-612, 1984. 
  8. K Banerjee, MA Ilkal, PK Deshmukh. Susceptibility of Cynopterus sphinx (frugivorus bat) Suncus murinus (house shrew) to Japanese encephalitis virus. „Indian J Med Res”. 79, s. 8-12, 1984. PMID: 6327512.