Cyriak z Ankony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cyriak z Ankony
Ciriaco De’ Pizzicolli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1391
Ankona
Data i miejsce śmierci 1452
Cremona
Zawód, zajęcie archeolog, archiwista, humanista

Cyriak z Ankony[1][2], właśc. Ciriaco De’ Pizzicolli (ur. w 1391 w Ankonie, zm. w 1452 w Cremonie) – włoski humanista, archeolog i archiwista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1391 roku w Ankonie[3]. Podczas podróży handlowych na wschodzie zebrał wielki zbiór inskrypcji i manuskryptów z Rodos, Bejrutu, Damaszku, Cypru, Mityleny, Tessalonik i innych miejsc[4]. Po powrocie w 1426 roku korzystał z patronatu papieża Eugeniusza IV, władcy Florencji Kosmy Medyceusza i mediolańskiego rodu Visconti[4]. W 1443 roku odwiedził Moreę, gdzie skopiował inskrypcje wspomniane w korespondencji Francesca Filelfa, Ambrożego Traversariego i Leonarda Bruniego[4]. Jest uważany za jednego z najlepszych epigrafików w erze renesansu[4]. Jego kolekcja inskrypcji, zebrana w sześciu tomach, spłonęła w pożarze w 1514 roku[3]. Większość z jego dzieł przepadła, a te które ocalały zostały wydane jako „Itinerarium” w 1742 i „Epigrammata reperta per Illyricum a Kyriaco Anconitano” w 1664 roku[4]. Zmarł w 1452 roku w Cremonie[3].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Epigrammata reperta per Illyricum a Kyriaco Anconitano (1664)
  • Itinerarium (1742)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Olga Hajduk. Między sacrum a profanum. Rola i znaczenie rzeźby nagrobnej w dobie renesansu – przyczynek do dalszych badań. „Architecturae et Artibus”. 1, s. 20, 2017. Oficyna Wydawnicza Politechniki Białostockiej. ISSN 2080-9638 (pol.). 
  2. Grecja starożytna. Archeologia (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2018-04-27].
  3. a b c Cyriacus of Ancona (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2018-04-26].
  4. a b c d e Ciriaco d'Ancona (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2018-04-26].