Człon całkujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Człony całkujące (integratory) – elementy w układach dynamicznych, które zachowują się jak elementy magazynujące (przykładem mogą być tu: sprężyna albo kondensator, które magazynują na przykład energię potencjalną czy kinetyczną). Integratory w ciągłych układach sterowania służą jako urządzenia zapamiętujące, dlatego ich sygnały wyjściowe mogą być rozważane jako zmienne, które definiują wewnętrzny stan układu.

W teorii sterowania człon całkujący (idealny) (ang. integral term) to człon, który na wyjściu daje sygnał proporcjonalny do całki sygnału wejściowego :

Poddanie powyższego związku obustronnej transformacji Laplace'a daje związek pomiędzy transformatami obu sygnałów:

Stąd transmitancja członu całkującego ma postać:

Jego odpowiedź impulsowa wygląda następująco:

Charakterystyka skokowa:

  • w dziedzinie operatorowej:
,
  • w dziedzinie czasu:
.

Charakterystyka amplitudowo-fazowa:

Charakterystyka fazowa:

Wzmocnienie maleje o 20 dB na dekadę.

Zobacz też[edytuj]