Człowiek demolka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Człowiek demolka
Demolition Man
Gatunek

sensacyjny
s-f

Rok produkcji

1993

Data premiery

8 października 1993

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

115 min

Reżyseria

Marco Brambilla

Scenariusz

Opowiadanie:
Peter M. Lenkov
Robert Reneau
Scenariusz:
Daniel Waters
Robert Reneau
Peter M. Lenkov

Główne role

Sylvester Stallone
Wesley Snipes
Sandra Bullock
Nigel Hawthorne

Muzyka

Elliot Goldenthal

Zdjęcia

Alex Thomson

Montaż

Stuard Baird

Produkcja

Joel Silver
Michael Levy
Howard Kazanjian

Wytwórnia

Warner Bros. Pictures
Silver Pictures

Dystrybucja

Warner Bros.

Człowiek demolka – film science fiction z 1993 roku w reżyserii Marco Brambilli. W rolach głównych wystąpili Sylvester Stallone, Wesley Snipes, Sandra Bullock, Nigel Hawthorne oraz Denis Leary.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Los Angeles, rok 1996. Sierżant John Spartan, policjant o radykalnych metodach działania neutralizuje skrajnego socjopatę Simona Phoenixa. Jednak wpadł w pułapkę: w budynku było wielu zakładników, o których nie wiedział i skutkiem ubocznym ponieśli śmierć. A przed sądem Phoenix zapewniał, że informował Spartana o nich, a ten nie dbał co z nimi będzie. Pomimo że John był zasłużony, sąd uwierzył w słowa Simona. Skazał go na wieloletnie więzienie krioniczne. Przestępcy z długimi wyrokami są zamrażani. By mieli szansę kiedyś wyjść, pomimo odsiadki i niemłodego wieku. To samo spotkało Phoenixa.

Rok 2032. Świat zmienił się ogromnie: Poprzednia cywilizacja upadła. Los Angeles połączyło się w 2011 roku z Santa Barbarą i San Diego tworząc San Angeles. Rządzi niepodzielnie doktor Raymond Cocteau. W świecie tym nie ma przemocy, wszyscy są dla siebie ekstremalnie uprzejmi, wręcz czuli i empatyczni. Policja w najgorszym razie udziela reprymendy graficiarzom albo osobom przeklinającym. Ale według przyzwyczajeń tego pokolenia, to wielka przestępczość. Pielęgnuje się w obywatelach pamięć o dawnym Los Angeles jako siedlisku wielkiego zła, które nie może się powtórzyć. Jest wiele zakazów. Zabronione jest wszystko co szkodliwe dla zdrowia naprawdę lub według opinii Cocteau: papierosy, sól, alkohol, kofeina, sporty kontaktowe, mięso, brzydkie wyrazy, czekolada, benzyna, głupie zabawki, ostre przyprawy i reprodukcja w inny sposób niż in vitro. Ludzie żyjący na powierzchni uznają doktora Cocteau za niepodzielny autorytet i nie czują potrzeby buntować się. Nawet nie wyobrażają sobie samodzielnego życia bez niego. W kanałach żyją ludzie, którzy wyznają zasadę volenti non fit iniuria. Oskarżają Cocteau o chciwość, kłamstwo i nadużywanie władzy. Domagają się wolności słowa i prawa do niezdrowego trybu życia. Szkodzenia samemu sobie bez szkodzenia innym jednostkom. Wszyscy muszą żyć jak chce Cocteau, albo zejść do kanałów. A tacy są przedstawiani ludziom na powierzchni jako skrajni degeneraci.

Simon Phoenix został odmrożony, aby mógł argumentować za wcześniejszym zwolnieniem. W niewytłumaczalny sposób uwolnił się i zamordował kilku pracowników więzienia. To były pierwsze od szesnastu lat zgony z przyczyn innych niż naturalne. Próby jego neutralizacji przez policjantów spełzły na niczym. Był to dla nich nieopisany szok kulturowy: Jesteśmy policjantami, nie przywykliśmy do przemocy. Pobił dużą grupę funkcjonariuszy, którzy praktycznie nic nie robili jak tylko czekali aż dobrowolnie się podda. Uznano, że może go pokonać tylko John Spartan. W momencie podjęcia decyzji o jego odmrożeniu, Phoenix zdążył zabić jedenaście osób.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Imię i nazwisko głównej żeńskiej postaci Leniny Huxley, stanowi nawiązanie do głównej bohaterki (Leniny) oraz nazwiska autora książki Nowy wspaniały świat Aldousa Huxleya (ang. Brave New World).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]