Czajęcice (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Czajęcice w innych znaczeniach tej nazwy.
Czajęcice
wieś
Ilustracja
Dwór w Czajęcicach
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat ostrowiecki
Gmina Waśniów
Liczba ludności  250
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 27-425[1]
Tablice rejestracyjne TOS
SIMC 0275777
Położenie na mapie gminy Waśniów
Mapa konturowa gminy Waśniów, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Czajęcice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Czajęcice”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Czajęcice”
Położenie na mapie powiatu ostrowieckiego
Mapa konturowa powiatu ostrowieckiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Czajęcice”
Ziemia50°53′02″N 21°11′25″E/50,883889 21,190278

Czajęcicewieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Waśniów.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 751.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Czajęcice[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0275783 Folwark część wsi
1065651 Szarotka osada
0275790 Zagaje Grzegorzowskie przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX w. wieś nosiła nazwę Czajęczyce[4]. W 1827 było tu 7 domów i 42 mieszkańców. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z końca XIX w. było tu w tym okresie 17 domów i 158 mieszkańców[4]. W 1870 dobra nabyto za 13501 rubli[4]. Folwark Czajęczyce miał powierzchnię 421 mórg z czego grunty orne i ogrody zajmowały 261 mórg, łąki – 14, lasy – 140, a nieużytki i place – 6 mórg[4]. Na folwarku były 4 budynki murowane i 5 drewnianych. Wieś Czajęczyce miała 15 osad i 186 mórg gruntu[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy park.
  • Park założony w XVIII w., przebudowany w XIX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.618 z 13.12.1957)[5].
  • Zespół dworski z XIX w. z dawnym dworem z przełomu XVIII i XIX w. wzniesionym przez Tadeusza Reklewskiego. Jest to budowla murowana z wysuniętym gankiem. W latach powojennych dwór zajmowany był przez szkołę. Jest obecnie opuszczony.
  • Topola białapomnik przyrody – 200-letnie drzewo o wysokości 30 m i obwodzie pnia wynoszącym 6,20 m na wysokości 1,3 m
  • Figura św. Jana Nepomucena z 1809 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 168 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. a b c d e Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom I, str 729.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 46. [dostęp 2015-12-21].