Czapla rudobrzucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czapla rudobrzucha
Ardeola rufiventris[1]
(Sundevall, 1850)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd czaplowce
Rodzina czaplowate
Rodzaj Ardeola
Gatunek czapla rudobrzucha
Synonimy
  • Ardea rufiventris Sundevall, 1851[2]
  • Butorides rufiventris (Sundevall, 1850)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Czapla rudobrzucha[4] (Ardeola rufiventris) – gatunek średniej wielkości ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkującego południową połowę Afryki. Monotypowy[2][5]; nie jest zagrożony wyginięciem.

Morfologia
Długość ciała 38–39 cm[6]. Upierzenie ciemnoszaro-kasztanowe, dużo ciemniejsze niż u innych gatunków z rodzaju Ardeola[6].
Zasięg występowania
Występuje na terenie dużej części krajów Czarnej Afryki: w Angoli, Botswanie, Burundi, Demokratycznej Republice Konga, Kenii, Lesotho, Malawi, Mozambiku, Namibii, Rwandzie, RPA, Suazi, Tanzanii, Ugandzie, Zambii i Zimbabwe. Generalnie jest to ptak osiadły, choć może lokalnie migrować na sezonowo zalewane obszary[6].
Ekologia i zachowanie
Sezon lęgowy ma miejsce podczas pory deszczowej i powodzi. Gniazduje kolonijnie, często razem z innymi gatunkami czapli, bocianami czy wężówkami. Gniazdo umieszcza na niewielkich drzewach (na wysokości do 4 m nad ziemią) lub wśród gęstej roślinności, zwykle w wodzie. Gniazdo to niewielka platforma z trzcin, gałązek i liści. W zniesieniu zazwyczaj 2–4 jaja koloru od niebieskiego do turkusowego. Ich wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice przez około 21 dni. Młode są w pełni opierzone po około 24–32 dniach od wyklucia[6].
Żywi się małymi rybami, żabami, skorupiakami, owadami wodnymi i robakami. Żeruje zazwyczaj za dnia, niekiedy w nocy. Najczęściej żeruje samotnie, czasem w stadach do pięciu osobników, wyjątkowo do 12[3][6]. Gdy nie żeruje, odpoczywa na drzewach[3].
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czaplę rudobrzuchą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern)[3]. Liczebność światowej populacji, według szacunków, mieści się w przedziale 6700 – 67 000 dorosłych osobników. Globalny trend liczebności nie jest znany[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ardeola rufiventris, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Rufous-bellied Heron (Ardeola rufiventris) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].
  3. a b c d e Ardeola rufiventris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2016-03-19). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-22].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Ibis, spoonbills, herons, hamerkop, shoebill, pelicans (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-05-22].
  6. a b c d e Martínez-Vilalta, A., A. Motis & G. M. Kirwan: Rufous-bellied Heron (Ardeola rufiventris), version 1.0 (ang.). W: Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie & E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-11-13]. Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]