Czapla złotawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czapla złotawa
Bubulcus ibis[1]
(Linnaeus, 1758)
Czapla złotawa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd czaplowce
Rodzina czaplowate
Rodzaj Bubulcus[2]
Bonaparte, 1855
Gatunek czapla złotawa
Synonimy
  • Ardea Ibis Linnaeus, 1758[3]
  • Ardeola ibis (Linnaeus, 1758)
Podgatunki
  • B. i. ibis (Linnaeus, 1758)
  • B. i. coromandus (Boddaert, 1783)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     Terytorium lęgowe

     Terytorium poza sezonem lęgowym

     Zasięg całorocznego występowania

Czapla złotawa[5], czapelka złotawa[6] (Bubulcus ibis) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku[5][7]:

Gatunek inwazyjny[8].

Cechy gatunku 
Upierzenie białe, z żółtym czubem na głowie, żółtą piersią i częścią grzbietu. Nogi i dziób czerwone.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 48-52 cm[9]
rozpiętość skrzydeł 90-95 cm[9]
masa ciała ok. 300-400 g
Biotop 
Bagna, pola ryżowe, łąki, sawanny i inne środowiska. Jest słabiej związana z wodą niż inne gatunki czapli. Często towarzyszy stadom dużych ssaków.
Gniazdo 
Na drzewie, krzewie lub w trzcinach. Tworzy zwarte kolonie, często w towarzystwie innych gatunków czapli.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 błękitnych jaj[10]: w kwietniu - maju w Ameryce Północnej, kwietniu - czerwcu w Eurazji, wrześniu - lutym w Australii, a w różnych porach roku w strefie równikowej.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców[10]. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 45 dniach.
Pożywienie 
Głównie owady, które są wypłaszane z trawy przez duże zwierzęta.

Ochrona[edytuj]

W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[11].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Bubulcus ibis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Bubulcus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-02-24]
  3. Cattle Egret (Bubulcus ibis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 19 grudnia 2010].
  4. BirdLife International 2015. Bubulcus ibis. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-08-30]
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2016-03-19). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-08-30].
  6. „Acta Ornithologica”. 38-40, 2003. Polska Akademia Nauk, Instytut Zoologiczny. 
  7. F. Gill, D. Donsker: Storks, ibis & herons (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-08-30].
  8. ISSG Database: List of all species
  9. a b P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 44-45. ISBN 83-7311-341-X.
  10. a b E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 50. ISBN 83-7227-891-1.
  11. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1348).