Czarna wołga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czarna wołgamiejska legenda rozpowszechniana w Polsce, głównie w latach 60. i 70. XX wieku, mówiąca o kursującej po mieście czarnej limuzynie marki Wołga, którą rzekomo porywano dzieci.

Według niektórych wersji czarna wołga miała białe firanki w oknach, inne wspominały o białych oponach lub o braku tablic rejestracyjnych[1]. Mieli nią jeździć księża lub zakonnice, Żydzi, agenci SB, ewentualnie wampiry lub sataniści[1]. Samochód miał krążyć po drogach po zmroku, a jego kierowca porywać dzieci i spuszczać im krew jako lekarstwo dla bogatych Niemców umierających na białaczkę[1].

Historia z czarną wołgą powróciła w zmienionej wersji na przełomie XX i XXI wieku[2]. W tym wariancie opowieści tajemniczy osobnik miał podróżować czarnym bmw (czasem z rogami zamiast bocznych lusterek i/lub z rejestracją składającą się z trzech szóstek). Plotki o jeżdżącym czarnym bmw szatanie, który pytał napotkane osoby o godzinę, po czym je zabijał, wywołały atak paniki w Ostrowie Wielkopolskim[3]. W Siedlcach zaś mówiono o osobie, która rzekomo – jeżdżąc czarnym bmw – zabijała tylko dziewczyny[4].

Przypisy

  1. a b c Konrad Godlewski: Czarna wołga i inne legendy miejskie. Gazeta Wyborcza, 2004-01-06. [dostęp 2016-08-13].
  2. Filip Graliński: Po ulicach krąży czarne bmw z rogami zamiast lusterek. atrapa.net, 2009-09-19. [dostęp 2016-08-13].
  3. Janusz Jaros: Szatańska Plotka. Gazeta Wyborcza, 1999-09-24. [dostęp 2016-08-13].
  4. Włodzimierz Pawłowski: Gdzie diabeł mówi dzień dobry. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2016-08-13].