Czarne helikoptery

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czarne helikoptery – część teorii spiskowej, według której niezidentyfikowane helikoptery, pozbawione oznaczeń, pomalowane na czarno i prawie bezgłośnie się poruszające, wykonują w niejasnych celach loty nad terytorium Stanów Zjednoczonych[1]. Osoby wierzące w ich istnienie uważają, że mogą to być maszyny wykorzystywane przez agentów ONZ, tajemnej organizacji New World Order lub tzw. ludzi w czerni przygotowujących się do przejęcia kontroli nad krajem. Według Philipa Schneidera cały czas produkuje się je w tempie jeden na godzinę, tajny rząd ma mieć ich ponad 64000.

Teoria ta szczególnie popularna jest wśród członków północnoamerykańskich milicji ochotniczych. Wskutek takiego przekonania doszło do próby zestrzelenia jednego z helikopterów Gwardii Narodowej przelatującego podczas misji treningowej nad ranczem zbiegłego przywódcy jednej z milicji, Calvina Greenupa.

Najgłośniejsze doniesienia w amerykańskich mediach pochodzą z lutego 1995, kiedy członek kongresu Helen Chenoweth stwierdziła podczas konferencji prasowej, że uzbrojeni agenci federalni w „czarnych helikopterach” wylądowali na prywatnym ranczu w Idaho, w związku z realizacją ustawy o ochronie zagrożonych gatunków. Jednakże Amerykańska Służba Leśnictwa i Rybołówstwa, zajmująca się realizacją tej ustawy, nie dysponuje helikopterami. Jedyne zielono-czarne helikoptery w Idaho należą do Gwardii Narodowej.

Fakty dotyczące czarnych helikopterów[edytuj | edytuj kod]

Amerykańskie siły specjalne rzeczywiście używają helikopterów w czarnym kolorze. Najczęściej spotykanym modelem jest MH-53, zaprojektowany do długich lotów na małych wysokościach. Helikoptery takie używane są do operacji odzyskiwania zakładników, dostarczania sił specjalnych na teren działań i innych akcji wymagających „niewidzialności”.

Najbardziej znanym z takich oddziałów jest 160. Pułk Lotniczy Operacji Specjalnych (zwany Night Stalkers), który regularnie przeprowadza misje bojowe oraz ćwiczebne wewnątrz przestrzeni powietrznej USA. Niektóre z tych operacji przeprowadzane są w gęsto zaludnionych obszarach, między innymi w okolicach Los Angeles, Detroit, San Francisco, Oakland i Waszyngtonu. Dzięki zastosowaniu nawigacji satelitarnej oraz urządzeń noktowizyjnych zadania takie przeprowadzane mogą być w warunkach niskiej widoczności i bez zastosowania oświetlenia helikopterów.

Także Agencja do Walki z Narkotykami (DEA) wykorzystuje w swoich akcjach maszyny w kolorze czarnym. Tego typu nocne akcje mogą się przyczyniać do rozpowszechnienia teorii czarnych helikopterów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jamie King: Conspiracy theories. A guide to the world's most intriguing mysteries. Londyn: Summersdale, 2015, s. 45-47. ISBN 978-1-84953-729-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]