Czarnobylska Elektrownia Jądrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
Чорнобильська атомна електростанція
Czornobylśka atomna elektrostancija
Ilustracja
Reaktory nr 3 i 4
Państwo  Ukraina
Status w stanie likwidacji
Liczba bloków energetycznych 4
Zajmowana pow. 4,8 km²
Moce
Łączna moc:
- elektr. netto 3515 (do 26.04.1986) MW
- elektryczna brutto 3 × 1000, 1 × 800 (do 26.04.1986) MW
- moc termiczna 4 × 3200 MW
Roczna prod. elektr. 0 TWh
Źródła energii
Źródła energii:
- główne Uran
Kluczowe daty
Rozpoczęcie budowy 15 sierpnia 1972
Włączenie do sieci 26 września 1977
Trwałe wyłączenie 15 grudnia 2000
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
51,38955°N 30,09915°E/51,389553 30,099147
Strona internetowa

Czarnobylska Elektrownia Jądrowa[1] (ukr. Чорнобильська атомна електростанція, Czornobylśka atomna ełektrostancija) – elektrownia jądrowa (zasilana materiałami rozszczepialnymi) na terenie Ukrainy. Leży 4 km od opuszczonego miasta Prypeć, 18 km od Czarnobyla i 110 km od Kijowa.

Lokalizację elektrowni wybrano u schyłku 1966 r, w bezpośredniej bliskości wioski Kopaczi[2]. W 1972 r. rozpoczęto wylewanie fundamentów pod pierwszy blok[3].

W skład elektrowni wchodziły:

  • reaktor nr 1 – oddany do eksploatacji 26 września 1977 (najstarszy). 1 września 1982 doszło tam do drobnego wypadku i ulotnienia się nieznacznych skażeń z kilku uszkodzonych jednostek paliwowych; został naprawiony i uruchomiony ponownie. Ostatecznie został wyłączony 30 listopada 1996[4].
  • reaktor nr 2 – uruchomiony 21 grudnia 1978, zamknięty 11 października 1991. Decyzja zamknięcia nastąpiła po pożarze turbiny prądotwórczej (nie było jednak zagrożenia skażeniem).
  • reaktor nr 3 – uruchomiony 3 grudnia 1981, zamknięty 15 grudnia 2000.
  • reaktor nr 4 – oddany do eksploatacji 21 grudnia 1983. 26 kwietnia 1986 doszło w nim do wybuchu o charakterze chemicznym.

Planowano również uruchomienie reaktorów nr 5 i 6, które były w budowie, jednak po katastrofie budowę przerwano (docelowo elektrownia miała składać się z sześciu reaktorów)[5] i miała być największym tego typu obiektem na świecie.

Nr bloku Blok 1 Blok 2 Blok 3 Blok 4 Blok 5 Blok 6
Typ RBMK RBMK RBMK RBMK RBMK RBMK
Model RBMK-1000 RBMK-1000 RBMK-1000 RBMK-1000 RBMK-1000 RBMK-1000
Status wyłączony wyłączony wyłączony zniszczony budowa przerwana budowa przerwana
Data włączenia do sieci 1977 1978 1981 1983 n/d n/d
Data trwałego wyłączenia 1996 1991 2000 1986 n/d n/d
Moc elektryczna brutto 1000 MW 1000 MW 1000 MW 1000 MW n/d n/d
Moc termiczna 3200 MW 3200 MW 3200 MW 3200 MW n/d n/d

W grudniu 1995 Ukraina pod presją państw zachodnich i organizacji międzynarodowych podpisała w Ottawie memorandum, w którym zobowiązała się zamknąć elektrownię do końca 2000 roku. W zamian państwa tzw. wielkiej siódemki zobowiązały się przeznaczyć pomoc finansową na wyłączenie z eksploatacji elektrowni oraz wspierać Ukrainę w procesie modernizacji sektora energetycznego. Mimo oporu wielu ukraińskich parlamentarzystów i personelu elektrowni, a także osobistej niechęci prezydenta Łeonida Kuczmy, 15 grudnia 2000 nastąpiło zamknięcie ostatniego reaktora[6].

Pomimo zamknięcia elektrowni reaktory z paliwem jądrowym pozostawały wciąż aktywne, nasilił się problem przechowywania wypalonego paliwa jądrowego i zabezpieczenia poszczególnych obiektów. Elektrownia w Czarnobylu była głównym źródłem dochodów miejskiego budżetu Sławutycza (miasta-następcy ewakuowanej w 1986 r. Prypeci), a jej zamknięcie doprowadziło do pojawienia się szeregu problemów w sferze socjalnej i ekonomicznej miasta[6].

Obecnie elektrownia w Czarnobylu jest wyłączona z eksploatacji. Dostęp do bloków energetycznych elektrowni w Czarnobylu mają tylko pracownicy całą dobę czuwający nad wygaszonymi już reaktorami oraz okazjonalnie delegacje naukowe i niektóre specjalne wycieczki[7].

29 listopada 2016 roku wstępnie ukończono budowę nowego sarkofagu (Nowa Bezpieczna Powłoka, także: Arka), który nasunięto na uszkodzony reaktor[8]. Finalnie Arkę oddano do użytku 10 lipca 2019 roku[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czarnobylska Elektrownia Jądrowa, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2015-08-27].
  2. Plokhy s. 52, 53
  3. Plokhy s. 54
  4. Chronology - Website of the City of Pripyat - Chernobyl disaster, news, articles, media. [dostęp 2015-12-21].
  5. Czarnobyl – w cieniu reaktora, film dokumentalny, 2008, Discovery Historia
  6. a b Paweł Sekuła. Ekonomia i polityka na Ukrainie po 1991 roku wobec zagrożeń eksploatacji Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. „Bezpieczeństwo. Teoria i praktyka” 2018, nr 2 (XXXI), s. 135-147.
  7. Krzysztof Wojciech Fornalski. Byłem w Czarnobylu, byłem w Fukuszimie, byłem w Hiroszimie.... „Postępy Techniki Jądrowej”. 58 (Z.4), s. 22-26, 2015. 
  8. Piotr Andrusieczko. Ważąca 29 tys. ton arka przykryła reaktor w Czarnobylu. "Yes, zrobiliśmy to!". „wyborcza.pl”, 2016-11-29. [dostęp 2016-12-02]. 
  9. W Czarnobylu oddano do eksploatacji nową osłonę na zniszczony reaktor, www.rmf24.pl [dostęp 2020-04-28] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]