Czarnocin (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie łódzkim. Zobacz też: inne artykuły o podobnej nazwie.
Czarnocin
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat piotrkowski
Gmina Czarnocin
Liczba ludności 1300
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-318
Tablice rejestracyjne EPI
SIMC 0537059
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Czarnocin
Czarnocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Czarnocin
Czarnocin
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Czarnocin
Czarnocin
Ziemia 51°34′50,4″N 19°40′56,2″E/51,580667 19,682278

Czarnocinwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Czarnocin.

Wieś biskupstwa włocławskiego w powiecie piotrkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Historia[edytuj]

Jedna z najstarszych polskich wsi. Wzmiankowana na początku XII wieku jako wieś książęca, rycerska i narodowa. W 1223 roku została nadana biskupowi Chrystianowi przez księcia Konrada I. Ponownie stała się wsią książęcą w 1260 roku, a w 1289 roku stała się wsią należącą do biskupa włocławskiego Wisława i jego następców. Arcybiskup gnieźnieński Jakub herbu Świnka 23 kwietnia 1289 roku erygował we wsi parafię, a drewniany kościół ufundował biskup Wisław. Kościół przetrwał do 1712 roku, kiedy spłonął.

Od 1797 roku wieś stała się własnością rządu zaborczego, który wydzierżawił wieś osobom prywatnym.

1 kwietnia 1921 rząd polski rozparcelował dobra czarnocińskie pozostawiając część z zabudowaniami folwarcznymi dla siebie.

Zabytki[edytuj]

We wsi znajduje się zabytkowy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny wybudowany w latach 1880–1891. Konsekrowany 5 maja 1891 roku przez biskupa włocławskiego (kujawsko-kaliskiego) Aleksandra Kazimierza Bereśniewicza. W 1905 roku kościół został odnowiony oraz rozbudowany o zakrystię, dzwonnicę i wieżę.

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[2] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kapliczka pw. św. Marka, drewniany, XVIII, nr rej.: 9-I-9 z 12.09.1947
  • park przyszkolny, 1924, nr rej.: 292 z 31.08.1983 i z 1.10.1993
  • budynek przystanku kolejowego, drewn. z nastawnią, mur. 2 poł. XIX, 1918, nr rej.: A/4 z 29.04.2002

Przy ul. Kolejowej znajduje się obelisk upamiętniający akcję Szarych Szeregów przeprowadzoną 6 czerwca 1943 roku, kiedy grupa dowodzona przez Tadeusza Zawadzkiego ps. ˌˌZośkaˈˈ i Macieja Bittnera ps. ˌˌMaciekˈˈ wysadziła most na rzece Wolbórce.

Przypisy

  1. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 67.
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 31 marca 2016. [dostęp 2014-02-10]. s. 60.

Linki zewnętrzne[edytuj]