Czarny Kościół Braszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czarny Kościół Braszowski
Czarny Kościół Braszowski
Państwo  Rumunia
Miejscowość Braszów
Wyznanie ewangelickie
Kościół
Położenie na mapie Rumunii
Mapa lokalizacyjna Rumunii
Czarny Kościół Braszowski
Czarny Kościół Braszowski
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Czarny Kościół Braszowski
Czarny Kościół Braszowski
Ziemia 45,64101°N 25,58803°E/45,641010 25,588030
Strona internetowa
Zegar na wieży kościelnej
Pomnik Johannesa Honterusa

Czarny Kościół (niem. Schwarze Kirche, węg. Fekete templom, rum. Biserica Neagră) – katedra w Braszowie w południowo-wschodnim Siedmiogrodzie w Rumunii.

Wieża kościoła

Świątynia została zbudowana przez Sasów siedmiogrodzkich w stylu późnogotyckim w XIV wieku. Jest największą budowlą sakralną Rumunii[1], największym późnogotyckim kościołem halowym na wschód od Wiednia[1] i największym kościołem luterańskim w regionie[2].

Położenie[edytuj]

Czarny Kościół Braszowski znajduje się w zachodniej części miasta. Jest otoczony przez ulicę Curtea Honterus, będąc jedynym budynkiem po wewnętrznej części łuku tej ulicy[3].

Historia[edytuj]

Początkowo katolicka budowla była znana jako kościół św. Marii, drugi z kolei na tym miejscu. Budowę rozpoczęto pod koniec wieku XIV w 1383 roku[4] a ukończono w 1477 roku[2]. Wiadomo, że początkowo kościół zarządzany był przez księdza Tomasza (zm. 1410), którego grób znajduje się w okolicy chóru.

W XVI wieku świątynię przejęli ewangelicy, a w 1542 roku jeden z pierwszych kaznodziei protestanckich Johannes Honterus poprowadził msze w języku niemieckim[2]. Pomnik Honterusa stoi przed kościołem. W 1689 roku kościół spłonął, co spowodowało, iż jego elewacja nosi czarną opaleniznę[5]. Mieszkańcy zaczęli nazywać świątynię Czarnym Kościołem, a nazwa ta upowszechniła się w XIX i XX wieku[6].

W latach 1710–1720 nastąpiła znacząca przebudowa kościoła, związana z powiększeniem się potrzeb parafii[3]. Na przełomie XIX i XX wieku w kościele przeprowadzono pierwsze prace konserwatorskie. Przywrócenie stanu pierwotnego było planowane na lata 1937–1942, jednakże z powodu wojny zaniechano ich. Ostatnie prace renowacyjne na dużą skalę były prowadzone w 1984 roku[3].

Architektura i wyposażenie wnętrz[edytuj]

Czarny Kościół został zbudowany w stylu późnogotyckim. Ma 89 metrów długości i 38 szerokości. Wysokość wieży południowej wynosi 65 metrów[2]. Czyni go to największym kościołem gotyckim Rumunii. Czarny Kościół jest kościołem obronnym, który w razie wojny służył jako schronienie dla mieszkańców miasta[7].

Wnętrze kościoła jest mieszaniną stylów – początkowe gotyckie wnętrze spłonęło[5]. Z oryginalnego gotyckiego wyposażenia zachowały się jedynie chrzcielnica z 1472 roku, malowidło ścienne w południowym przedsionku wykonane w technice al secco ukazujące Maryję z Jezusem pomiędzy św. Katarzyną i św. Barbarą oraz trzy późnogotyckie tablice ołtarzowe z przedstawieniami ukrzyżowania, biczowania, dwunastoletniego Chrystusa w świątyni, obrzezania i zaślubin Maryi[8]. W kościele znajdują się największe organy Siedmiogrodu z 4000 piszczałek[8].

Przypisy

  1. a b Evangelische Kirche A.B. in Kronstadt: Die Schwarze Kirche (niem.). [dostęp 2011-12-25].
  2. a b c d Birgitta Gabriela Hannover: Rumänien entdecken: Kunstschätze und Naturschönheiten. Trescher Verlag, 2007, s. 125. ISBN 9783897941045. [dostęp 2012-12-25]. (niem.)
  3. a b c Biserica Neagra – Brasov judetul Brasov (rum.). hoinari.ro. [dostęp 2011-12-11].
  4. Evangelische Kirche A.B. in Kronstadt: Geschichte (niem.). [dostęp 2011-12-25].
  5. a b Zuzanna Klim (red.): Rumunia i Bułgaria. Bielsko-Biała: Pascal, 2010, s. 66.
  6. Harald Roth: Kronstadt in Siebenbürgen: Eine kleine Stadtgeschichte. Böhlau Verlag Köln Weimar, 2010, s. 164. ISBN 9783412206024. [dostęp 2011-12-25]. (niem.)
  7. Biserica Neagra, Braşov (rum.). welcometoromania.ro. [dostęp 2011-12-11].
  8. a b Birgitta Gabriela Hannover: Rumänien entdecken: Kunstschätze und Naturschönheiten. Trescher Verlag, 2007, s. 126. ISBN 9783897941045. [dostęp 2012-12-25]. (niem.)

Linki zewnętrzne[edytuj]