Czarny Wrzesień (organizacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy palestyńskiej organizacji terrorystycznej. Zobacz też: Czarny Wrzesień - wydarzenia w Jordanii oraz album Peji.

Czarny Wrzesień (arab. منظمة أيلول الأسود) – palestyńska organizacja terrorystyczna.

Nazwa[edytuj]

Nazwa organizacji została nadana na cześć wojny palestyńsko-jordańskiej znanej jako Czarny Wrzesień[1].

Nazwą Czarny Wrzesień sporadycznie posługiwała się też Rewolucyjna Rada Fatah (znana szerzej jako Organizacja Abu Nidala)[2].

Historia[edytuj]

Powstał w 1971 roku[3] jako terrorystyczny odłam al-Fatah[3]. Organizację zasili głównie członkowie al-Fatah i Organizacji Wyzwolenia Palestyny[1]. Pierwotnym celem grupy była zemsta na rządzie Jordanii[3]. Czarny Wrzesień posiadał struktury na Bliskim Wschodzie i w Europie[1]. W Europie do Czarnego Września dołączyli aktywiści legalnych organizacji studenckich i pracowniczych Palestyńczyków[1]. W grudniu 1974 roku grupa została rozwiązana z inicjatywy kierownictwa al-Fatah[3]. Większość członków formacji przeniesiono do innych palestyńskich ugrupowań[3].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj]

  • 28 listopada 1971 roku terroryści zabili jordańskiego premiera Wasfi at-Talla[1].
  • Z 6 na 7 lutego 1972 roku bojownicy przeprowadzili atak bombowy na hamburską halę fabryczną firmy Ad Strüver KG. Zamach był karą za eksportowanie przez firmę produktów do Izraela[1]. Kilka godzin po ataku, terroryści wysadzili stację paliw Esso w Hamburgu[1]. Tej samej nocy członkowie organizacji wysadzili dwie rozdzielnie gazu w Holandii[1].
  • 4 sierpnia 1972 roku członkowie Czarnego Września wysadzili w Trieście pięć zbiorników z ropą naftową należących do rurociągu Ingolstadt[1].
  • 5 września 1972 roku ośmioosobowe komando Czarnego Września zabiło dwóch izraelskich sportowców w wiosce olimpijce w Monachium. Kolejnych dziewięciu wzięli jako zakładników. Terroryści zażądali uwolnienia 236 Palestyńczyków przebywających w izraelskich więzieniach oraz pięciu członków Frakcji Czerwonej Armii więzionych w RFN[1]. Niemieckie służby podjęły się nieudanej próby odbicia zakładników[4]. W akcji zginęli wszyscy zakładnicy oraz pięciu terrorystów. Zniszczeniu uległ też policyjny helikopter, do którego bojownicy wrzucili granat[4].
  • 29 października 1972 roku terroryści porwali samolot linii Lufthansa. Zażądali uwolnienia trzech terrorystów, którzy przeżyli masakrę w Monachium[4]. Rząd RFN przyjął żądania[4].

Wsparcie zagraniczne[edytuj]

Działalność formacji wspierana była przez służby specjalne Syrii[1].

Liczebność[edytuj]

W 1972 roku liczba członków formacji szacowana była na 300-500 osób[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l Terroryzm s. 48-49
  2. Wybrane organizacje terrorystyczne na świecie (pol.). portalwiedzy.onet.pl. [dostęp 2017-09-06].
  3. a b c d e Black September (ang.). britannica.com. [dostęp 2017-09-14].
  4. a b c d Terroryzm s. 50

Bibliografia[edytuj]

  • Wilhelm Dietl, Rolf Tophoven, Kai Hirschmann: Terroryzm. Warszawa: 2012. ISBN 9788301160197.