Czarny Wrzesień (organizacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy palestyńskiej organizacji terrorystycznej. Zobacz też: Czarny Wrzesień - wydarzenia w Jordanii oraz album Peji.

Czarny Wrzesień (arab. منظمة أيلول الأسود) – palestyńska organizacja terrorystyczna.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa organizacji została nadana na cześć wojny palestyńsko-jordańskiej znanej jako Czarny Wrzesień[1].

Nazwą Czarny Wrzesień sporadycznie posługiwała się też Rewolucyjna Rada Fatah (znana szerzej jako Organizacja Abu Nidala)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w 1971 roku[3] jako terrorystyczny odłam al-Fatah[3]. Organizację zasili głównie członkowie al-Fatah i Organizacji Wyzwolenia Palestyny[1]. Pierwotnym celem grupy była zemsta na rządzie Jordanii[3]. Czarny Wrzesień posiadał struktury na Bliskim Wschodzie i w Europie[1]. W Europie do Czarnego Września dołączyli aktywiści legalnych palestyńskich organizacji studenckich i pracowniczych[1]. W grudniu 1974 roku grupa została rozwiązana z inicjatywy kierownictwa al-Fatah[3]. Większość członków formacji przeniesiono do innych palestyńskich ugrupowań[3].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj | edytuj kod]

  • 28 listopada 1971 roku terroryści zabili jordańskiego premiera Wasfi at-Talla[1].
  • Z 6 na 7 lutego 1972 roku bojownicy przeprowadzili atak bombowy na hamburską halę fabryczną firmy Ad Strüver KG. Zamach był zemstą za eksport produktów firmy do Izraela[1]. Kilka godzin po ataku, terroryści podłożyli bombę pod stację paliw Esso w Hamburgu[1]. Tej samej nocy członkowie organizacji wysadzili dwie rozdzielnie gazu w Holandii[1].
  • 8 maja 1972 roku bojownicy uprowadzili lecący z Brukseli do Tel Awiwu samolot belgijskich linii lotniczych Sabina. Zakładnicy zostali odbici przez oddział antyterrorystów[4].
  • 4 sierpnia 1972 roku członkowie Czarnego Września wysadzili w Trieście pięć zbiorników z ropą naftową należących do rurociągu Ingolstadt[1].
  • 5 września 1972 roku ośmioosobowe komando Czarnego Września wtargnęło do wioski olimpijskiej w Monachium. Terroryści najpierw zabili dwóch sportów, a następnie dziewięciu kolejnych wzięli jako zakładników. Napastnicy zażądali uwolnienia 236 Palestyńczyków przebywających w izraelskich więzieniach oraz pięciu członków Frakcji Czerwonej Armii więzionych w RFN[1]. Niemieckie służby podjęły się nieudanej próby odbicia sportowców[5]. W akcji zginęli wszyscy zakładnicy oraz pięciu terrorystów. Zniszczeniu uległ też policyjny helikopter, do którego bojownicy wrzucili granat[5].
  • 5 września 1973 roku bojownicy próbowali zestrzelić w Rzymie samolot linii El Al[4].

Wsparcie zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Działalność formacji wspierana była przez służby specjalne Syrii[1].

Liczebność[edytuj | edytuj kod]

W 1972 roku liczba członków formacji szacowana była na 300-500 osób[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Terroryzm s. 48-49
  2. Terroryzm od Asasynów do Osamy bin Ladena s. 84
  3. a b c d e Black September (ang.). britannica.com. [dostęp 2017-09-14].
  4. a b c d Adam Krawczyk: Terroryzm ugrupowań fundamentalistycznych na obszarze Izraela w drugiej połowie XX wieku (ang.). sbc.org.pl. [dostęp 2018-01-02].
  5. a b c d Terroryzm s. 50

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]