Czarny Wrzesień (organizacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy palestyńskiej organizacji terrorystycznej. Zobacz też: Czarny Wrzesień - wydarzenia w Jordanii oraz album Pei.

Czarny Wrzesieńpalestyńska organizacja terrorystyczna.

Historia[edytuj]

Powstał w 1971 roku[1]. Nazwa została nadana na cześć wojny palestyńsko-jordańskiej nazwanej Czarnym Wrześniem[2]. Organizację zasili członkowie al-Fatah i Organizacji Wyzwolenia Palestyny[2]. Pierwotnym celem grupy była zemsta na rządzie Jordanii[1]. Grupa działała na Bliskim Wschodzie i w Europie[2]. W Europie do Czarnego Września dołączyli aktywiści legalnych organizacji studenckich i pracowniczych Palestyńczyków[2]. W grudniu 1974 roku grupa została rozwiązana z inicjatywy al-Fatah[1]. Większość członków formacji przeniesiono do innych organizacji palestyńskich[1].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj]

  • 28 listopada 1971 roku terroryści zabili jordańskiego premiera Wasfi at-Talla[2].
  • Z 5 na 7 lutego 1972 roku bojownicy przeprowadzili atak bombowy na hamburską halę fabryczną firmy Ad Strüver KG. Firma dostarczała do Izraela swoje produkty[2]. Kilka godzin po ataku, terroryści wysadzili stację paliw Esso w Hamburgu[2]. Tej samej nocy zamachowcy wysadzili dwie rozdzielnie gazu w Holandii[2].
  • 4 sierpnia 1972 roku członkowie Czarnego Września wysadzili w Trieście pięć zbiorników z ropą naftową należących do rurociągu Ingolstadt[2].
  • 5 września 1972 roku ośmioosobowe komando Czarnego Września zabiło dwóch izraelskich sportowców w wiosce olimpijce w Monachium. Kolejnych dziewięciu wzięli jako zakładników. Czarny Wrzesień zażądał uwolnienia 236 Palestyńczyków przebywających w izraelskich więzieniach oraz pięciu członków Frakcji Czerwonej Armii więzionych w RFN[2]. Niemieckie służby podjęły się nieudanej próby siłowego odbicia zakładników[3]. W akcji zginęło dziewięciu kolejnych sportowców oraz pięciu terrorystów. Zniszczeniu uległ też policyjny helikopter do którego bojownicy wrzucili granat[3].
  • 29 października 1972 roku terroryści porwali samolot linii Lufthansa. Zażądali uwolnienia trzech terrorystów którzy przeżyli masakrę w Monachium[3]. Rząd RFN przyjął żądania[3].

Wsparcie zagraniczne[edytuj]

Działalność formacji wspierana była służby specjalne Syrii[2].

Liczebność[edytuj]

W 1972 roku liczba członków formacji szacowana była na 300-500 osób[2].

Przypisy

  1. a b c d Black September (ang.). britannica.com. [dostęp 2017-09-14].
  2. a b c d e f g h i j k l Terroryzm s. 48-49
  3. a b c d Terroryzm s. 50

Bibliografia[edytuj]

  • Wilhelm Dietl, Rolf Tophoven, Kai Hirschmann: Terroryzm. Warszawa: 2012. ISBN 9788301160197.